திருக்குறள் - அதிகாரம் - 30. வாய்மை

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்

தீமை இலாத சொலல்.- 291

நற்சொற்களே வாய்மை எனப்படும்              

பொய்மையும் வாய்மை இடத்த புரைதீர்ந்த

நன்மை பயக்கும் எனின். - 292

நன்மைக்காகப் பேசும் பொய்களும் வாய்மை எனக் கருதப்படும்

தன்நெஞ்சு அறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்

தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.- 293

மனமறிந்து பொய்கூறின் மனமே அவனைத் துன்புறுத்தும்

உள்ளத்தால் பொய்யாது ஒழுகின் உலகத்தார்

உள்ளத்துள்ளெல்லாம் உளன். - 294

உள்ளமறிய பொய் கூறாதவன், உலகத்தார் உள்ளத்தில் வாழ்வான்

மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானஞ்செய் வாரின் தலை.-295

தானம், தவத்தைவிட வாய்மை உயர்ந்தது

பொய்யாமை அன்ன புகழ்இல்லை எய்யாமை

எல்லா அறமும் தரும்.- 296

உண்மையே புகழையும். அறத்தையும் கொடுக்கும்

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று.- 297

உண்மை பேசுவது அறம் செய்வதைவிட உயர்ந்தது

புறம்தூய்மை நீரான் அமையும் அகம்தூய்மை

வாய்மையான் காணப் படும்.-298

உண்மையால் அகமும், நீரால் புறமும் தூய்மையாகும்

எல்லா விளக்கும் விளக்குஅல்ல சான்றோர்க்குப்

பொய்யா விளக்கே விளக்கு.-299

சான்றோர்க்கு உண்மையே மெய்யான விளக்கு 

யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்துஒன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற.-300

நான் கண்டவற்றுள் உண்மையைவிட உயர் அறம் வேறில்லை

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 29. கள்ளாமை

 

எள்ளாமை வேண்டுவான் என்பான் எனைத்து ஒன்றும்

கள்ளாமை காக்கதன் நெஞ்சு. - 281

இகழ்ச்சியை விரும்பாதவன் திருடும் எண்ணத்தை விடவேண்டும்

உள்ளத்தால் உள்ளலும் தீதே பிறன்பொருளைக்

கள்ளத்தால் கள்வேம் எனல்.- 282

மனதால் பிறர்பொருளைத் திருட நினைப்பதும் குற்றமே

களவினால் ஆகிய ஆக்கம் அளவுஇறந்து

ஆவது போலக் கெடும்.- 283

திருடிய செல்வம், பெருகுவதுபோல அழிந்துபோகும்

களவின்கண் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்

வீயா விழுமம் தரும்.   284

களவாடிய பொருள் தக்க நேரத்தில் பயன்படாது

அருள்கருதி அன்புடையர் ஆதல் பொருள்கருதிப்

பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் இல்.-285

பொருளால் பெற்ற நட்பைவிட, மனதால் பெற்ற நட்பே சிறந்தது

அளவின்கண் நின்றுஒழுகல் ஆற்றார் களவின்கண்

கன்றிய காத லவர். - 286

களவுசெய்து வாழ்பவர்கள் அளவறிந்து வாழமாட்டார்கள்

களவுஎன்னும் கார்அறிவு ஆண்மை அளவுஎன்னும்

ஆற்றல் புரிந்தார்கண் இல்.- 287

அளவறிந்து வாழ்பவர்கள் திருடி வாழ மாட்டார்கள்

அளவுஅறிந்தார் நெஞ்சத்து அறம்போல நிற்கும்

களவுஅறிந்தார் நெஞ்சில் கரவு.-288

அறவழியையும், தீயோர் வஞ்சனையும் கொள்வா்

அளவுஅல்ல செய்தாங்கே வீவர் களவுஅல்ல

மற்றைய தேற்றா தவர்.-289

களவு வாழ்வு நெடுங்காலம் நீடிக்காது

கள்வார்க்குத் தள்ளும் உயிர்நிலை கள்ளார்க்குத்

தள்ளாது புத்தேள் உலகு.-290

திருடர் அழிவையும், நல்லவர்கள் நல்வாழ்வையும் அடைவா்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 28. கூடா ஒழுக்கம்

வஞ்ச மனத்தான் படிற்றுஒழுக்கம் பூதங்கள்

ஐந்தும் அகத்தே நகும்.- 271

வஞ்சகரை அவர் உடலில் கலந்த ஐம்பூதங்களும் தம்முள் நகும்

வான்உயர் தோற்றம் எவன் செய்யும் தன்நெஞ்சம்

தான்அறி குற்றப் படின்.- 272

மனமறிந்தும் தவறு செய்பவா், துறவுக்கோலத்தால் பயன் என்ன

வலிஇல் நிலைமையான் வல்உருவம் பெற்றம்

புலியின் தோல் போர்த்துமேய்ந் தற்று.- 273

பொய்தவக்கோலம் புலித்தோலை பசு போர்த்தியது போன்றது

தவம்மறைந்து அல்லவை செய்தல் புதல்மறைந்து

வேட்டுவன் புள்சிமிழ்த் தற்று.- 274

போலித்துறவிகள் வேடர்களுக்கு ஒப்பானவர்கள்

பற்றுஅற்றேம் என்பார் படிற்றுஒழுக்கம் எற்றுஎற்றுஎன்று

ஏதம் பலவும் தரும்.- 275

துறவிபோல நடிப்பவர்கள் முடிவில் பெருந்துன்பமடைவார்கள்

நெஞ்சின் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து

வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.-276

போலித்துறவிகளைப் போல கொடியவர்கள் யாருமில்லை

புறங்குன்றி கண்டனைய ரேனும் அகங்குன்றி

மூக்கிற் கரியார் உடைத்து.-277

வெளியே நல்லவராகவும்,மனதில் தீயவராகவும் வாழ்வோர் பலர்

மனத்தது மாசுஆக மாண்டார்நீர் ஆடி

மறைந்துஒழுகு மாந்தர் பலர்.- 278

மனதில் மாசுடன், புறத்தே மெய்யான துறவிகளாக நடிப்பார் பலர்

கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விதுஆங்கு அன்ன

வினைபடு பாலால் கொளல்.-279

தோற்றத்தைவிட, செயலால் ஒருவரை இனம்காண்பதே சிறந்தது

மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்

பழித்தது ஒழித்து விடின். -280

தோற்றத்தைவிட பற்றற்று வாழ்வதே உயர்ந்தது

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 27. தவம்

 

உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்குஉறுகண் செய்யாமை

அற்றே தவத்திற்கு உரு.- 261

பொறுமையும், துன்பம் செய்யாதிருத்தலுமே தவம்

தவமும் தவம்உடையார்க்கு ஆகும் அவம் அதனை

அஃதுஇலார் மேற்கொள் வது. - 262

போலியான துறவிகளால் உண்மையான துறவிகளுக்கு இழுக்கு

துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொல்

மற்றை யவர்கள் தவம். - 263

துறவிகளுக்கு உதவவே இல்லறத்தால் துறவை மறந்தனா்

ஒன்னார்த் தெறலும் உவந்தாரை ஆக்கலும்

எண்ணின் தவத்தான் வரும். - 264

தீயவரை அழித்தலும், நண்பரை உயர்த்துதலும் தவத்தால் ஆகும்

வேண்டிய வேண்டியாங்கு எய்தலால் செய்தவம்

ஈண்டு முயலப் படும். - 265

விரும்பியது கிடைப்பதால் பலரும் தவம் செய்ய முயல்வர்

தவம்செய்வார் தம்கருமம் செய்வார்மற்று அல்லார்

அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு. - 266

பிறர் ஆசையால் தவறுசெய்ய, துறவிகள் கடமையையே செய்வா்

சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் துன்பம்

சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு. - 267

தங்கம்போல, துன்பத்திலும் மெய்யறிவு பெறுவர்கள் துறவிகள்

தன்உயிர்தான்அறப் பெற்றானை ஏனைய

மன்னுயிர் எல்லாம் தொழும். - 268

பற்றற்று வாழ்பவர்களை உயிர்கள் எல்லாம் வணங்கும்

கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்

ஆற்றம் தலைப் பட்ட வர்க்கு.- 269

தவத்தால் மரணத்தையும் வெல்லலாம்         

இலர்பலர் ஆகிய காரணம் நோற்பார்

சிலர்பலர் நோலா தவர்.  - 270

இல்லாதவர்கள் பலர் வாழக்காரணம் தவம் செய்பவர்கள் சிலரே

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 26.புலால் மறுத்தல்

 

தன்ஊன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊன்உண்பான்

எங்ஙனம் ஆளும் அருள். -  251

அருளுடையவன் புலால் உண்ணமாட்டான்

பொருள்ஆட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை அருள்ஆட்சி

ஆங்குஇல்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.  - 252

பொருளைப் போல அருளைக் காக்க புலாலை மறுத்து வாழ்

படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்று ஊக்காது ஒன்றன்

உடல்சுவை உண்டார் மனம்.- 253

போராளியைப் போல புலால் உண்பவனும் அன்பில்லாதவன்

அருள் அல்லது யாது எனின் கொல்லாமை கோறல்

பொருள் அல்லது அவ்வூன் தினல். - 254

கொல்லாமை அருள்! கொல்லுதலும், புலால் உண்பதும் பாவம்

உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊன்உண்ண

அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு. - 255

புலால் உண்ணாதவர் நரகம் செல்லமாட்டார்கள்

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகுஎனின் யாரும்

விலைப்பொருட்டால் ஊன்தருவார் இல். - 256

யாவரும் புலால் மறுத்தால் கறிக்கடைகள் இருக்காது

உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்

புண்அது உணர்வார்ப் பெறின். - 257

புலால் இன்னொரு உயிரின் உடற்புண், அதை உண்பதை தவிர்

செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்

உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.- 258

அறிவுடையோர் உயிரைப் பிரிந்த ஊனை உண்ணமாட்டார்கள்

அவிசொரிந்து ஆயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்

உயிர்செகுத்து உண்ணாமை நன்று.- 259

வேள்வி செய்வதைவிட ஊன் உண்ணாமை நன்று

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி

எல்லா உயிரும் தொழும்.- 260

கொல்லாதவனை, புலால் மறுத்தவனை உயிர்கள் வணங்கும்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 25. அருளுடைமை

அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்

பூரியார் கண்ணும் உள.-241

பொருள் பெறுவது எளிது, அருள் பெறுவது அரிது

நல்லாற்றான் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றான்

தேரினும் அஃதே துணை. - 242

ஆராய்ந்து நோக்கினாலும் அருளே வாழ்க்கைக்குத் துணை

அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த

இன்னா உலகம் புகல்.- 243

அருளுடையார் வாழ்வே சொர்க்கமாகும்

மன்னுயிர் ஓம்பி அருளாள்வாற்கு இல்லென்ப

தன்னுயர் அஞ்சும் வினை.- 244

எவ்வுயிரையும் போற்றும் அருளுடையா் தம் உயிர்க்கு அஞ்சார்

அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும்

மல்லல்மா ஞாலங் கரி.- 245

அருளுடையவருக்கு இவ்வுலகில் துன்பங்கள் வராது

பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி

அல்லவை செய்தொழுகு வார். - 246

வாழ்க்கையின் பொருளை மறந்தவரே அருளற்றவராவார்

அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்கு

இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு. -247

இல்லறத்துக்கு பொருளும், துறவறத்துக்கு அருளும் தேவை

பொருளற்றார் பூப்பர் ஒருகால் அருளற்றார்

அற்றார்மற் றாதல் அரிது.-248

இழந்தால் பெற இயலாதது அருள் மட்டுமே

தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்

அருளாதான் செய்யும் அறம்.-249

அருளற்றவன் அறம் செய்வது பேதையின் நூலறிவு போன்றது

வலியார்முன் தன்னை நினைக்கதான் தன்னின்

மெலியார்மேல் செல்லும் இடத்து.-250

எளியாரைத் துன்புறுத்தும்போது வலியவரை நினைக்கவேண்டும்