வேர்களைத்தேடி தளத்திற்குத் தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறேன்... இத்தளத்தில் சங்க இலக்கியம், கணினித்தமிழ் சார்ந்து எனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து வருகிறேன். 13 ஆண்டுகளில் 1500க்கும் மேற்பட்ட பதிவுகளை வழங்கியுள்ளேன். தற்போது இந்தியக் குடிமைப் பணித்தேர்வுக்கான விருப்பப் பாடம் தமிழுக்குரிய விளக்கங்களைத் தொடர்ந்து வழங்கி வருகிறேன். தங்கள் மேலான வருகைக்கு நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

வியாழன், 10 மார்ச், 2022

நீ நல்கிய வளனே

 

தனக்கு இருக்கும் பகை இன்னது இன்னது என்று 

அடுக்கிக் காட்டிப் புலவர் தன் வறுமை நிலையை விளக்குகிறார்.


யாழ்ப் பத்தர்ப் புறம் கடுப்ப

இழை வலந்த பல் துன்னத்து

இடைப் புரை பற்றி, பிணி விடாஅ

ஈர்க் குழாத்தோடு இறை கூர்ந்த

பேஎன் பகை என ஒன்று என்கோ?          

உண்ணாமையின் ஊன் வாடி,

தெண் நீரின் கண் மல்கி,

கசிவுற்ற என் பல் கிளையொடு

பசி அலைக்கும் பகை ஒன்று என்கோ?

அன்ன தன்மையும் அறிந்து ஈயார்,      

'நின்னது தா' என, நிலை தளர,

மரம் பிறங்கிய நளிச் சிலம்பில்,

குரங்கு அன்ன புன் குறுங் கூளியர்

பரந்து அலைக்கும் பகை ஒன்று என்கோ?

'ஆஅங்கு, எனைப் பகையும் அறியுநன் ஆய்'                                

எனக் கருதி, பெயர் ஏத்தி,

வாய் ஆர நின் இசை நம்பி,

சுடர் சுட்ட சுரத்து ஏறி,

இவண் வந்த பெரு நசையேம்;

'எமக்கு ஈவோர் பிறர்க்கு ஈவோர்;          

பிறர்க்கு ஈவோர் தமக்கு ஈப' என,

அனைத்து உரைத்தனன் யான் ஆக,

நினக்கு ஒத்தது நீ நாடி,

நல்கினை விடுமதி, பரிசில்! அல்கலும்,

தண் புனல் வாயில் துறையூர் முன்துறை

நுண் பல மணலினும் ஏத்தி,

உண்குவம், பெரும! நீ நல்கிய வளனே.

புறநானூறு 136

திணை பாடாண் திணை; 

துறை பரிசில் துறை.

ஆயைத் துறையூர் ஓடைகிழார் பாடியது


யாழ் என்னும் தன் இசைக்கருவியின் புறத்தே இழைக் கோட்டில் காணப்படும் புள்ளிகள் போலத் தன் தலைமுடியில் மேயும் பேன் பகை ஒன்று மட்டுமா? 

உணவின்றி உண்ணாமல் உடம்பு வாடி, கண்ணீர் கசியும் தன் சுற்றத்தாரின் பசிப் பகை ஒன்று மட்டுமா? 

மலைக்காட்டு வழியில் உன்னை நாடி வரும்போது, இத்தகைய என் வறுமைத் தன்மையைக் கண்டும் எனக்கு ஏதும் தராமல் “உன்னிடம் உள்ளதைக் தா” என்று வழிப்பறி செய்யும் குரங்குக்கூட்டம் போன்ற கூளியர் இனக்கூட்டம் துன்புறுத்தும் பகை ஒன்று மட்டுமா?

 இவற்றையெல்லாம் அறிந்து ஆய் ஈவான் என நம்பி, சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் இங்கு வந்துள்ளேன். 

எனக்கு வேண்டியதை வழங்குபவர் பிறருக்கும் வேண்டியதை வழங்குவர். பிறருக்கு வேண்டியதை ஈவோர் தனக்கும் வேண்டியதை (மகிழ்ச்சியை) வழங்கிக்கொள்வர் – என்று நான் சொல்வதுண்டு. உனக்கு ஒத்ததை நீ வழங்கவேண்டும். அதனைப் பெற்ற நான் என் ஊர் துறையூர் ஓடையில் உள்ள மணலைக் காட்டிலும் அதிகமாக உன்னை வாழ்த்திக்கொண்டே இருப்பேன்.


புதன், 9 மார்ச், 2022

பெருவிறல் நாடே!


      பாரியின் பறம்பு நாட்டில், புன்செய் நிலத்தில் வரகு, தினை, எள் போன்ற பொருள்கள் நிறைய விளைந்தன. அந்நாட்டு மக்கள் மிகுந்த அளவில் கள்ளும் ஊனும் உண்டார்கள். இது போன்ற புது வருவாயுடைய வளமான நாடு இனி அழிந்துவிடுமோ என்று எண்ணிக் கபிலர் புலம்புவதாக இப்பாடல் அமைகிறது.


திணை: பொதுவியல். எல்லாத் திணைகளுக்கும் பொதுவான கருத்துகளைத் தொகுத்துக் கூறுவது.

துறை: கையறு நிலை. தலைவன் இறந்த பின்னர் அவன் பெருமையைக் கூறி வருந்துதல். கழிந்து போன பொருளைக் குறித்து வருந்துதல்.


வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ் சுவல்

கார்ப் பெயர் கலித்த பெரும் பாட்டு ஈரத்துப்,

பூழி மயங்கப் பல உழுது, வித்திப்

பல்லி ஆடிய பல்கிளைச் செவ்விக்

களை கால் கழாலின், தோடு ஒலிபு நந்தி,

மென் மயிற் புனிற்றுப் பெடை கடுப்ப நீடிக்,

கருந்தாள் போகி, ஒருங்கு பீள் விரிந்து,

கீழும் மேலும் எஞ்சாமைப் பல காய்த்து,

வாலிதின் விளைந்த புது வரகு அரியத்

தினை கொய்யக், கவ்வை கறுப்ப, அவரைக்

கொழுங்கொடி விளர்க் காய் கோட்பதம்ஆக,

நிலம் புதைப் பழுனிய மட்டின் தேறல்

புல் வேய்க் குரம்பைக் குடிதொறும் பகர்ந்து.

நறுநெய்க் கடலை விசைப்பச் சோறு அட்டுப்,

பெருந் தோள் தாலம் பூசல் மேவர,

வருந்தா யாணர்த்து; நந்துங் கொல்லோ:

இரும்பல் கூந்தல் மடந்தையர் தந்தை

ஆடு கழை நரலும் சேட் சிமைப், புலவர்

பாடி யானாப் பண்பிற் பகைவர்

ஓடுகழல் கம்பலை கண்ட

செருவெஞ் சேஎய் பெருவிறல் நாடே!  


புறநானூறு - 120

பாடியவர்: கபிலர்


வெப்பம் நிறைந்ததாகவும் வேங்கை மரங்களுடையதுமான சிவந்த 

மேட்டு நிலத்தில்  கார்காலத்து மழைக்குப் பிறகு மிகுந்த ஈரமான பெரிய 

இடத்தில் புழுதி கலக்குமாறு உழவர்கள் பலமுறை உழுது பின்னர் 

விதைகளை விதைக்கின்றனர். 

அதன் பிறகு, இடையே முளைக்கும் பல்லிச் செடிகளைக் களைந்து எறிவர். 

பல கிளைகளையுடைய வரகுப் பயிர்களிலிருந்து களைகள் 

அடியோடு நீக்கப்பட்டதால் அவை இலைகளுடன் தழைத்துப் பெருகி, 

கரிய தண்டுகள் நீண்டு,  கருவுற்றிருக்கும் பெண்மயில் போல் உடல் 

விரிந்து கதிர் விடும். 

எல்லாக் கதிர்களும் விரிந்து, அடியிலும் மேல் பாகத்திலும் 

காய்த்து சீராக விளைந்த புதிய வரகை உழவர்கள் அறுவடை 

செய்கின்றனர். 

தினைகளைக் கொய்கின்றனர். எள்ளிளங்காய்கள் முற்றி இருக்கின்றன. 

அவரையின் வெண்ணிறக்காய்கள் பறிப்பதற்கு ஏற்ற நிலையில் உள்ளன. 

நிலத்தில் புதைக்கப்பட்ட முதிர்ந்த கள்ளை,

புல்லைக் கூரையாகக்கொண்ட குடிசையில் உள்ள மக்கள் அனைவருக்கும் 

கொடுக்கின்றனர். 

மணம் வீசும் நெய்யில் கடலையை வறுத்து அதைச் சோறோடு சேர்த்துச் 

சமைத்து அனைவருக்கும் மகளிர் உணவளித்துப் பின்னர் 

பாத்திரங்களைக் கழுவுகின்றனர். 

கரிய கூந்தலுடைய மகளிரின் தந்தையாகிய பாரி, 

அசையும் மூங்கில் ஒலிக்கும் உயர்ந்த மலை உச்சியையுடையவன். 

அவன் புலவரால் பாடப்படும் பெருமையில் குறைவற்றவன். 

பகைவர் புறமுதுகு காட்டி ஓடும் ஆரவாரத்தைக் கேட்டவன். 

அவன் போரை விரும்பிய முருகனைப் போன்ற பெரிய 

வெற்றியையுடையவன். 

அவன் நாடு, வருந்தாமல் கிடைக்கும் புது வருவாய் உள்ள நாடு. 

அந்நாடு அழிந்துவிடுமோ?


செவ்வாய், 8 மார்ச், 2022

நன்றி மறக்கலாமா..


பசுவின் முலையை அறுத்தல், தாலி அணிந்த பெண்ணின் கருவைச் 

சிதைத்தல் சான்றோரை அடித்தல், இவை பாவச் செயல்கள்.

இப் பாவங்களைக் கழுவாய் செய்து போக்கிக்கொள்ளலாம். ஆனால், 

நிலநடுக்கத்தால் நிலமே மேடு பள்ளமாக, பள்ளம் மேடாக 

பெயர்வதானாலும் ஒருவன் செய்த உதவியை மறந்து கொன்றோர்க்கு 

அவற்றின்  விளைவுகளிலிருந்து பிழைக்கும் வழி இல்லை என்றும் அறம் 

பாடுகிறது.

(எந்நன்றி கொன்றாற்கும் உய்வு உண்டாம் உய்வு இல்லை

செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு - திருக்குறள்)

ஆயிழை கணவ! எம் அரசன் வாழ்க என்று உன்னை நான் பாடாவிட்டால் 

எனக்குப் பொழுது போகாது. நீ செய்திருக்கும் உதவி அத்துணைப் 

பெரியது. புன்செய் நிலத்தில் விளைந்த புறாவின் கருவாகிய முட்டை 

போன்ற வரகினது அரிசியை பால் விட்டு சமைத்த சோற்றில் தேனும் 

கலந்து இளமுயலின்  கொழுத்த சுடப்பட்ட இறைச்சியைத் தின்ற என் 

சுற்றத்தோடு  இலந்தை மரங்கள் நிறைந்த அகன்ற பொது வெளியிடத்தில் 

காலை, மாலை ஆகிய இரு அந்திப் பொழுதிலும் குடும்பத்தாரோடு 

சேர்ந்து உண்ணுமாறு உன் செல்வம் அனைத்தையும் உனக்காக மறைத்து 

வைத்துக்கொள்ளாமல் இனிமையாக பேசி ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு 

பாணர்களுக்கு அமலை வெண்சோறு வழங்கியவன் நீ.நான் உனக்கு 

அடைக்கலம்.

இந்த உலகத்தில் சான்றோர் செய்த நன்று ஒன்று இருந்தால், 

வங்கக் கடலிலிருந்து சென்று இமயமலையில் தங்கித் திரும்பி 

இடி முழக்கத்துடன் பொழியும் கீழைக்காற்று மழைத்துளியைக்

காட்டிலும் நீ பல்லாண்டு காலம் வாழ்வாயாக.

ஆன்முலை அறுத்த அறனி லோர்க்கும்

மாணிழை மகளிர் கருச்சிதைத் தோர்க்கும்

செவ்வாய், 1 மார்ச், 2022

எண்ணி விளையாடுதல்


சங்க இலக்கியத்தில் 36 வகையான விளையாட்டுகள் குறித்த குறிப்புகள் உள்ளன. அவற்றுள் எண்ணி விளையாடுதல் என்பதும் ஒரு வகை விளையாட்டு ஆகும்.  மரத்தையோ,நாவாயையே,விலங்குகளையோ பறவையையோ இருபாலர் ஒன்று,இரண்டு என்று எண்ணிப் பொழுது போக்காக ஆடுதல். இவ்விளையாட்டின் இயல்பாகும். இந்த விளையாட்டு பற்றிய குறிப்புள்ள ஒரு நற்றிணைப் பாடலைக் காண்போம்..

தோழி தலைவனிடம், யாம் பகலில் இங்கிருந்து மாலையில் பாக்கம் சென்றால் தலைவி அங்கு வருந்துவாள்.

அவளை அங்கு வருக என அழைக்கும் வலிமையும் எமக்கில்லை. எனவே எம் பாக்கத்தினர் 

மகிழ்ந்து கொண்டாடுமாறு நீ உன் தேரில் வருக என திருமணத்திற்குத் தூண்டினாள்.


நீல மணியை நெரித்து வைத்தது போன்று அலை மோதும் கடல் துறை. 

அங்கே நிலா வெளிச்சத்தைக் குவித்து வைத்தது போன்ற மணல் குவியல். 

துறைக் கரையில் அமர்ந்துகொண்டு அங்குப் பறக்கும் குருகுப் 

பறவைகளை ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணிப் பார்த்துக்கொண்டு பகல் 

பொழுதைப் போக்கிக்கொண்டிருந்தோம். வீட்டு முற்றத்தில் புன்னை 

மரம். காற்றில் உதிர்ந்த புன்னைப் பூக்கள் முற்றத்தில் கொட்டிக் 

கிடக்கும்.. வீட்டுக்குச் சென்றால் மீன் உணவு. 

உண்ணச் செல்லலாம் என்றால் வேண்டாம் என்கிறாள் தலைவி,

அதனால் துறையிலேயே இருக்கிறோம். 

அலை மோதும்  ஒலியைக் கேட்டுக்கொண்டே உறங்கும். 

நீ தேரில் வந்துள்ளாய். உன் தேர் எங்கள் ஊரில் (சிறுகுடிப் பாக்கம்) 

தங்கட்டுமே..


தலைவனிடம் தோழி, நீ ஏன் இவ்வாறு ஊருக்குப் புறத்தே இவளைச் சந்திக்கிறாய் அவளை திருமணம் செய்து ஊரறிய தங்கலாமே என்று கேட்கிறாள்.


மணி துணிந்தன்ன மா இரும் பரப்பின்

உரவுத் திரை கொழீஇய பூ மலி பெருந் துறை,

நிலவுக் குவித்தன்ன மோட்டு மணல் இடிகரை,

கோடு துணர்ந்தன்ன குருகு ஒழுக்கு எண்ணி,

எல்லை கழிப்பினம்ஆயின், மெல்ல 5

வளி சீத்து வரித்த புன்னை முன்றில்,

கொழு மீன் ஆர்கைச் செழு நகர்ச் செலீஇய,

'எழு' எனின், அவளும் ஒல்லாள்; யாமும்,

'ஒழி' என அல்லம் ஆயினம்; யாமத்து,

உடைதிரை ஒலியின் துஞ்சும் மலி கடற் 10

சில் குடிப் பாக்கம் கல்லென

அல்குவதாக, நீ அமர்ந்த தேரே!  


நற்றிணை - 159 - நெய்தல்

தலைவியின் ஆற்றாமையும் உலகியலும் கூறி, வரைவு கடாயது. 

- கண்ணம்புல்லனார்