இயற்கையுடன் இயைந்து வாழ்வோம்!


இயற்கையின் குழந்தையான மனிதன் இன்று, உணவு, உடை, உறைவிடம் என எங்கும் செயற்கை எதிலும் செயற்கை!

மனித அறிவின் சமகால கண்டுபிடிப்புகளுள்,

செயற்கை நுண்ணறிவுத்திறன் (AI),

மெய்நிகர் தொழில்நுட்பம்(VR)

பொருள்களின் இணையம் (IOT),

போன்றவை எதிர்காலத்தில் இந்த வேலைக்கு மனிதர்கள் எதற்கு?

என்ற கேள்வியை முன்வைத்து வளர்ந்து வருகின்றன. இயற்கையை மறந்து செயற்கையை பெரிதும் சார்ந்து வாழும் இவ்வாழ்க்கை முறையே பல்வேறு நோய்களுக்கும் அடிப்படை.

இன்றைய சூழலிலும் வள்ளுவரின் குறள் நமக்குத் தேவையாக இருக்கிறது..

         செயற்கை அறிந்தக் கடைத்தும் உலகத்து
        இயற்கை அறிந்து செயல். 637

செயற்கையை அறிந்தாலும் இயற்கையுடன் இயைந்து வாழ்!


தொடர்புடைய இடுகை

தமிழர் பண்பாட்டில் இயற்கை

வள்ளுவர் கூறும் அழகு!


                                                                              
உலகின் தலைசிறந்த நூல்களுள் ஒன்றாகவும், மொழி எல்லைகளைக் கடந்து மனிதகுலம் கொண்டாடும் நூலாகவும் திகழ்வது திருக்குறள் ஆகும். தமிழின் அடையாளமாகத் திகழும் இந்நூலில் தமிழ் என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்படவில்லை. இருந்தாலும் தமிழின் சிறப்பை மிகச் சிறப்பாகப் பதிவுசெய்துள்ளார் வள்ளுவர். அதுபோல அழகு என்ற சொல்லே திருக்குறளில் பயன்படுத்தப்படவில்லை. அச்சொல்லுக்கு இணையாக கவின், எழில், அணி ஆகிய சொற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். வள்ளுவர் பார்வையில் எது அழகு என்பதையும், அதை அவர் வெளிப்படுத்தும் பாங்கினையும் ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகிறது.

உறுப்புகளின் அழகு

                                உடலில் அமைந்துள்ள உறுப்புகளின் அமைப்பைப் பற்றிக் கூறுவது சாமுத்ரிகா லட்சனம். மனித உடலில் ஒவ்வோர் உறுப்புகளும் எப்படி அமைந்திருக்க வேண்டும் என்று இலக்கணம் வகுத்துக் கூறும் இந்த சாத்திரம் சிலை வடிப்பவர்களுக்கும் சித்திரம் வரைபவர்களுக்கும் அடிப்படையாகப் போற்றப்படுகிறது. சிலைகளிலும், ஓவியங்களிலும் அழகு என்ற கூறு இதை அடிப்படையாகக் கொண்டே பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் வள்ளுவரோ அன்புடைமை என்ற அதிகாரத்தில்,                          

               புறத்துறுப் பெல்லாம் எவன் செய்யும்  யாக்கை
                                 அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு – 79 என்று உரைக்கிறார்.
இவர் பார்வையில் அழகு என்பது புறத்தோற்றம் சார்ந்தது அல்ல. அன்பு என்னும் அகத்தின் உறுப்பு என்ற பார்வை புலனாகிறது.

கவின்
                துணைவர் விட்டு நீங்கியதால் பழைய அழகு கெட்டு வாடிய தோள்கள் பருத்த தன்மை கெட்டு மெலிந்து வளையல்களும் கழலச் செய்கின்றன என்ற பொருளில்தொல் கவின் வாடிய தோள் (1234) எனவும்,

                வளையல்களும் கழன்று பழைய அழகும் கெட்டு வாடிய தோள்கள் எம் துன்பமறியாத கொடியவரின் கொடுமையைப் பிறர் அறியச் செல்கின்றன என்ற பொருளில்தொல் கவின் வாடிய தோள் (1235) எனவும்,

                நம்மோடு பொருந்தி இருக்காமல் கைவிட்டுச் சென்ற காதலரை நெஞ்சில் வைத்திருக்கும்போது இன்னும் மெலிந்து அழகை இழந்து வருகின்றோம் என்ற பொருளில்,இன்னும் இழத்தும் கவின் (1250) எனவும் கவின் என்ற சொல் மூன்று குறள்களில் அழகு என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

எழில்

எழில் என்ற சொல் ஒரே ஒரு திருக்குறளில் மட்டும் ஆளப்பட்டுள்ளது,
              நுண்மாண் நுழைபலம் இல்லான் எழில் நலம்
              மண்மாண் புனைபாவை யற்று – 407
ஆழ்ந்து, தெளிந்த, நுட்பமான அறிவில்லாமல் அழகான தோற்றம் மட்டுமே கொண்டவர்கள் கண்களைக் கவரும் மண் பொம்மையைப் போன்றவர்கள் என மதிக்கப்படுவார்கள் என உரைக்கிறார். இக்குறளில் எழில் என்ற சொல் அழகு என்ற பொருளில் ஆளப்பட்டுள்ளது.

அணி
                அணி என்பதற்கு அழகு என்பது பொருள். செய்யுளில் அமைந்து கிடக்கும் சொல்லழகு, பொருளழகு முதலியவற்றை வரையறுத்துக் கூறுவது அணி இலக்கணமாகும். குறளில் அணி என்ற சொல் அழகு என்ற பொருளில் சில குறள்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

                                பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
                                அணியல்ல மற்றுப் பிற – 95
அடக்கமான பண்பும், இனிய மொழி பேசுதலும் ஒருவர்க்கு மிகச்சிறந்த அணிகலன்கள் ஆகும்.
                                கண்ணிற்கு அணிகலம் கண்ணோட்டம் அஃதின்றேல்
                                புண்ணென்று உணரப் படும் - 575
ஒருவன் கண்களுக்கு அணியும் நகை கருணையே. அந்நகை மட்டும் இல்லை என்றால் அவை கண்களல்ல புண்களே.
                                பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்
                                அணியென்ப நாட்டிவ் வைந்து – 738
நோயின்றியிருத்தல், செல்வம், விளைபொருள், இன்பவாழ்வு, நல்ல காவல் என்னும் ஐந்தும் நாட்டிற்கு அழகு.
                                மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழற்
                                காடும் உடைய தரண் - 742
மணிபோல் தெளிந்த நீரும், வெட்ட வெளியான நிலமும், மலையும், அழகிய நிழலுடைய காடும் ஆகிய நான்கும் உள்ளதே சிறந்த அரண் எனப்படும்.
                                பணியுமாம் என்றும் பெருமை சிறுமை
                                அணியுமாம் தன்னை வியந்து – 798
பெருமைப் பண்பு எக்காலத்திலும் பணிந்து  நடக்கும், ஆனால் சிறுமையோ தன்னைத் தானே வியந்து பாராட்டிக்கொள்ளும்.        

             அணியன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க்கு அஃதின்றேல்
                              பிணி அன்றோ பீடு நடை- 1014
தவறுக்கு வருந்தும் நாணமுடைமை சான்றோர்க்கு நல்ல அணிகலன். அந்த அணியில்லாவிட்டால் அவரின் நடை ஒரு நோய்க்கு ஒப்பானதல்லவோ.

              பிணையேர் மடநோக்கும் நாணும் உடையாட்கு
                                 அணியெவனோ ஏதில தந்து – 1089

பெண்மானைப் போன்ற இளம் பார்வையும், நாணமும் உடைய இவளுக்கு ஒரு தொடர்பும் இல்லாத அணிகளைச் செய்து அழகுபடுத்துவது எதற்கு?

                                   பிணிக்கு மருந்து பிறமன் அணியிழை
                                   தன்நோய்குத் தானே மருந்து – 1102

நோய்களுக்கு மருந்து வேறு பொருள்களாக இருக்கின்றன. ஆனால் அணிகலன் அணிந்த இவளால் வளர்ந்த நோய்க்கு இவளே மருந்தாக இருக்கிறாள்.
                                    மணியில் திகழ்தரு நூல்போல் மடந்தை
                                    அணியில் திகழ்வதொன்று உண்டு – 1273

கோத்த மணியினுள் நூல் மறைந்திருப்பதுபோல இந்தப் பெண்ணின் அழகினுள் என்னை மயக்கும் குறிப்பொன்று உண்டு.

நிறைவுரை
             திருக்குறளில் அழகு என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்படவில்லை. அதற்கு இணையாக கவின், எழில், அணி ஆகிய சொற்கள் உள்ளன. கவின் என்ற சொல் தலைவியின் அழகு நலன் என்ற பொருளில் மூன்று குறட்பாக்களில் உள்ளது. எழில் என்ற சொல் அழகான தோற்றம் என்ற பொருளில் ஒரு குறளில் உள்ளது. அழகு என்ற பொருளில் ஒன்பது குறள்களில் அணி என்ற சொல் பயன்பாட்டில் உள்ளது.

                    பணிவே சிறந்த அணி, கண்களுக்கு கருணையே சிறந்த அணி, நாட்டின் அணி, சான்றோரின் வெட்கம் என்ற அணி, பெண்ணின் வெட்கம் என்ற அணி, அணியிழை, அணி என்ற சொல்லாட்சிகளை அழகு என்ற சொல்லுக்கு இணையாகக் காணமுடிகிறது.

                      நாலடியாரில் அழகு என்ற சொல் பயன்பாட்டிலிருக்க, வள்ளுவரோ,கவின், எழில், அணி என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். இதனால் அழகு என்ற சொல் வள்ளுவர் காலத்தில் வழக்கில் இல்லை என்றே கருதத்தோன்றுகிறது. இருந்தாலும் அவர் அச் சொல்லைவிட அழகைக் குறிக்க இச்சொற்களே சரியானவை என்ற எண்ணம் கொண்டிருந்தாரோ என்று ஆய்வு எல்லையும் விரிவடைகிறது.


ஐம்பெரும் காப்பியங்கள்


ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ( இலக்கிய வரலாறு)
           தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் காப்பியங்களுக்கு சிறப்பிடம் உண்டு. தண்டியலங்காரம் பெருங்காப்பியம் என்பதற்கு நுவல்பொருளும், கட்டமைப்பும் நோக்கிய பல விதிகளைக் குறிப்பிட்டாலும், முத்தாய்ப்பாக அறம்,பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நான்கையும் தழுவியது பெருங்காப்பியம் என உரைக்கும். தமிழ்க்காப்பியங்களை ஐம்பெருங்காப்பியம், ஐஞ்சிறுகாப்பியம் என வடமொழி மரபின் வழிப் பகுத்தனர். ஐம்பெருங்காப்பியங்களாவன,(1)சிலப்பதிகாரம்  (2) மணிமேகலை (3) சீவகசிந்தாமணி                      (4)வளையாபதி(5)குண்டலகேசி ஆகும்.    ஐம்பெரும் காப்பியம் - ஓர் ஒப்புமை

சிலப்பதிகாரம்
மணிமேகலை
சீவக
சிந்தாமணி
வளையாபதி
குண்டலகேசி
ஆசிரியர்
இளங்கோவடிகள்
சீத்தலைச்
சாத்தனார்
திருத்தக்க
தேவர்
தெரியவில்லை
நாதகுத்தனார்
கதைத் 
தலைவன்
/தலைவி
கோவலன்,
மணிமேகலை
சீவகன், 
எட்டு
 
மனைவியர்
 
நவகோடி 
நாராயணன்
பத்திரை
-துறவியாய்
 
மாறிய
 
குண்டலகேசி
பகுப்பு
காண்டங்கள்-3 
காதைகள் - 30
 
காதைகள்-30
13 இலம்
பகங்கள்
 
72 பாடல்களே கிடைத்
துள்ளன.
19 பாடல்களே 
கிடைத்துள்ளன
நூற்சிறப்பு
1.முதற்காப்பியம்
முத்தமிழ்க்
 
காப்பியம் 2.பெண்ணைக்
காப்பியத்
 
தலைவி
 
ஆக்கியது..
1.உணவிடும் 
உன்னதப்
 
பணி       2.சிறைச்
சாலை
 
அறச்
சாலையானது.
மணநூல்
தமிழன்னையின் 
வளையல்
கதை
மணி
மேகலைக்
காப்பியத்தை
 
ஒத்துள்ளது.
 
தமிழன்னையின் காதணி.

சிலப்பதிகாரம் – இளங்கோவடிகள் ( சமணம்)
சிலப்பதிகாரக் காப்பியத்தினை இளங்கோ 30 காதைகளாகப் பகுத்து மூன்று காண்டங்களில் அமைத்துத் தந்தார். புகார்க் காண்டம் - 10 காதைகள்
,      மதுரைக் காண்டம் - 13 காதைகள்  வஞ்சிக் காண்டம் - 7 காதைகள் 
கண்ணகி கோவலன் வரலாறு - கோவலனுக்கும் கண்ணகிக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது. மாதவியின் கலை மீது தாகம் கொண்ட கோவலன் கண்ணகியைப் பிரிந்து மாதவியுடன் தங்கினான். மணிமேகலை எனும் மகளின் தந்தையானான் . கானல் வரியால் மாதவியைப் பிரிந்தான். செல்வமனைத்தையும் இழந்து, கண்ணகியுடன் மதுரை சென்றான். கவுந்தியடிகள் துணையுடன் மாதரியிடம்     கண்ணகியை அடைக்கலமாக்கினான். கண்ணகியின் காற்சிலம்பை விற்கச் சென்ற கோவலன், பொற்கொல்லனால் கள்வன் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, நீதி தவறிய பாண்டிய மன்னனால் கொல்லப்படுகிறான். தன் கணவன் கள்வனல்லன் என்பதைச் சிலம்பை உடைத்து, அதன் உள்ளிருந்த மாணிக்கப்பரலைக் காட்டித் தெளிவு படுத்துகிறாள் கண்ணகி. மன்னனோடு கோப்பெருந்தேவியும் உயிர் துறந்தாள். கணவனுக்காக நீதி கேட்டுப் போராடிய கண்ணகி மதுரையைஎரித்தாள். பின்னர், கண்ணகி வஞ்சி மாநகர் புகுந்து அங்குள்ள மலைக்குறவர் காண விமானத்திலேறி விண்ணுலகு சென்றாள்.
சிலம்பு உணர்த்தும் மூன்று செய்திகள்
    அரைசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம்கூற்று ஆவதூஉம் 
     உரைசால் பத்தினிக் குயர்ந்தோர் ஏத்தலும் 
     ஊழ்வினை உருத்துவந்தூட்டும் என்பதூஉம்  என்று மூன்று செய்திகளை முன்னிறுத்தி இளங்கோ காப்பியம் படைத்துள்ளார்.
சிலம்பின் வேறு பெயர்கள் -    சிலப்பதிகாரம் நாடகக் காப்பியம், முத்தமிழ்க்     காப்பியம், குடிமக்கள் காப்பியம், புரட்சிக்     காப்பியம்,    உரையிடையிட்ட பாட்டுடைச் செய்யுள் என்று அழைக்கப்படுகிறது.                                                                           சிலம்பின் சிறப்புகள் -      சங்க கால ஐந்து நிலப்பாங்கு முறை இக்காப்பியத்தில் இடம் பெறுகிறது. அந்தந்த மக்களின் வாழ்வியல் முறையையும் பண்பாட்டுப் பதிவையும் சிலம்பில் நம்மால் அறிய முடிகிறது.
நாட்டுப்புறப் பாடல்களின் தாக்கம் -    சிலப்பதிகாரம் மக்கள் இலக்கியமாகிய நாட்டுப்புறப்பாடல்களை மதித்துத் தன்னகப் படுத்திய     காப்பியமாகத்    திகழ்கிறது. சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெறும் வேட்டுவ வரி, கானல்வரி,ஆற்றுவரி, ஊசல்வரி, கந்துகவரி, அம்மானை வரி போன்றன நாட்டுப்புறப் பாடல்களின் தாக்கத்தோடு அமைகின்றன.
மணிமேகலை -     கூலவாணிகன் சீத்தலைச் சாத்தனார். (புத்தம்)
     ‘விழாவறை காதை’ முதல் ‘பவத்திறம் அறுக எனப் பாவை நோற்ற காதை’ முடிய முப்பது காதைகளைக் கொண்டுள்ளது. சிலம்பின் தொடர்ச்சியாக இக்காப்பியம்   அமைவதால், சிலப்பதிகாரத்தையும் மணிமேகலையையும் இரட்டைக் காப்பியம் என்பர்.
     பெண்ணின் பெயரில் அமைந்த முதற் காப்பியம் இதுவாகும். இந்நூலின் பதிகம் இக்காப்பியத்தை மணிமேகலைத் துறவு எனக் குறிப்பிடுகிறது.
காப்பியக் கதை - மணிமேகலை பிறந்த போது ஆயிரம் கணிகையர் கூடி மகிழ அக்குழந்தைக்குக் கோவலன், தன் குலதெய்வம் மணிமேகலா தெய்வத்தின் பெயரைச் சூட்டினான்.     கோவலனின் இறப்பு மாதவி,மணிமேகலை இருவரையும்     நிலைகுலைய வைக்கிறது. இருவரும் பௌத்த சமயத் துறவினை ஏற்கின்றனர். மணிமேகலையை இளவரசன் உதயகுமரன் பின்    தொடர்கிறான். தன் மனம் சலனப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்று    மணிமேகலை எண்ண, மணிமேகலா தெய்வம் அவளைத் தூக்கிச் சென்று மணிபல்லவத் தீவில் விட்டு விடுகிறது. அங்கு,தன் பழம் பிறப்பைப் பற்றி அறிகிறாள். மூன்று மந்திரங்களைப் பெறுகிறாள்.     ஆபுத்திரனின் அமுதசுரபி கோமுகிப்    பொய்கையிலிருந்து மணிமேகலைக்குக்     கிடைக்கிறது.    உதயகுமரன்     தரும் தொல்லைகளிலிருந்து தப்ப, அவள் காயசண்டிகை     எனும் பெண்வடிவினை எடுக்கிறாள்.காயசண்டிகையின் கணவன் காஞ்சனனால் உதயகுமாரன் கொல்லப்படுகிறான். இளவரசனைக் கொன்ற பழி, மணிமேகலை மீது விழுகிறது.    அவள்     சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்படுகிறாள். மகனைப் பறிகொடுத்த அரசி, மணிமேகலையைப் பல்வேறு வகையில் கொடுமைப்படுத்துகிறாள்.    வரவலிமையால் மணிமேகலை அவற்றிலிருந்து மீள்கிறாள். சிறைச்சாலையிலும் வெளி இடங்களிலும் மணிமேகலை அமுத சுரபியால்     அனைவருக்கும் உணவிடுகிறாள்.  மணிமேகலை காஞ்சி சென்று அறவண அடிகளிடம் ஆசி பெற்று, பௌத்த மதக் கொள்கைகளைப் பரப்புகிறாள்.
மணிமேகலைக்காப்பியத்தின் தனிச்சிறப்புகள் -      புகார், காஞ்சி, வஞ்சி, சாவகம், இரத்தினத் தீவு, மணிபல்லவம் போன்ற இடங்களைப் பற்றி மணிமேகலை புகழ்ந்து உரைக்கிறது.      இன்று மனித உரிமைகள் பற்றி எங்கும் பேசுகிறோம்.இருக்க இடம், உண்ண உணவு, உடுத்த உடை இவை மூன்றையும் மணிமேகலைக் காப்பியம் குறிப்பிடுகிறது.  மணிமேகலை பற்றி முனைவர் வ.சுப.மாணிக்கம் “பரத்தமை ஒழிப்போடு மதுவொழிப்பு, சிறையொழிப்பு, சாதியொழிப்பு என்றினைய சமுதாயச் சீர்த்திருத்தங்களின் களஞ்சியம் இக்காவியம்” என்பார்.    தமிழ்க் காப்பியங்களில் எளிய நடை உடையது மணிமேகலைக் காப்பியமே.

சீவக சிந்தாமணி    - திருத்தக்க தேவர் ( சமணம்)
     சிந்தாமணி, மணநூல் என்று அழைக்கப்படுகிறது. விருத்தம் எனும் பாவில் அமைந்த முதல் தமிழ்க் காப்பியம் இதுவே. நாமகள் இலம்பகம் தொடங்கி, முத்தியிலம்பகம் வரையிலான 13 இலம்பகங்கள் மணவினை பற்றிப் பேசுகின்றன.     சீவகசிந்தாமணிக்கு நச்சினார்க்கினியர் உரை எழுதி உள்ளார். ஜி.யு.போப் திருத்தக்க தேவரைத் தமிழ்க் கவிஞருள் அரசர் என்கிறார்; கிரேக்கக் காப்பியத்திற்கு இணையாகச் சிந்தாமணி திகழ்கிறது என்கிறார்.
 காப்பியக் கதை - ஏமாங்கத நாட்டு மன்னன் சச்சந்தன்,மனைவி விசயை மீது அளவு கடந்த காமம் கொண்டு, அரசாட்சியைக் கட்டியங்காரன் என்ற அமைச்சனிடம் ஒப்படைத்தான். அவன் சூழ்ச்சி செய்து மன்னனைக் கொல்ல முயன்றபோது, மன்னன் கருவுற்றிருந்த தன் மனைவியை ஒரு மயில் பொறியில் ஏற்றி அனுப்பிய பின் போரில் இறக்கிறான்.      அவள் இடுகாட்டில் சீவகனைப் பெற்றெடுக்கிறாள். பின் தவம் செய்யச் சென்று விடுகிறாள். கந்துக்கடன் எனும் வணிகன் சீவகனை வளர்க்கிறான். தன் திறமையால் சீவகன் எட்டுப் பெண்களை மணக்கிறான். நாட்டைக் கைப்பற்றி ஆட்சியமைத்து, இல்வாழ்வின் நிலையாமையை நினைத்து ஞானம் பெற்றுத் துறவியாகின்றான்.                              உவப்பான உவமைகள் -      சிந்தாமணி நிலையாமையை இறுதியில் வலியுறுத்தினாலும் கற்பனை வளத்திலும், உவமை நயத்திலும் சிறந்து விளங்குகிறது. வயல்கள் முற்றிச் சாய்ந்துள்ள நெற்கதிர்களைக் கற்பனையாய்ப் பாடுகிறார். கருவுற்ற பாம்பின் தோற்றம் போல் நாற்று வளர்ந்து, மேலல்லார் செல்வம் போல் தலை நிமிர்ந்து சில நாள் நின்று, கற்றறிந்த பெரியார் போலத் தலைகவிழ்ந்து நெற்பயிர்கள் காய்த்தன என்கிறார் திருத்தக்க தேவர்.
சொல்லரும் சூற்பசும் பாம்பின் தோற்றம்போல்
    மெல்லவே கருவிருந்து ஈன்று மேலலார் 
     செல்வமே போல் தலை நிறுவித் தேர்ந்தநூற் 
     கல்விசேர் மாந்தரின் இறைஞ்சிக் காய்த்தவே                  - (நாட்டுவளம், 53) 
என்னும் இப்பாடல் கல்விச் சிறப்பினையும் விளக்குகிறது.

வளையாபதி - ஆசிரியர் பெயர் தெரியவில்லை. (சமணம்)
    வைசிய புராணத்தின் 35ஆம் சருக்கம் வளையாபதியைப் பற்றிப் பேசுகிறது.    புறத்திரட்டு என்னும் தொகை     நூலிலிருந்தும்,     இலக்கண உரைகளிலிருந்தும் எழுபத்து இரண்டு செய்யுட்கள்     மட்டுமே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.      நிக்கந்த வேடத்து இருடி கணங்களை எனும் அடி இந்நூல் சமணம் சார்ந்தது என விளக்குகிறது என்பர். அறிவன் பற்றிய குறிப்பு இந்நூலில் இடம் பெறுவதாலும் இது சமண நூல் எனலாம்.
வளையாபதியின் கதை -      நவகோடி நாராயணன் ஒரு வணிகன்.இவன் வேறு சாதிப் பெண்ணை மணக்க, அந்நிகழ்வு அவனது குலத்தோருக்கு வெறுப்பினைத் தருகின்றது. அவ்வெறுப்பினைத் தாங்க இயலா அவன் தன் மனைவியை விட்டு அயல்நாடு சென்றுவிடுகிறான்.அவன் மனைவிக்குப் பிறக்கும் மகன் வளர்ந்த பின் புகாரில் தன் தந்தையைக் கண்டு இறுதியில் தாய் தந்தையரை இணைத்து வைக்கிறான்.
மக்கட்பேறு இல்லாதவன் பற்றி வளையாபதி                                                         மக்கட்பேறு இல்லாதவன் பெற்ற செல்வத்தால் பயன் இல்லை என்பதை வளையாபதி
பொறையிலா அறிவு, போகப் புணர்விலா இளமை மேவத் 
    துறையிலா வனச வாவி துகிலிலாக் கோலத் தூய்மை 
    நறையிலா மாலை, கல்வி நலமிலாப் புலமை, நன்னீர்ச் 
    சிறையிலா நகரம் போலும் சேயிலாச் செல்வ மன்றே. என்று விளக்குகிறது.
     இந்நூலின் செய்யுட்களை அடியார்க்கு நல்லார், இளம்பூரணர், நச்சினார்க்கினியர், பரிமேலழகர் ஆகியோர் தங்கள்     உரையில் எடுத்தாண்டுள்ளனர்.
குண்டலகேசி – நாதகுத்தனார் (புத்தம்)
     இது பௌத்தக்காப்பியம்; மறைந்து போன தமிழ் நூல்.     புறத்திரட்டில் பத்தொன்பது செய்யுட்கள்     மட்டுமே காணப்படுகின்றன.     இதற்குப் போட்டியாக நீலகேசி எழுந்தது.
குண்டலகேசியின் கதை -  பத்திரை என்ற வணிகர் குலப்பெண் காளன் என்ற கள்வனை நேசிக்கிறாள்.காவலில் இருந்த அவனைத் தன் தந்தை மூலம் மீட்டு மணம் புரிகிறாள். ஒருநாள் பத்திரை சினத்தால் தன் கணவனைக் கள்வன் எனத் 
திட்டிவிட அவன் அவளைக்
 கொல்ல மலையுச்சிக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். சாகும்முன் அவனை அவள் மும்முறை வலம்வர விரும்ப, அவன் இசைகிறான். அவனைப் பத்திரை கீழே தள்ளிக்கொன்று விடுகிறாள். பிறகு, அவள் வாழ்வை வெறுத்து, துறவு பூண்டு புத்த சமயம் சார்ந்து முக்தி பெறுகிறாள்.
வாழ்வின் நிலையாமை பற்றிய பாடல் -     பாலகன் இளைஞனாகிறான்,இளைஞன் முதியோனாகிறான்.ஒரு பருவம் செத்துத்தானே அடுத்த பருவத்திற்குச் செல்கிறோம்? அப்போதெல்லாம் அழாத நாம் ஏன் இறப்பிற்கு மட்டும் அழுகிறோம்? என நாதகுத்தனார் வினவுகிறார்.
பாளையாம் தன்மை செத்தும் பாலனாம் தன்மை செத்தும் 
    காளையாம் தன்மை செத்தும் காமுறும் இளமை செத்தும் 
    மீளும்இவ் வியல்பும் இன்னே மேல்வரும் மூப்பு மாகி 
    நாளும் நாம் சாகின்றேமால் ; நமக்கு நாம் அழாத தென்னோ?
என ஐம்பெருங்காப்பியங்களும் சிறப்புடன் திகழ்கின்றன.

நன்றி – தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம், தமிழ் விக்கிப்பீடியா