இவள் தமிழ்ப்பெண்!

நிம்மதியாக இருக்கும் வயதில் மனைவியைத் தேடுவதும்

மனைவி வந்தபிறகு நிம்மதியைத் தேடுவதுமே ஆண்களின் வாடிக்கை!

என்று இன்றைய திருமண வாழ்க்கையை நகைச்சுவையாகச் சொல்வதுண்டு.

கணவனும், மனைவியும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்களைப் போல! இருவரும் இன்னொரு பக்கத்தைப் பார்ப்பதே இல்லை! என்ற கருத்தும் உண்டு.

இருவேறு வாழ்க்கைச் சூழல்களிலிருந்த இருவர், பல எதிர்பார்ப்புகளோடு, ஒன்றாக வாழ்வில் இணையும்போது,

அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறலாம், நிறைவேறாமல் போகலாம். அந்தச் சூழலில் இருவரும் தாம் பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமையை மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருந்தால் குடும்பம் போர்க்களமாகத்தான் இருக்கும்.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் இயன்றவரை விட்டுக்கொடுத்து வாழக்கற்றுக்கொண்டால் அதுதான் மகிழ்ச்சி நிறைந்த வாழ்வாக இருக்கும். இதையே தமிழர்மரபுகளாக நம்முன்னோர் நமக்கு எடுத்துரைத்துள்ளனர்.

பல குடும்பங்களில் சண்டை தோன்றுமிடம் பணமாகத்தான் இருக்கிறது.

இருப்பவர்கள் பறப்பதற்கு ஆசைப்படுகிறார்கள்!

பறப்பவர்கள் இன்னும் மேலே பறப்பதற்கு ஆசைப்படுகிறார்கள்!

ஆசை நிறைவேறாதபோது கோபம் வருகிறது. கோபம் விவாகரத்துவரை சென்றுவிடுகிறது. ஒவ்வொருவரும் அவரவர் ஆசை நிறைவேறினால் போதும் என்றுதான் நினைக்கிறோம்.

மகிழ்ச்சி என்பது நம்மிடம் இருக்கும் செல்வத்தில் இல்லை. நம்மிடம் இருப்பதைக் கொண்டு நிறைவுகொள்ளும் மனநிலையில்தான் உள்ளது என்பதை ஒவ்வொருவரும் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

இருப்பதைக் கொண்டு சிறப்பாக வாழவேண்டும். பெற்றோராக இருந்தாலும் திருமணத்துக்குப் பிறகு அவர்களை எதிர்பார்ப்பது இழுக்கு! அதனால்  வரவுக்குள் செலவு  செய்து தன்மானத்தோடு வாழ்வதே சிறந்த வாழ்க்கை என்ற கருத்தை எடுத்தியம்பும் சங்கப்பாடலைக் காண்போம்.

சங்ககாலத் தலைவி ஒருத்தி, 
தான் புகுந்த வீடு வறுமையடைந்த பொழுதும், பிறந்த வீடு உதவியை நாடாமல், அறிவும், ஒழுக்கமும் உடையவளாகத் திகழ்வதை இந்த நற்றிணைப் பாடல் எடுத்துரைக்கிறது.

பிரசம் கலந்த வெண் சுவைத் தீம்பால்
விரி கதிர்ப் பொற்கலத்து ஒரு கை ஏந்தி
புடைப்பின் சுற்றும் பூந் தலைச் சிறு கோல்
உண் என்று ஓக்குபு பிழைப்ப தெண் நீர்
முத்து அரிப் பொற்சிலம்பு ஒலிப்பத் தத்துற்று
அரி நரைக் கூந்தற் செம் முது செவிலியர்
பரி மெலிந்து ஒழிய பந்தர் ஓடி
ஏவல் மறுக்கும் சிறு விளையாட்டி
அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டு உணர்ந்தனள்கொல்
கொண்ட கொழு நன் குடி வறன் உற்றென
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ் சோறு உள்ளாள்
ஒழுகு நீர் நுணங்கு அறல் போல
பொழுது மறுத்து உண்ணும் சிறு மதுகையளே.

நற்றிணை 110, போதனார்,

பாலை திணை – செவிலித்தாய் சொன்னது 

Her slightly grey-haired, wise foster mothers
used to carry glowing gold bowls
with sweet milk mixed with honey and follow her.
They ran behind her to the pavilion,
with their soft-headed small sticks
and forced her to eat.

My playful daughter’s golden anklets
filled with pearls from clear waters,
jingled as she jumped and ran away,
refusing the food they brought.

Her husband’s family has grown poor now.
She doesn’t think about the rich rice her father used to give,
softer than the delicate sand under running water.
She eats what she can,
that little girl with such great strength.   

                                                                                      Translated by Vaidehi

தேன் கலந்தது போன்ற நல்ல சுவை உடைய இனிய பால் உணவை பொன்னால் செய்த பாத்திரத்தில் இட்டு, அதனை ஒரு கையில் எடுத்துக் கொண்டு, மற்றொரு கையில் நுனியில் பூக்களால் சுற்றப்பட்ட சிறிய கோலை ஏந்திக் கொண்டு நீ உண்பாயாக! நீ உண்பாயாக! என்று அப்பூச் செண்டை எறிந்தனர். அவ்வாறு எறிந்தவுடன் பயந்து, முத்துப் பரல்களை உடைய பொற்சிலம்பு ஒலிக்குமாறு பாய்ந்து ஓடினாள். நரை முடியினை உடைய வயதான செவிலித்தாயர் பிடிக்க முடியாதபடி நடை தளர்ந்தனர். அவர்கள் பால் சோற்றை உண்ணுமாறு கேட்க, உண்னமாட்டேன் என்று மறுத்து விளையாட்டினைக் காட்டும் என் மகள், நல்லறிவும் ஒழுக்கமும் எப்படி அறிந்தனளோ? அறியேன்!
தன் கைப்பற்றிய கணவனின் குடும்பம் வறுமை அடைந்ததாக உதவிய தந்தையின் செல்வ மிக்க உணவை எண்ணாமல் மறுத்து விட்டாள். ஓடுகின்ற நீரிலே கிடக்கும் நுண்ணிய மணல்போல் , ஒரு பொழுது விட்டு ஒரு பொழுது உண்ணும் சிறந்த வலிமை உடையவள் ஆனாள். இதென்ன வியப்பு!

இவள் அல்லவா தமிழ்ப்பெண்!
இன்றைய சூழலில் நிறைய விவாகரத்து வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கின்றன. பண்பாட்டு மாற்றங்களால் தமிழர் மரபுகள் கேள்விக்குறியாகி நிற்கின்றன. 

இலக்கியங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள இதுபோன்ற வாழ்வியல் குறிப்புகள் நம் வாழ்க்கைமுறையை சீர்தூக்கிப்பார்க்கத் துணைநிற்கின்றன.

கிசு கிசு (Gossip)

Gossip

நம்மைவிட நாம் மற்றவர்களைப் பற்றியே அதிகம் சிந்திக்கிறோம்..

நடிகர்கள், விளையாட்டுவீரர்கள், அரசியல்வாதிகள், முக்கியபுள்ளிகள்.. என இவர்களின் வரிசையில் நம் உடன் பணியாற்றுபவர், எதிர்வீட்டுக்காரர், பக்கத்துவீட்டுகாரர் என யாரையும் விட்டுவைப்பதில்லை.

ஒருவர் நம்மிடம் சொல்லும் செய்தி உண்மையா? பொய்யா? என்பதைப் பற்றியோ.. 

நாம் பிறரிடம் சொல்லும் செய்தி உண்மையா? பொய்யா? என்பதைப் பற்றியோ நாம் அதிகம் கவலைப்படுவதில்லை..

ஒரு நகைச்சுவை..

ஒரு வீட்டில் கணவனும் மனைவியும் சண்டையிட்டுகொண்டிருந்தார்கள். தீடீரென மனைவி..

இருங்க... பக்கத்துவீட்டில் ஏதோ சண்டைபோல ஒரே சத்தமாக இருக்கிறது.. அதை என்ன என்று கேட்டுவிட்டு நாம அப்புறம் சண்டைபோடலாம் என்றாள் மனைவி..

கணவனும் சரி என்றான். இடைவெளிக்குப் பின்னர் சண்டை தொடர்ந்தது.

இப்படி நம்மிடம் இருக்கும் பலவீனத்தை ஊடகங்கள்நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன 

நாளிதழ், வார, மாத இதழ்கள், தொலைக்காட்சி, இணையம்.. என இதன் வளர்ச்சியில் இப்போது முன்னணியில் இருப்பவை சமூகத் தளங்கள்தான்..

அதனால் தமிழ் உறவுகளே, 

நமக்கு உண்மையென்று சரியாகத் தெரியாத ஒரு செய்தியை நாம் சமூகத்தளங்களில் பகிரும்முன்பு கொஞ்சம் சிந்திப்போம் என்னும் கருத்தை இவ்விடுகை வழியாகத் தங்கள் முன்வைக்கிறேன்.

தத்துவமேதை சாக்கரடீசிடம் ஒருவன் வந்து….

நான் தங்களிடம் ஒருவனைப் பற்றி ஒரு செய்தி சொல்ல நினைக்கிறேன் என்றானாம். அவனிடம் சாக்கரடீஸ் பின்வரும் கேள்விகளைக் கேட்டாராம்.

சாக்கரடீஸ் - நீ சொல்லும் செய்தி உண்மையானதா?

ஒருவன் - எனக்குத் தெரியாது. என்னிடம் இன்னொருவர் சொல்லியது.

சாக்கரடீஸ் - சரி, நீ சொல்லும் செய்தியால் எனக்கோ, உனக்கோ ஏதாவது பயனுண்டா?

ஒருவன் - நிச்சயமாக இருக்காது.

சாக்கரடீஸ் - உண்மையெனத் தெரியாத, உனக்கும் எனக்கும் 

பயன்படாதவொரு செய்தியை நாம் ஏன் பேசி நேரத்தைச் 

செலவழிக்கவேண்டும்?

என்று கேட்டாராம் சாக்கரடீஸ்.

நாலு பேரு ஏதாவது சொல்லுவாங்க?

அப்படின்னு ஏதாவதொரு சூழலில் நாம் நினைத்திருப்போம், யாரிடமாவது 

சொல்லியிருப்போம். இல்லையென்றால் யாராவது நம்மிடம் 

சொல்லியிருப்பார்கள்!

யாருங்க அந்த நாலு பேரு? எதுக்காக அவங்களுக்குப் பயப்படனும்?

○ அடுத்தவங்களைப் பற்றிப் பேசுவதையே வேலையாகவோ, 

பொழுதுபோக்காகவோ கொண்டிருப்பவர்களைத் தான் நாலுபேர் என்று 

சொல்லுகிறார்கள்.

○ அந்த நாலு பேர் இன்னொரு நாலு பேருக்கிட்ட நம்மைப் பற்றி உள்ளதையும் 

இல்லாததையும் பேசி நம் மதிப்பைக் குறைத்துவிடுவார்களோ என்று தான் 

எல்லோரும் அந்த நாலு பேருக்குப் பயப்படுகிறார்கள். அந்த நாலு பேரில் 

நாமும் அடக்கம் தான்..

ஆம் நாம் பிறரைப் பற்றிப் பேசாமலோ இருந்திருப்போம்?

ஏதோவொரு சூழலில் ஏதாவது பேசியே இருப்போம்..

சங்கப்பாடல் ஒன்று..

சிலரும் பலரும் கடைக்கண் நோக்கி 

மூக்கின் உச்சிச் சுட்டுவிரல் சேர்த்தி 

மறுகின் பெண்டிர் அம்பல் தூற்றச் 

சிறுகோல் வலந்தனள் அன்னை அலைப்ப 

5 அலந்தனென் வாழி தோழி கானல் 

புதுமலர் தீண்டிய பூநாறு குரூஉச்சுவல் 

கடுமா பூண்ட நெடுந்தேர் கடைஇ 

நடுநாள் வரூஉம் இயல்தேர்க் கொண்கனொடு 

செலவயர்ந் திசினால் யானே 

10 அலர்சுமந்து ஒழிகவிவ் அழுங்கல் ஊரே. 

நற்றிணை -149. உலோச்சனார் நற்றிணை

இப்பாடலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

Greetings to you my friend!

Peering through the side of their eyes,

women in small and big groups look at me

put their fingers on their noses

Gossipand spread gossip about me on our streets.

Hearing that, mother hit me with a swirling small stick.

When my seashore lord comes at midnight

with his fast trotting colorful-maned strong horses

tied to his chariot

riding through the groves treading on fragant flowers,

I desire to leave with him.

Let this slanderous town get lost.

 Translated by Vaidehi

.

தோழி தலைவியிடம் என்ன பேசுகிறாள் என்று கேளுங்கள்…

தோழீ! வாழி! 

நம்மூர்த் தெருவிலுள்ள பெண்களுள் ஓரிடத்தில் சிற்சிலரும் ஓரிடத்தில் பற்பலரும் இப்படியாக ஆங்காங்குத் தெருக்களிலே கூடிநின்று கடைக்கண்ணாலே சுட்டி நோக்கி,

தம்தம் மூக்கினுனியிலே சுட்டுவிரலை வைத்துப் பழிச்சொற் கூறித் தூற்றவும்,

அப் பழிமொழியை நம் அன்னை கேட்டறிந்து உண்மையென எண்ணிக் கொண்டு சிறிய கோல் ஒன்றினை ஏந்தி அது சுழலும்படி வீசி அடிப்பவும்; இதனால் நான் மிக்க துன்பமுடையவளாகிவிட்டேன்.

ஆதலின் இத் துன்ப மெல்லாம் தீரும்படி சோலையிலுள்ள புதிய மலர் தீண்டிய பூமணம் வீசுகின்ற நல்ல நிறம் பொருந்திய பிடரிமயிரையுடைய விரைந்து செல்லும் குதிரைபூண்ட நெடிய தேரைச் செலுத்தி, நள்ளிருளில் வருகின்ற தேரையுடைய தலைவனுடன் நீ செல்லவேண்டும் என நான் நினைக்கிறேன். அங்ஙனம் சென்றொழிந்தால் பேரொலியையுடைய இவ்வூர் என்ன செய்யும்? வேண்டுமானால் அலர் தூற்றிக்கொள்ளட்டும்!

தொடர்புடைய இடுகைகள்.

                                                             1.தெரியுமா செய்தி..

                          2. இவங்களுக்கு வேற வேலையில்ல

எல்லாம் தமக்குரியர்!

நாம் பிறக்கும்போது எதையுமே எடுத்துவரவில்லை, 

எதையும் எடுத்துச்செல்லப்போவதும் இல்லை. 

என்றாலும் எல்லாவற்றையும் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளவேண்டும் என்றே ஆசையில் வாழ்கிறோம்.

     

         மூவேந்தர்களும் பறம்பு மலையைச் சூழ்ந்து போர்தொடுத்தபோது கபிலர் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தும் ஒரு பாடல் வாழ்க்கையில் நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டிய நுட்பத்தை அழகாகப் புலப்படு்த்திச் செல்கிறது.

வஞ்சனையால் அடைய நினையாது போரிட்டு வெல்லும் இயல்புடைய மூவேந்தரும் ஒன்று கூடிப் போர் செய்தாலும் பறம்பு மலையை உங்களால் பெறமுடியாது. 

ஏனென்றால் குளிர்ச்சி பொருந்திய நன்னாடாகிய பறம்பு நாடு முந்நூறு ஊர்களைக் கொண்டது. அந்த முந்நூறு ஊர்களையும் பாரியிடம் பரிசிலர்கள் பெற்றுவிட்டனர். 

ஒருவேளை நீங்கள் பாடிக் கொண்டு பரிசிலராக வந்தால் நீங்கள் பெறுவதற்காக யாமும், பாரியும் உள்ளோம். மேலும் மலையும் உள்ளது என்கிறார் கபிலர்.

கடந்து அடு தானை மூவிரும் கூடி

உடன்றனிர் ஆயினும், பறம்பு கொளற்கு அரிதே;

முந்நூறு ஊர்த்தே தண்பறம்பு நல்நாடு;

முந்நூறு ஊரும் பரிசிலர் பெற்றனர்;

யாமும் பாரியும் உளமே;

குன்றும் உண்டு; நீர் பாடினிர் செலினே.

புறநானூறு 110 -  கபிலர் 

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

Though the three of you with your murderous and victorious armies

unite in your enmity, Parampu will be very difficult to take!

There are three hundred villages in the good land

of cool Parampu, and all three hundred belong to those who have

come to him in their need! But if you will go

and you will sing to him, you win us and Pāri and his mountain.                      

Translated by George Hart

கடந்து அடு தானை – victorious, killing armies ,

மூவிரும் கூடி – the three of you meet, 

உடன்றனிர் ஆயினும் – and even if you join together 

பறம்பு கொளற்கு அரிதே – it is difficult to get Parampu, 

முந்நூறு ஊர்த்தே – it has 300 town, 

தண்பறம்பு நல்நாடு – cool Parampu country,
முந்நூறு ஊரும் – 300 towns,

 பரிசிலர் பெற்றனர் – belong to those who got gifts (fom him), 

யாமும் பாரியும் உளமே – you’ll win Pari and us,
குன்றும் உண்டு – you’ll get the mountain, 

நீர் பாடினிர் செலினே – if you go and sing to him

தொடர்புடைய இடுகை

அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர்

பொய் சொல்லும் காதுகள்

                   நம்மிடமே இருந்தாலும் சிலநேரங்களில் நம் புலன்கள் நமக்கு எதிராகவே செயல்படுகின்றன. மெய், வாய், கண், செவி, மூக்கு என ஒவ்வொரு புலன்களும் நமக்கு எதிராக எப்போதெல்லாம் செயல்படுகின்றன என்பதைக் கொஞ்சம் உற்றுநோக்கிப் பார்த்தால்.

• உடல்நிலை பாதித்தல்
• மனநிலை பாதித்தல் 

என்னும் இருநிலைகளை நாம் அடையாளம் காணமுடியும். இன்று ஒரு அகப்பாடலைக் காண இருக்கிறோம். இதில் தலைவியின் காதுகள் அவளிடம் பொய் சொல்கின்றன. இது உடல்நிலை பாதிப்பா? மனநிலை பாதிப்பா? என்று பார்க்கலாம் வாங்க..

• காது பேசுமா?
• பேசினால் பொய்பேசுமா? 

என்று தோன்றுகிறதா? பாடலைப் பாருங்கள் உங்களுக்கே புரியும்.

                    திருமண நாள் குறிக்கப்பட்ட இடைப்பட்ட நாளில் தலைவனின் நினைவாகவே வாடியிருக்கிறாள் தலைவி. அவளிடம் உன்னால் அவன் நினைவைத் தாங்கிக்கொள்ளமுடியுமா? என்று கேட்கிறாள் தோழி. அதற்குத் தலைவி பதிலளிப்பதாக இப்பாடல் அமைகிறது.

                    நள்ளிரவுப் பொழுதில் பனைமரத்தில் கட்டப்பட்ட கூட்டில் தம் அருகில் ஆண்அன்றில்பறவை இருந்தாலும் பெண் அன்றில் ஆண்அன்றிலை எண்ணி ஒலி எழுப்பும். அப்போது ஊர்மன்றத்தைப் பிளந்து கொண்டு செல்வதுபோன்ற பேரொலியுடன் தலைவனின் நெடிய தேர் வரவில்லை என்றாலும் வருவதுபோலவே என் காதில் ஒலிக்கிறது அதனால் நான் தூக்கமின்றித் தவிக்கிறேன் என்கிறாள் தலைவி.

பாடல் இதுதான்.

முழவு முதல் அரைய தடவுநிலைப் பெண்ணைக்

கொழு மடல் இழைத்த சிறு கோல் குடம்பைக்

கருங்கால் அன்றில் காமர் கடுஞ்சூல்

வயவுப்பெடை யகவும் பானாட் கங்குல்

மன்றம் போழும் இனமணி நெடுந்தேர்

வாரா தாயினும் வருவது போலச்

செவி முதல் இசைக்கும் அரவமொடு

துயில் துறந்தனவால் தோழி என் கண்ணே.

குறுந்தொகை 301, 

குன்றியனார், 

இப்பாடலின் ஆங்கில வடிவம்...

My friend! In the middle of the night

my eyes have abandoned  sleep,

and even though I know that he isn’t coming

I feel I hear his tall chariots

with many bells, splitting the earth

and arriving in our town’s common grounds

as the black-legged anril bird

with her first set of eggs

in her nest woven

with small twigs from the luxuriant fronds

of the palm trees with drum-like trunks

calls out in pain for her loving mate.              

பாடலின் அழகுக்கு மேலும் அழகுதரும் கூறுகள்

• ஒரே கூட்டில் வாழ்ந்தாலும் உடனிருக்கும் தம் துணையைப் பிரிந்ததாக எண்ணி அன்றில் பறவை வருந்தும் என்ற புலவரின் கூற்று அஃறிணை உயிரினங்களின் காதலுக்குத் தக்க சான்றாக அமைகிறது.
• தலைவனின் தேர் வரவில்லை என்றாலும் பேரொலியுடன் விரைந்து வருவதுபோல ஓசை என்காதுகளில் ஒலிக்கும் என்ற தலைவியின் நினைவு தலைவன் மீது தலைவி கொண்ட பெருங்காதலுக்கு எடுத்துக்காட்டாக அமைகிறது.

தொடர்புடைய இடுகைகள்

உன்னை மட்டும் காட்டும் கண்கள்

உங்களை எங்கேயோ பார்த்தது போல இருக்கே

இரு பேராண்மைகள்

இதுவும் கடன் தானே..

கடன் இல்லாமல் வாழ்பவர்கள் யார்?

ஏழை முதல் பணக்காரர்வரை அவரவர் தகுதிக்கேற்ப கடனின் மதிப்பும் அதிகமாக இருக்கிறது!

கடன் என்றாலே நமக்கெல்லாம் நினைவுக்கு வருவது பணம் தான்!

சிலநேரங்களில் நினைத்துப்பார்ப்பேன் இவை மட்டும்தான் கடனா?

• நிலம்,நீர்,தீ,காற்று,வான் என்னும் இயற்கையின் கூறுகளிடமிருந்து பெற்ற இந்த உடல் இயற்கையிடம் நாம் பெற்ற கடன் தானே..               நாமே கொடுக்க மறந்தாலும், மறுத்தாலும் இயற்கை நம்மிடமிருந்து நம்மைப் பறிமுதல் செய்துகொள்கிறதே, இதுவும் ஒருவகைக் கடன் தானே!

• நம் பெற்றோர் நம்மைப் பார்த்துப் பார்த்து வளர்க்கிறார்கள்.                    என்றாலும் அவர்களுக்கு நாம் எவ்வளவு செய்தாலும் இந்த வளர்ப்புக் கடனை முழுவதும் அடைக்கமுடியாதே..                                         இருந்தாலும் நம் குழந்தைகள் நாம் பெற்றோரிடம் பெற்ற கடனுக்கு வட்டிபோட்டு வசூல் செய்துகொ்ளகிறார்களே..                                                                                             இதுவும் ஒருவகைக் கடன் தானே என்று..

இப்படிக் கடன் குறித்து நாம் சிந்திக்கும் இவ்வேளையில் பழந்தமிழ் அகப்பாடல் ஒன்று.. 

ஈன்று புறந்தருதல் என்தலைக் கடனே;
சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே;
வேல்வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லற்குக் கடனே;
நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக் கடனே;
ஒளிறுவாள் அருஞ்சமம் முருக்கிக்,
களிறுஎறிந்து பெயர்தல் காளைக்குக் கடனே.

இந்தப் பாடலின் பொருளைக் காண இங்கே சொடுக்கவும்

இதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு..

To bring forth and rear a son is my duty.

To make him noble is the father’s.

To make spears for him is the blacksmith’s.

To show him good ways is the king’s.

And to bear

a bright sword and do battle,

to butcher enemy elephants,

and come back:

that is the young man’s duty.

Poet: Ponmutiyar

Translated by A.K.Ramanujan

ஒப்புநோக்கத்தக்க பாடல்

பிச்சைக்கு மூத்தகுடி வாழ்க்கை

கல்வி குறித்த சங்ககாலப் பார்வை..

சிந்தித்தபோது...

கல்வி மனிதனை விலங்கிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டியது!

பணம் குறித்து சிந்தித்தபோது..

கல்வி மனிதனை விலங்காக்கியது!

குடும்பச் சூழல், வறுமை, அறியாமை எனப் பல காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும்..

கல்வி கற்போர் விழுக்காடு இன்னும் ஏற்றத்தாழ்வுடனேயே இருந்துவருகிறது.

கல்வி வணிகமாகிவிட்ட இந்தச் சூழலில் கல்வி கற்று அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பலரும் கல்விச்சாலைகளில் சேர்வதில்லை..

கல்வி பணம் ஈட்டும் ஒரு தொழில் என்ற எண்ணத்திலேயே பலரும் முதலீடு செய்கின்றனர்..

கல்வி குறித்த இதுபோன்ற பல சிந்தனைகள் நமக்கிருந்தாலும்..

சங்ககாலத்தில் கல்வி குறித்த சிந்தனை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை இவ்வழகிய பாடல் எடுத்துரைக்கிறது.

"உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்

பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே!

பிறப்போரன்ன உடன்வயிற்றுள்ளும்

சிறப்பின் பாலால் தாயும் மனம் திரியும்

ஒரு குடிப் பிறந்த பல்லோருள்ளும்

முத்தோன் வருக என்னாது அவருள்

அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும்

வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பா லூள்ளும்

கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின்

மேல் பால் ஒருவனும் அவன் கண்படுமே" 

(புறம்-183)

Learning is a fine thing to have if a student helps a teacher

in his troubles, gives him mass of wealth and honors him

without ever showing disdain! Among those born from the same belly,

who share the same nature, a mother’s heart will be most tender

toward the most learned! Of all who are born into a joint family,

a king will not summon the eldest to his side but instead he will

show favor to the man among them who has the greatest knowledge!

And with the four classes of society distinguished as different,

should anyone from the lowest become a learned man,

someone of the highest class, reverently, will come to him to study!    

 Translated by George Hart

இப்பாடலின் பொருளை அறிந்துகொள்ள.. “சங்ககாலக் கல்விநிலை” என்ற இடுகைக்கு வருமாறு தங்களை அன்புடன் அழைக்கிறேன்.

ஏமாந்த குரங்கு

ஊர்ப் பொதுவிடத்தில் இருந்த பலாமரத்தின் பெரிய கிளையில் வாழும் மந்தி(குரங்கு) அம்மரத்தில் இரவலர் கட்டியிருந்த முழவினை (மத்தளம்) பலாப்பழம் என்று எண்ணித் தட்டியது. அவ்வோசைக்கு மாறாக அமமரத்தில் வாழும் அன்னச் சேவல் பறந்து ஒலியெழுப்பியது.

இத்தகைய வளமுடையது ஆய் அண்டிரனின் பொதிய மலை, இம்மலைக்கு ஆடுமகள் (விறலி) செல்லாமேயன்றி, போரை விரும்பும் பகைவர் செல்லமுடியாது என்று மன்னனின் வீரத்தை இயற்கையோடு இயைபுபடுத்திப் பாடுகிறார் முடமோசியார். பாடல் இதோ,

மன்றப் பலவின் மாச்சினை மந்தி
இரவலர் நாற்றிய விசிகூடு முழவின்
பாடின் தெண்கண், கனி செத்து, அடிப்பின்,
அன்னச் சேவல் மாறு எழுந்து ஆலும்,
கழல் தொடி ஆஅய் மழை தவழ் பொதியில்;
ஆடு மகள் குறுகின் அல்லது,
பீடுகெழு மன்னர் குறுகலோ அரிதே.
புறநானூறு 128.
பாடியவர் : உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார்.
பாடப்பட்டோன்: ஆய் அண்டிரன்.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

The  monkey beat
on the tight drum with clear eyes
hung on a jackfruit tree’s big branch
by the drummers who came for alms,
thinking that it was a jackfruit.
A male swan danced to that beat
in Āy’s land where clouds float on Pothi hills.
Āy with warrior’s bracelets and anklets
is easier to approach by a dancing girl
than by mighty kings.        

தொடர்புடைய இடுகை

சங்க இலக்கியத்தில் நகைச்சுவை