வேர்களைத்தேடி தளத்திற்குத் தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறேன்... இத்தளத்தில் சங்க இலக்கியம், கணினித்தமிழ் சார்ந்து எனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து வருகிறேன். 16 ஆண்டுகளில் 1600க்கும் மேற்பட்ட பதிவுகளை வழங்கியுள்ளேன். தற்போது இந்தியக் குடிமைப் பணித்தேர்வுக்கான விருப்பப் பாடம் தமிழுக்குரிய விளக்கங்களைத் தொடர்ந்து வழங்கி வருகிறேன். தங்கள் மேலான வருகைக்கு நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.
மாணாக்கர் நகைச்சுவை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
மாணாக்கர் நகைச்சுவை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

செவ்வாய், 15 அக்டோபர், 2013

கல்வி - தமிழ்நாடு - வேலைவாய்ப்பு

                     இன்றைய இந்தியக் கல்விமுறை செல்லும் திசையைப் பார்த்தால் எதிர்காலத்தில் இந்திய வரைபடத்திலிருந்தே இந்தியா தொலைந்துபோகுமோ என்றே அச்சம் தோன்றுகிறது. ஒருகாலத்தில் இங்கு படித்துவிட்டு வெளிநாடு சென்று வேலைபார்த்தார்கள். இன்றோ இங்கு இருந்துகொண்டு வெளிநாட்டுக்கு அவர்களுக்காக இரவுபகல் என்று பாராமல் உழைக்கிறார்கள்.

                   இன்றைய சூழலில் மாணவர்களுக்கான கல்விச்சாலைகள் இருக்கும் அளவுக்கு அவர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகள் இல்லை. அவர்கள் தாம் படித்த படிப்புக்கு ஏற்ப சொந்தமாக தொழில்செய்து தங்கள் குடும்பத்தையும், நாட்டையும் வளப்படுத்தத் தேவையான திட்டங்களை அரசு நடைமுறைப்படுத்தத் தவறிவிட்டது. 

             தவறான மொழிக்கொள்கை, தவறான கல்விக்கொள்கை முறையான கட்டுபாடுகள் பின்பற்றப்படாமை என பல குறைபாடுகளால் இன்றைய மாணவர்கள் வெளிநாட்டு நிறுவனங்களிடம் கொத்தடிமைகளாக மாறிவருகிறார்கள் என்பதை அரசு உணரவேண்டும். வளர்ந்த நாடுகளைப் பார்த்தாவது நமது கல்விக்கொள்கைகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கவேண்டும். 

தமிழ்நாட்டில் படிக்கும் மாணவர்களின் மொத்த அறிவும் முதலில் தமிழ்நாட்டுக்குப் பயன்படவேண்டும் பிறகு உலகத்துக்குப் பயன்படவேண்டும். அதுபோல இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் மாணவர்களின் அறிவும் முதலில் அந்தந்த மாநிலத்துக்குப் பயன்பட்டுப் பிறகு உலகத்துக்குப் பயன்பட்டால் நம் இந்தியா உலகநாடுகளுக்கெல்லாம் முன்மாதிரியாக இருக்கும் என்பது எனது எண்ணம். 

உலக நாடுகளிலேயே மக்கள்வளம் அதிகமாகக் கொண்ட நம் நாட்டின் மக்கள் வளத்தை அரசு மிகசரியாகப் பயன்படுத்தினால் நாம் எங்கோ போய்விடுவோம். 

இதை உணராமல் தொடர்ந்து இந்த நிலை நீடித்தால் நாம் எங்கோ போய்விடுவோம்!




சனி, 7 செப்டம்பர், 2013

தமிழை மறந்ததால் இறந்த அம்மா,அப்பா!

இன்றைய சூழலில் அம்மாவும், அப்பாவும் வேலைக்குப் போகிறார்கள், தம் குழந்தைகளை மதிப்புமிக்க கல்விச்சாலையில் சேர்க்கவேண்டும் என்று...
அதனால் வளர்ந்தபிறகு குழந்தைகளும் வேலைக்குப் போகிறார்கள்,தம் பெற்றோரை மதிப்புமிக்க முதியோர் இல்லத்தில் சேர்க்கவேண்டும் என்று...
இந்தக் காலத்தில்,
நம்மைப் பெற்ற தாய்க்குக் கொடுக்கவேண்டிய மதிப்பை
நாம் பெற்ற நம் தாய்மொழிக்கும் கொடுக்கவேண்டும் என்று சொன்னால் உங்களில் பலருக்கும் சிரிப்பு வரலாம்..

ஆனால் கீழ்க்காணும் இரண்டு சிந்தனைகளைப் பார்த்து யாரும் சிரிக்கமாட்டீர்கள்! சிந்திப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.

  1. பள்ளியில் படிக்கும் ஒரு சிறுமி அன்று வீட்டு பாடங்களை செய்யவில்லை. ஆசிரியை அந்த சிறுமியிடம் ஏன் வீட்டு பாடங்களை செய்யவில்லை என்று கேட்டார் அதற்கு சிறுமி, வீட்டில் யாரும் இல்லை என்று சொன்னாள். 
  • அதற்கு ஆசிரியை உன் அப்பா என்ன செய்கிறார்?என்று கேட்டார்
  • சிறுமி எனக்கு அப்பா இல்லை என்று கூறினாள். 
  • பிறகு அம்மா என்ன செய்கிறார் என்று கேட்டார். 
  • அதற்கும் சிறுமி, எனக்கு அம்மா இல்லை என்று கூறினாள். ஆசிரியை, உன்னை தினமும் பள்ளிக்கு யார் தயார் செய்து அனுப்புவது என்று கேட்டார் அதற்கு சிறுமி கூறிய பதில்  My Daddy and Mummy என்று கூறினாள்.........
இந்தக் சிறுமிக்கு அம்மா, அப்பா இருந்தும் இவள், யாரும் இல்லாதவளாகவே இருக்கிறாள். இந்தப் பெற்றோர் உயிரோடு இருந்தும் இல்லாதவர்களாகவே மதிக்கப்படுகின்றனர். 
இதே கருத்தை கொஞ்சம் கடுமையாகவும் அதேநேரம் நகைச்சுவையாகவும் முகநூல் ஒருவர் இப்படிப் பதிவிட்டிருக்கிறார்.
மொழிகளில் உயர்வு தாழ்வு இல்லை!
ஆனால் ஒவ்வொரு மொழிகளும் உயர்வானவையே!

அந்த மொழிகளின் உயர்வை முழுவதும் உணர்ந்துகொள்வதற்கு நமக்கு தாய்மொழி என்னும் அடித்தளம் முழுமையாக இருக்கவேண்டும். தாய்மொழி என்னும் அடித்தளத்தில் எத்தனை மொழிகளைவேண்டுமானாலும் கற்றுக்கொள்ளலாம் என்பதை நாம் உணர்ந்து நம் குழந்தைகளுக்கு தாய்மொழி அறிவை கல்விச்சாலைகளில் கொடுக்காவிட்டாலும் வீட்டிலாவது சொல்லித்தரலாமே என்பதே இவ்விடுகை வழி நான் சொல்லவிரும்பும் கருத்து..

வெள்ளி, 30 ஆகஸ்ட், 2013

திருக்குறளின் எதிர்காலம்


கடவுள் மனிதனுக்குச் சொன்னது பகவத் கீதை
மனிதன் கடவுளுக்குச் சொன்னது திருவாசகம்
மனிதன் மனிதனுக்குச் சொன்னது திருக்குறள் என்று திருக்குறளைப் பெருமையாகச் சொல்வதுண்டு.
 
·         முகநூலில் திருக்குறள் குறித்து நான் கண்ட இரு செய்திகள், திருக்குறளின் எதிர்காலம் குறித்து என்னைச் சிந்திக்கச் செய்வனவாக அமைந்தன.
 
1.       ஆங்கிலவழி  படித்த குமாருக்கு நேர்முகத்தேர்வில், எழுத்துத் தேர்வு. கேள்வி இதுதான். திருவள்ளுவர் பற்றி செய்திகளை எழுதுக. குமாரோ பள்ளிகூடத்துல தமிழே படிக்கலை. என்ன செய்வார்? இருந்தும் எப்படி எழுதுகிறார் என்று பார்க்கலாமா......

1.
திருவள்ளுவர் திருக்குறளை எழுதினார்.

2.
திருக்குறள் திருவள்ளுவரால் தான் எழுதப்பட்டது.

3.
வள்ளுவர் எழுதியது தான் குறள்.

4.
குறளை எழுதியது வள்ளுவர் தான்.

இது நான்கையும் எழுதிவிட்டு பத்து நிமிடமா காத்திருந்தவருக்கு எதுவும் தோன்றவில்லை...ரொம்ப ரொம்ப யோசித்தவர் உடனே முகம் மலர்ந்து ஐந்தாவது கருத்தை எழுதி உடனே தேர்வுத்தாளை நீட்டினார்..அதென்ன 5ஆவது கருத்து..?
*
*
*
*
*
5.
திருவள்ளுவர் ஒரு தமிழ்நாடு பஸ்கம்பெனி ஓனரும் கூட.
என்று எழுதினார். இது கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். இருந்தாலும் இன்றைய தலைமுறை மாணவர்களை எண்ணிப்பார்க்கும்போது இதுவும் நடக்கலாம் என்றே தோன்றுகிறது.
 
  1. திருக்குறளுக்கு ஓவிய விளக்கம் அளித்துகல்லூரி மாணவியின் சாதனை ! 

    திருக்குறளின் ஒவ்வொரு அதிகாரத்தையும் விளக்கும் வகையில், ஒவியங்களாக வரைந்துள்ளார் விருதுநகர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த கல்லூரி மாணவி ஒருவர். சிறுவயது முதலே கல்வியின் மீதும், தமிழ் மொழியின் மீதும் தனக்கு இருந்த ஆர்வமே இந்த முயற்சியை செய்யத் தூண்டியதாகக் கூறுகிறார் கணினி அறிவியலில் இளநிலை படிக்கும் அந்த மாணவி.

விருதுநகர் மாவட்டம் மாணிக்கம் நகரில் வசித்து வரும் சேர்மநாதனின் மகள் ஹேமசௌந்தரி. சிறுவயது முதலே, ஓவியம் வரைவதில் திறன் பெற்றவராய் திகழ்ந்த இவர், தமிழ்ப் பற்றின் காரணமாக, திருக்குறளின் 133 அதிகாரங்களையும் ஓவியங்களாக தீட்டியுள்ளார்.

இவரது எண்ணங்கள் மூலம், உலகப் பொதுமறையாம் திருக்குறளின் ஒவ்வொரு அதிகாரமும், வண்ண வண்ண ஒவியங்களாக உயிர் பெற்றுள்ளன. கற்றோருக்கு செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் சிறப்பு என்பதற்கேற்ப தன்னுடைய இந்த முயற்சிக்கு பாராட்டுக்கள் குவிவதாக கூறுகிறார் இவர்.

21
மீட்டர் நீளமும் ஒரு அடி அகலமும் உள்ள காகிதத்தில், சுமார் 3 வார காலம் இடைவிடாது வரைந்து தன் முயற்சியில் வெற்றி கண்டுள்ளார் ஹேமசௌந்தரி. தன் முயற்சிக்கு கிடைத்த வரவேற்பைத் தொடர்ந்து தற்போது 1330 திருக்குறளுக்கும் ஒவியங்களால் விளக்கம் அளிக்கும் பணியை தொடங்கியிருக்கிறார் இவர். தங்கள் மகளின் முயற்சிக்கு தொடர்ந்து ஊக்கமளித்து வருவதாக கூறும் ஹேமசௌந்தரியின் பெற்றோர், அவரது அடுத்த முயற்சியும் நிச்சயம் வெற்றி பெறும் என்று நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர்.

படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, காலையிலும், மாலையிலும் ஓய்வு நேரத்தில் இத்தகைய சாதனை முயற்சிகளில் மாணவர்கள் ஈடுபடுவது வரவேற்கத்தக்கது என்கின்றனர் ஹேமசௌந்தரியின் ஆசிரியர்கள். செய்யுள் வடிவிலான திருக்குறளுக்கு, ஓவியம் மூலம் விளக்கம் கொடுத்திருப்பது வித்தியாசமான முயற்சி என்றும் அவர்கள் பெருமிதம் கொள்கின்றனர்.

கல்வி பயிலும் வயதில் ஏதாவது ஒரு துறையில் சாதனை புரிய வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு மாணவரும் கருதுவது உண்டு. பெற்றோர், ஆசிரியர், மற்றும் நண்பர்கள் அளிக்கும் ஊக்கமே, இத்தகைய சாதனை இலக்குகளுக்கு செயல் வடிவம் கொடுக்கும் திண்மையை மாணவர்களுக்கு அளிக்கும் என்பது கல்வியாளர்களின் கருத்து.


இவரைப் போன்ற மாணவர்களைப் பார்க்கும்போது மனதில் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. ஹேமசௌந்தரி அவர்களுக்கு என் மனம் நிறைந்த பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

 
·         இத்தனை காலமாக செவிவழியாகவும், ஓலைச்சுவடிகளிலும், நூல்களிலும் இருந்துவந்த திருக்குறள், இன்று இணையத்தில் மின்னூலாகவும், ஒலிநூலாகவும், அசைபடமாகவும் தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொண்டது. இன்று அலைபேசிகளிலும், பலகைக் கணினிகளிலும் திருக்குறள் ஒலிக்கோப்புகள் உலா வருவதைக் காணும்போது என் மனம் தமிழன் என்பதில் பெருமிதம் கொள்கிறது. இன்னும் எதிர்காலத்தில் ஏற்படும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப திருக்குறளை இளம் தலைமுறைக்கு கொண்டுசெல்வது நம் கடமை என்பதை நாம் உணர்வோம்.
  • திருக்குறளின் எதிர்காலத்தில் தமிழர்களின் எதிர்காலமும் அடங்கியிருக்கிறது. எதிர்காலத்தில் திருக்குறள் எந்த அளவுக்கு உலகு பரவி செல்வாக்குப் பெருகிறதோ, தமிழரின் பெருமையும் அந்த அளவுக்குச் செல்வாக்குப் பெறும் என்பதை நாம் உணரவேண்டும். 
  • நம் குழந்தைகளுக்கு திருக்குறளின் பெருமைகளை எடுத்துரைப்பதும் அவர்களை வழிநடத்துவதும் நம் கடமை. 

ஞாயிறு, 23 செப்டம்பர், 2012

கல்விச்சாலை = சிறைச்சாலை


  1. "கல்விச் சாலைகள் திறக்கப்படும்போது சிறைச்சாலைகள் மூடப்படுகின்றன' என்பது பொன்மொழி.

  2. இந்தியாவில் இப்போது இருக்கும் பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகள், பள்ளிகள், நூலகங்கள் ஆகியவற்றின் எண்ணிக்கையைக் கூட்டிப் பார்த்தால் நம் நாட்டில் சிறைச்சாலைகளே இருக்கக்கூடாது!

  3. நாளுக்கு நாள் சிறைச்சாலைகள் நிரம்பிவழிகின்றன. அரசியல்வாதிகளும் ஆன்மீகவாதிகளும், தொழிலதிபர்களும் போட்டிபோட்டுக்கொண்டு சிறைச்சாலைகளை நிரப்பிவருகின்றனர்.

பிரேசில் நாட்டில் அரசாங்கத்திற்கு சிறைக் கைதிகள் பெரிய பிரச்னையாக உருவெடுத்துள்ளனர், இதை தடுக்க புதுவிதமான வழியை பின்பற்ற உள்ளனர். பிரேசிலில் உள்ள நான்கு சிறைகளிலும் மிக கடும் குற்றம் புரிந்த கைதிகள் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர், எனவே புதிதாக வரும் கைதிகளை அடைக்க இடவசதி இல்லை.எனவே இப்பிரச்சினைக்கு முடிவு கட்ட அரசாங்கம் புதிய திட்டமொன்றை அறிமுகம் செய்துள்ளது.இதன் படி, கைதிகளுக்கு 12 விதமான புத்தகம் படிக்கும் பணிகள் கொடுக்கப்படும். அதனை திறமையாக செய்து முடித்தால் தண்டனை காலம் குறைக்கப்படும். இலக்கியம், தத்துவயியல், அறிவியல் தொடர்பான புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுத்து ஒவ்வொரு புத்தகத்தையும் 4 நாட்களுக்குள் படித்து முடிக்க வேண்டும்.
    இதனை சரியாக செய்தால் 1 ஆண்டு தண்டனை காலத்தில் அதிகபட்சமாக 48 நாட்கள் குறைக்கப்படும். இதன் மூலம் கைதிகள் அறிவு, திறமையை வளர்த்துக் கொள்வதோடு விரைவில் விடுதலையும் செய்யப்படுவார்கள்.

  1.  இந்தியாவில் மொத்தம் 1,356 சிறைச்சாலைகள் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்குள்ள 3 லட்சம் கைதிகளில் 70 விழுக்காட்டினர் விசாரணைக் கைதிகள். காவல்துறையின் அலட்சியப் போக்காலும், நீதிமன்றங்களின் தாமதங்களாலும் இது ஒரு முடிவுக்கு வராமல் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.


  2. சரி போனது போகட்டும் நாளைய தலைமுறையினராவது சிறைச்சாலைகளை ஒழிப்பார்கள் என்று நாம் கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இன்றைய மாணவர்களைக் கேட்டால் அவர்கள்...


    நாங்க இப்பவே சிறையில் தானே வாழ்கிறோம் என்கிறார்கள்..

    மாணவர்களின் பார்வையில் கல்விச்சாலை= சிறைச்சாலை

    சிறைச்சாலை
    கல்விச்சாலை
    நான்கு சுவர்
    நான்கு சுவர்
    மணியடிச்சா சோறு
    இங்கும் மணியடிச்சாதான் சாப்பிடமுடியும்
    கைதிகளுக்கு எண்கள்
    மாணவர்களுக்கும் பதிவெண் உண்டு
    இங்கே கதவுகளின் கம்பிகளை கைதிகள் எண்ணுவார்கள்
    இங்கு வகுப்பறை காலதர்(சன்னல்) கம்பிகளை மாணவர்கள் எண்ணுவார்கள்
    இங்கு கதவுகள் பூட்டியிருக்கும். அதனால் யாரும் வெளியே செல்லமுடியாது
    கதவுகள் திறந்திருந்தாலும் வகுப்பு நேரத்தில் வெளியே செல்லமுடியாது
    இங்கே வருபவர்கள் பணத்தை எடுத்துவிட்டு சிறைக்கு வருகிறார்கள்
    இங்கு வருபவர்கள் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு உள்ளே வருகிறார்கள்
    இங்கே பல தண்டனைகள் உண்டு
    இங்கும் தான் புதிய புதிய தண்டனைகள் நாள் தோறும் உண்டு.
    தனியறையில் அடைக்கப்பட்டதால் யாருடனும் பேசமுடியாது
    கூட்டமாக இருந்தாலும் பக்கத்திலிருக்கும் நண்பர்களிடம் கூட பேசமுடியாது.

  3. இப்படி மாணவர்களின் மனதில் கல்விச்சாலை என்றாலே சிறைச்சாலை என்ற எண்ணம் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது.

  4. இன்றைய மாணவர்களில் எத்தனைபேர் கல்விச்சாலைகளுக்கு விரும்பிச்செல்கிறார்கள்?

  5. செய்தித்தாள்களை எடுத்தால் கல்விச்சாலைகளில் நடைபெறும் குற்றச்செயல்கள் நாள்தோறும் தொடர்கின்றன.
  6. ஆசிரியர் மாணவர் உறவுமுறை கெட்டுவிட்டது.

  7. மாணவர்கள் பலர் ஆசிரியர்களை காவலரைப் பார்ப்பதுபோலவே பார்க்கிறார்கள்
  8. ஆசிரியர்கள் பலர் மாணவர்களைக் குற்றவாளிகளைப் போலவே பார்க்கிறார்கள்.

    இந்தநிலை மாற என்ன செய்யலாம்....?

  9. அரசு மதுபானங்களுக் கடைகளுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை கல்விநிலையங்களுக்கும் கொடுக்கலாம்.

  10. கல்விநிறுவனங்கள் பாடத்திட்டங்களை வடிவமைக்கும்போது கூடுதல் கவனம் செலுத்தி வாழ்க்கைக்குப் பயன்படக்கூடியதாக, மாணவர்கள் விரும்பும் வகையில் வடிவமைக்கவேண்டும்

  11. ஆசிரியர்கள் அந்தக்காலத்தில் சொற்பொழிவாற்றியதுபோலப் பேசிக்கொண்டே இருக்காமல் காலத்திற்கு ஏற்றவாறு புதியபுதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பாடம் நடத்தலாம்.

  12. மாணவர்களும் ஆசிரியர்களை எதிரிகளாக எண்ணாமல் தம் மன உணர்வுகளை அவர்களுக்குப் புரியுமாறு நாகரீகமாக எடுத்துரைக்கவேண்டும்.

  13. பெற்றோரும் தம் பள்ளியில் சேர்த்தால் தம் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணாமல் தம் பிள்ளைகளுக்கு நேரம் ஒதுக்கி அவர்களிடம் பேசவேண்டும்.

  14. அன்றைய காலத்தில் உன் பொழுதுபோக்கு என்ன? என்று கேட்டால் பல மாணவர்கள் நாவல்(புதினம்) படிப்பது என்பார்கள். பெரிய பெரிய வரலாற்று நாவல்களைக் கூட மிகவிரைவில் படித்துமுடித்துவிடுவார்கள்.. ஆனால் இன்றைய மாணவர்களுக்கோ நிறைய பொழுதுபோக்கு ஊடகங்கள் வந்துவிட்டன..     அலைபேசி, தொலைக்காட்சி, திரைப்படம், கிரிக்கெட்,
  15. இணையதளத்தில் சமூகதளங்கள் என நிறைய உள்ளன

  16. அதனால் இந்த ஆற்றல்வாய்ந்த ஊடகங்கள் மாணவர்களின் கவனத்தை ஈர்த்து அவர்களைச் சிந்திக்க, சீர்கேடு அடையத் துணைநிற்கின்றன என்பதை நாம் உணர்ந்து அவற்றை ஆக்கபூர்வமாக எவ்வாறு கையாளவேண்டும் என்பதை மாணவர்களுக்குப் புரியவைக்கவேண்டிய காலச்சூழலில் நாம் இருக்கிறோம்.

  17. கல்விச் சாலைகளால் சிறைச்சாலைகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கமுடியாமல் போனாலும் பரவாயில்லை கல்விச்சாலைகளைச் சிறைச்சாலைகளாக ஆக்கமால் இருக்க என்ன செய்யலாம் என்று சிந்திக்கும் சூழலில் இன்று நாம் உள்ளோம்.


    1. கூடு என்றால் விரும்பி குடியிருக்கும் இடம்!
      கூண்டு என்றால் வேறு வழியின்றி இருக்கும் இடம்!








        இன்றைய கல்விச்சாலைகள் மாணவர்களின் கூடா? கூண்டா?



    தொடர்புடைய இடுகைகள்









    2. தாளில்லாக் கல்வி................................

வியாழன், 9 ஆகஸ்ட், 2012

காகிதத் திருவோடுகள்!


அன்று..
கற்றோருக்குச் சென்றவிடமெல்லாம் சிறப்பு
இன்று...
கற்றோருக்குச் சென்றவிடமெல்லாம் செருப்பு

அன்று....
நூல்கள் பல கண்டு
அதில் சிறந்ததைக் கற்றவனே பண்டிதனானான்!
இன்று...
கல்வி நிலையம் சென்றாலே போதும் பட்டம் கையில்!

சில நேரங்களில் குழப்பமாகத்தான் இருக்கிறது..
கையில் உள்ளது,
பட்டச் சான்றிதழா? காகிதத் திருவோடா?என்று..

பட்டம் பெற்ற பலரும்
வேலை தேடுபவர்களாகத்தானே இருக்கிறார்கள்?
பட்டம் பெற்ற துறைசார்ந்து
நாலு பேருக்கு வேலை தரமுடியும் என்ற
தன்னம்பிக்கை எத்தனைபேருக்கு வருகிறது..?

மாணவனுக்குள்ளே மறைந்திருக்கும்
தனித்திறனை அடையாளம் கண்டு
வெளிக்கொண்டுவரவேண்டிய கல்வி இன்று..

மதிப்பெண் எடுப்பது எப்படி
என்றுமட்டுமே சொல்லிக்கொடுக்கிறது!
அதனால் மாணவர்கள்
சொன்னதைச் செய்யும கணினிகளாகிப்போகிறார்கள்!

பாடம் நடத்தவேண்டிய ஆசிரியர்
சொற்பொழிவாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்
கேள்விகேட்கவேண்டிய மாணவர்கள் தூங்கிப்போகிறார்கள்!

இப்போதெல்லாம் கல்விச்சாலைகள்..
மூளையில் உள்ள தகவல்களை அதற்குத் தெரியாமல்
வெள்ளைத்தாள்களுக்குத் திருடிக்கொடுக்கும்
பணியைத்தானே செய்துகொண்டிருக்கின்றன!

கல்வி, சந்தையாகிப்போனதால்
அங்கு சென்றவர்களெல்லாம் வியாபாரிகளாகிவிடுகிறார்கள்!

அன்று ஒரு பட்டம் பெற்றாலே வேலை கிடைத்தது
இன்று பல பட்டம் பெற்றவர்கள் பட்டியலில் காத்திருக்கின்றனர்.

அதனால் பட்டதாரிகளுக்கும் கூலித்தொழிளாளர்களுக்கும்
அதிகம் வேறுபாடு தெரிவதில்லை.

சில நேரங்களில் குழப்பமாகத்தான் இருக்கிறது..
கையில் உள்ளது,
பட்டச் சான்றிதழா?காகிதத் திருவோடா? என்று..

கல்லூரி மாணவர்கள் சிலரிடம் கேட்டேன்...

கான்வகேசன் என்றால் என்ன என்று..
கான்வர்சேசனா என்று கேட்டார்கள்..
கான்வகேசன் என்று தெளிவாகச் சொன்னேன்..

சிலர் நாளை டிக்ஸ்னரியைப் பார்த்துவிட்டுச் சொல்கிறேன் என்றார்கள்.
சிலர் கூட்டம் என்றார்கள்..
பலர் தெரியாது என்றார்கள்..

என்ன கொடுமை இது..
இப்போதெல்லாம் ஒன்றாம் வகுப்பு,இரண்டாம் வகுப்புகளிலேயே பட்டமளிப்புவிழா என்று நடத்துகிறார்களே..

இவர்கள் கல்லூரி வந்துவிட்டார்கள் இன்னுமா இவர்களுக்கு இதுகூடத் தெரியவில்லை என்று மனம் வருந்தினேன்..

அப்போதுதான் என் மனம் என்னிடம் கேட்டது..

இந்த மாணவர்கள் கையில் நாம் கொடுப்பது..
பட்டச் சான்றிதழா?காகிதத் திருவோடா? என்று..

தொடர்புடைய இடுகைகள்.

1. தாளில்லாக் கல்வி.


ஞாயிறு, 15 ஜூலை, 2012

இந்த மாணவர்களைப் பார்த்து அழுவதா? சிரிப்பதா?


    தேர்வறையில் சில மாணவர்களைப் பார்த்தால் பாவமாக இருக்கும். படித்தவர்கள் நிமிர்ந்துகூடப் பார்க்காமல் எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள். படிக்காதவர்களும் எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள். அருகே சென்று பார்த்தால் தான் படித்தவர் யார்?படிக்காதவர் யார்?என்று தெரியும்.

    படிக்காத சில மாணவர்கள்.....
  1. கதை கதையாக எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
  2. எழுதியதையே மீண்டும் மீண்டும் எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
  3. வினாக்களையே பதிலாக எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள்
  4. நுழைவுச்சீட்டில் உள்ள அறிவுரைகளைப் எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
  5. வினாக்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் தனக்கு என்னென்ன நினைவிருக்கிறதோ அதையெல்லாம் எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
  6. அருகே இருக்கும் மாணவன் வேறு தேர்வு எழுதிக்கொண்டிருப்பான். அதைக்கூடப் பார்த்து எழுதுவார்கள்.

  7. இவர்களின் நிலையைப் பார்த்தால் ஒரு கிராமிக்கதை தான் நினைவுக்கு வரும்
    இக்கதையில் வரும் மருகனுக்கு எழுதப்படிக்கவே தெரியாது. அந்தக் கிராமத்தில் யாரும் பள்ளிக்கூடப்பக்கமே சென்றதில்லை. இந்த மருமகன் மட்டும் ஒருநாள் பள்ளி சென்றிருந்தார் அதனால் இவரை “நாலெழுத்துப் படித்தவர்“ என்று ஊர்மக்கள் போற்றிவந்தனர். இவருக்கு வந்த சோதனையைப் பார்க்கலாம் வாங்க..


          படிப்பறிவில்லாத கிராமம். அங்கு ஒருவர் திருமணமாகி மருமகனாகச் சென்றார். ஊருக்குள் படித்தவர் இவர் ஒருவர்தான் என்பதால் மக்கள் இவருக்கு  அளவுக்கு அதிகமாகவே மதிப்பளி்ததார்கள்.

    ஒருநாள் ஊரிலிருந்து கடிதம் ஒன்று வந்தது. நம்ம மருமகன்தான் படித்தவராச்சே! என்று இவரிடம் கொடுத்துப் படிக்கச் சொன்னார்கள்.

    இவரும் கடிதத்தை வாங்கி நீண்டநேரம் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். திடீரென என்ன நினைத்தாரோ அவர் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வந்தது.

    வீட்டோடு பதறித்தான் போனார்கள் ஏதோ துக்கமான செய்திதான் கடிதத்தில் வந்திருக்கிறது என்று.

    “சும்மா சொல்லுங்க மருமகனே.. கடிதத்தில் என்னதான் வந்திருக்கிறது?“
    என்று கண்ணீர் மல்கக் கேட்டார்கள்.

    அவர்களின் தேற்றுதலும்,கண்ணீரும் மருகனுக்கு மேலும் கண்ணீரை வரவழைப்பதாக இருந்தது.

    இவர்களின் ஆரவாரத்தைக் கேட்டு அக்கம்பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களெல்லாம் இவர்களின் வீட்டில் கூடிவிட்டார்கள். மருமகன் குடும்பத்தோடு அழுவதையும், கையில் கடிதம் இருப்பதையும் பார்த்து வந்தவர்களும் பெருங்கூப்பாடு போட்டு அழ ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

    மருகனுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.

    இவரும் என்னதான் செய்வார் பாவம்!

    இவரும் ஒருகாலத்தில் பள்ளி சென்றவர் தான் அதுவும் ஒரே ஒருநாள்தான் சென்றார். அவருக்குப் படிப்புவரவில்லை என்று அதற்குமேல் பள்ளிக்கே செல்லவில்லை. இருந்தாலும் நாலெழுத்துப் படித்தவர் என்பதால் இவருக்கு இவ்வளவு மரியாதை கொடுத்தார்கள் ஊர்மக்கள்.

    இப்படியொரு சூழல் வரும் என்று அவர் சற்றும் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
    சரி சமாளிப்போம் என்று...

    கடிதத்தை பார்த்தார்.. ஒரு எழுத்துக்கூடவா நமக்குத் தெரியாமல் போய்விடும். அவர் பள்ளி சென்றபோது ஆசிரியர் எழுத்துக்களைக் கரும்பலகையில் எழுதி நடத்திக் கொண்டிருந்தார். அதில் “மா“ என்ற எழுத்து மட்டும் தான் இவருக்கு இந்தச்சூழலில் நினைவுக்கு வந்தது. சரி அந்த மா வாவது எங்காவது கடிதத்தில் இருக்கிறதா என்று தேடிப்பார்த்தார். கண்டேபிடித்துவிட்டார்..

    ஆம் அன்று ஆசிரியர் சொல்லித்தந்த அதே மா தான். இருந்தாலும் அவர் கரும்பலகையில் எழுதிக்காட்டியபோது மா பெரிய எழுத்தாக இருந்ததே. கடிதத்தில் இப்போது நாம் பார்க்கும் மா சிறிய எழுத்தாக உள்ளதே என்று இவருக்குக் குழப்பம் வந்துவிட்டது.

    இருந்தாலும் என்ன! தான் படித்ததைச் சொல்லியாகவேண்டுமே.
    மருமகன் இப்படிச் சொன்னார்...

    சின்ன மா இருக்கு,பெரியமா இல்லை. என்று..

    இது போதாதா கிராமத்துவாசிகளுக்கு. ஒப்பாரிவைத்து அழ ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

    என்ன?சின்னாம்மா இருக்காங்க..
    பெரியம்மா இல்லையா..?
    பெரியம்மா போயிட்டாங்களா..
    ஆத்தா போயிட்டியா...
    என்று எல்லோரும் சேர்ந்து அழ ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

    (இந்தக் கதை நகைச்சுவைக்காக மட்டுமல்ல நம் நாட்டுக் கல்விநிலைகுறித்து மதிப்பீடு செய்துகொள்வதற்காகவும் தான்)

    தொடர்புடைய இடுகைகள்