திருக்குறள் - அதிகாரம் - 36. மெய்யுணர்தல்

 

பொருள்அல்ல வற்றைப் பொருள்என்று உணரும்

மருளான்ஆம் மாணாப் பிறப்பு. - 351

பொய்யானவற்றை மெய்யென்று உணர்வதே துன்பம் தரும் பிறப்பு

இருள்நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி

மாசுஅறு காட்சி யவர்க்கு.- 352

மெய்யுணர்வாளர்களே அறியாமை இருள் நீங்கி இன்பம் பெறுவர் 

ஐயத்தின் நீங்கித் தௌந்தார்க்கு வையத்தின்

வானம் நணியது உடைத்து. - 353

மெய்யுணர்வு பெற்றுவிட்டால் வீடுபேறு அடைவது எளிது

ஐயுணர்வு எய்தியக் கண்ணும் பயம்இன்றே

மெய்யுணர்வு இல்லா தவர்க்கு. - 354

புலனடக்கம் பெற்றாலும் மெய்யுணர்வு பெறாவிட்டால் பயனில்லை

எப்பொருள் எத்தன்மைத்து ஆயினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு.- 355

எப்பொருளையும் தோற்றத்தை மட்டும் காணாமல் உண்மைக் காண்

கற்றுஈண்டு மெய்ப்பொருள் கண்டார் தலைப்படுவர்

மற்றுஈண்டு வாரா நெறி. - 356

மெய்ப்பொருள் உணர்ந்தவரே மீண்டும் பிறவா வழியை அறிவா்

ஓர்த்துஉள்ளம் உள்ளது உணரின் ஒருதலையாப்

பேர்த்துஉள்ள வேண்டா பிறப்பு.- 357

மெய்ப்பொருளை உணர்ந்தவர்களுக்கு மறுபிறப்பு தேவையில்லை

பிறப்புஎன்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்புஎன்னும்

செம்பொருள் காண்பது அறிவு. - 358

பிறப்பின் உண்மை நிலையை அறிவதே மெய்யறிவு 

சார்புஉணர்ந்து சார்பு கெடஒழுகின் மற்றுஅழித்துச்

சார்தரா சார்தரு நோய்.- 359

பற்றுகளைக் கடந்து உண்மையை உணர்ந்தார்க்கு துன்பமில்லை

காமம் வெகுளி மயக்கம் இவைமூன்றன்

நாமம் கெடக்கெடும் நோய். - 360

காமம், வெகுளி, மயக்கம் மூன்றையும் கடந்தவர்க்கு துன்பமில்லை

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 35. துறவு

யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் நோதல்

அதனின் அதனின் இலன்.-  341

எதிலிருந்தெல்லாம் நீங்குகிறோமோ அவற்றால் துன்பங்கள் வராது

வேண்டின் உண் டாகத் துறக்க துறந்தபின்

ஈண்டுஇயற் பால பல.- 342

இன்பம் பெற பொருளைத் துற, துறந்தபின் பெறும் இன்பம் பல

அடல்வேண்டும் ஐந்தன் புலத்தை விடல்வேண்டும்

வேண்டிய எல்லாம் ஒருங்கு. - 343

ஆசைகளை வெல்ல ஐம்புலன்களை அடக்கவேண்டும்    

இயல்புஆகும் நோன்பிற்குஒன்று இன்மை உடைமை

மயல்ஆகும் மற்றும் பெயர்த்து.- 344

பற்றற்ற நிலையே துறவு, சிறு பற்றும் மயக்க நிலையைத் தரும்

மற்றும் தொடர்ப்பாடு எவன்கொல் பிறப்புஅறுக்கல்

உற்றார்க்கு உடம்பும் மிகை.- 345

பிறப்பை அறுக்க நினைப்பவர் உடலையே சுமையாக கருதுவா்    

யான் எனது என்னுஞ் செருக்குஅறுப்பான் வானோர்க்கு

உயர்ந்த உலகம் புகும்.- 346

நான் என்ற உணா்வை கடந்தால் வீடுபேறு அடையலாம்

பற்றி விடாஅ இடும்பைகள் பற்றினைப்

பற்றி விடாஅ தவர்க்கு.-347

பற்றுகளைப் பற்றியவரைத் துன்பங்கள் பற்றிக்கொள்ளும்

தலைப்பட்டார் தீரத் துறந்தார் மயங்கி

வலைப்பட்டார் மற்றை யவர். - 348

முழுத் துறவிகள் மாயவலையில் வீழார்

பற்றுஅற்ற கண்ணே பிறப்புஅறுக்கும் மற்று

நிலையாமை காணப் படும்.- 349

ஆசையில்லாத நிலையே பிறவிப் பிணியைப் போக்கும்

பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்

பற்றுக பற்று விடற்கு.- 350

பற்றற்று வாழ்பவர்களைப் பின்பற்றுவதே வீடுபேறடையும் வழி

 

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 34. நிலையாமை

நில்லா வற்றை நிலையின என்றுஉணரும்

புல்லறிவு ஆண்மை கடை.- 331

நிலையில்லாதவற்றை நிலையென உணர்வது அறியாமையே

கூத்தாட்டு அவைக்குழாத் தறே பெருஞ்செல்வம்

போக்கும் அதுவிளிந் தற்று.- 332

கூட்டமும், செல்வமும் கூடுவது போலவே மறையும்

அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் அதுபெற்றால்

அற்குப ஆங்கே செயல். - 333

நிலையில்லாத செல்வத்தால் நிலையான அறம் செய்    

நாள்என ஒன்றுபோல் காட்டி உயிர்ஈரும்

வாள் அது உணர்வார்ப் பெறின்.- 334

நாள் எனத் தோன்றும் காலம், வாழ்நாளைக் குறைக்கும் வாள்

நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை

மேற்சென்று செய்யப் படும்.- 335

நிலையாமையை உணர்ந்து நற் செயல்களைச் செய்க

நெருநல் உளன்ஒருவன் இன்றுஇல்லை என்னும்

பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு.- 336

நேற்றிருந்தவர் இன்றில்லை என்ற நிலையாமையே பெருமை

ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப

கோடியும் அல்ல பல.- 337

நிலையாமையை அறியாதவா்களே மனக்கோட்டை கட்டுவார்கள்

குடம்பை தனித்துஒழியப் புள்பறந் தற்றே

உடம்போடு உயிரிடை நட்பு.- 338

கூடுக்கும் பறவைக்குமான தொடர்பே, உடலுக்கும் உயிருக்கும்

உறங்குவது போலும் சாக்காடு உறங்கி

விழிப்பது போலும் பிறப்பு.- 339

உறங்குவதும், விழிப்பதும் போன்றது இறப்பதும், பிறப்பதும்

புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள்

துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு.- 340

உயிரானது எந்த உடலிலும் நிலையாகத் தங்காது

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 33. கொல்லாமை

 

அறவினை யாதெனில் கொல்லாமை கோறல்

பிறவினை எல்லாம் தரும்.- 321

கொல்லாமையே அறம், கொல்லுதலே தீவினை

பகுத்துஉண்டு பல்உயிர் ஓம்புதல் நூலோர்

தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.- 322

பகிர்ந்து உண்டு வாழ்வதே முதன்மையான அறம்

ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மற்றுஅதன்

பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று. - 323

வாய்மையைவிடக் கொல்லாமையே நன்று

நல்ஆறு எனப்படுவது யாதெனின் யாதுஒன்றும்

கொல்லாமை சூழும் நெறி.- 324

எவ்வுயிரையும் கொல்லாமையே நல்வழி ஆகும்

நிலைஅஞ்சி நீத்தாருள் எல்லாம் கொலைஅஞ்சிக்

கொல்லாமை சூழ்வான் தலை. - 325

கொல்லாதவனே துறவிகளைவிட உயர்ந்தவன்

கொல்லாமை மேற்கொண்டு ஒழுகுவான் வாழ்நாள்மேல்

செல்லாது உயிருண்ணும் கூற்று. - 326

கொல்லாதனிடம் எமனும் வரத் தயங்குவான்   

தன்உயிர் நீப்பினும் செய்யற்க தான்பிறிது

இன்உயிர் நீக்கும் வினை.-  327

தன்னுயிரே போனாலும் பிற உயிரைக் கொல்லாதே

நன்றுஆகும் ஆக்கம் பெரிதுஎனினும் சான்றோர்க்குக்

கொன்றுஆகும் ஆக்கம் கடை. - 328

பெரிய நன்மை கிடைத்தாலும் கொல்லாமையே நன்று

கொலைவினையர் ஆகிய மாக்கள் புலைவினையார்

புன்மை தெரிவார் அகத்து.- 329

கொலையைவிட இழிவான தொழில் வேறில்லை

உயிர்உடம்பின் நீக்கியார் என்ப செயிர்உடம்பின்

செல்லாத்தீ வாழ்க்கை யவர். - 330

உயிர்க்கொலை செய்தவர் என்றும் நோயுடன் வாழ்வர்   

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 32. இன்னா செய்யாமை

 

சிறப்புஈனும் செல்வம் பெறினும் பிறர்க்குஇன்னா

செய்யாமை மாசற்றார் கோள். - 311

சிறந்த செல்வம் கிடைத்தாலும் பிறர்க்கு தீமை செய்யாதே

கறுத்துஇன்னா செய்தஅக் கண்ணும் மறுத்துஇன்னா

செய்யாமை மாசுஅற்றார் கோள். - 312

தீமை செய்தவருக்கும் தீமை செய்யாதரே மாசற்றவர்

செய்யாமல் செற்றார்க்கும் இன்னாத செய்தபின்

உய்யா விழுமம் தரும்.- 313

தீமை செய்தவருக்கே தீமை செய்தாலும் அது தீமையே

இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண

நன்னயம் செய்து விடல். - 314

தீமை செய்தவரும் வெட்கப்பட நன்மை செய்து விடு

அறிவினான் ஆகுவ துண்டோ பிறிதின்நோய்

தம்நோய்போல் போற்றாக் கடை.- 315

பிறர் துன்பத்தையும் தன்துன்பமாக நினைப்பதே அறிவின் பயன்

இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை துன்னாமை

வேண்டும் பிறன்கண் செயல்.- 316

தீமையென நீ உணர்ந்ததை பிறர்க்குச் செய்யாதே

எனைத்தானும் எஞ்ஞான்றும் யார்க்கும் மனத்தான்ஆம்

மாணாசெய் யாமை தலை. - 317

எப்படியும், எப்போதும், யார்க்கும் தீமை செய்யாதே

தன்உயிர்க்கு இன்னாமை தான்அறிவான் என்கொலோ

மன்னுயிர்க்கு இன்னா செயல். - 318

தான் பெற்ற துன்பத்தை பிற உயிர்க்கும் தருவது எதனால்?

பிறர்க்கின்னா முற்பகல் செய்யின் தமக்குஇன்னா

பிற்பகல் தாமே வரும்.- 319

பிறர்க்கு முற்பகல் செய்யும் தீமை, நமக்கு பிற்பகல் தாமே வரும்

நோய்எல்லாம் நோய்செய்தார் மேலவாம் நோய்செய்யார்

நோய்இன்மை வேண்டு பவர். - 320

இன்பமாக வாழ பிறர்க்குத் துன்பம் செய்யாதிருத்தலே நல்ல வழி

 

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 31. வெகுளாமை

 

செல்லிடத்துக் காப்பான் சினம்காப்பான் அல்லிடத்துக்

காக்கின்என் காவாக்கால் என்.- 301

எளியோரிடமும் கோபப்படாதவனே சினமற்றவன்

செல்லா இடத்துச் சினம்தீது செல்லிடத்தும்

இல்அதனின் தீய பிற.- 302

எளியோர், வலியோர் என எவ்விடத்தும் கோபம் தீமை தரும்

மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டும் தீய

பிறத்தல் அதனான் வரும்.                       303

தீ விளைவுகளையே தருவதால் கோபத்தை மறக்கவேண்டும்

நகையும் உவகையும் கொல்லும் சினத்தின்

பகையும் உளவோ பிற.- 304

சிரிப்பையும், மகிழ்ச்சியையும் கொல்வதால் சினமே பெரும்பகை

தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால்

தன்னையே கொல்லும் சினம். - 305

உன்னைக் காக்க சினத்தை அடக்க வேண்டும்

சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனம்என்னும்

ஏமப் புணையைச் சுடும்.- 306

சினம் கொண்டவன் இனம் அவனுடன் அழியும்      

சினத்தைப் பொருள்என்று கொண்டவன் கேடு

நிலத்துஅறைந்தான் கைபிழையா தற்று. - 307

நிலத்தை கையால் அடிப்பது போலக் கோபம் கொள்வது 

இணர்எரி தோய்வன்ன இன்னா செயினும்   

புணரின் வெகுளாமை நன்று.                     308

பெருந்தீயைப் போன்ற தீமை செய்தவரிடமும் சினம்கொள்ளாதே

உள்ளிய எல்லாம் உடனெய்தும் உள்ளத்தால்

உள்ளான் வெகுளி எனின்.                        309

சினத்தை மறந்தவன் எண்ணியதை உடனே அடைவான்

இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத்

துறந்தார் துறந்தார் துணை                       310

சினமற்றவரே துறவி, சினம்கொண்டவா் இறந்தவரே