திருக்குறளில் தலைமைப் பண்புகள் - Leadership Qualities in Thirukkural - (1600 வது பதிவு)

(தமிழ் இலக்கியம், கணினித் தமிழ் சார்ந்து 16வது ஆண்டாக தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு ஊக்கமளித்து வரும் பார்வையளார்களான உங்களுக்கு எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளை உரித்தாக்கிக்கொள்கிறேன். )

 

தலைமைப் பண்பு என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவானது.  விலங்குகளுக்கும், பறவைகளுக்கும் கூட தலைமைப் பண்பு உண்டு. ஒரு கூட்டதை வழிநடத்தக்கூடிய பண்பு தலைமைப் பண்பாகும். தலைமைப் பதவியில் இருப்பதாலேயே ஒருவர் தலைவராகிவிடுவதில்லை. தலைமைப் பண்புக்குப்  பல தகுதிகள் உண்டு.

தலைமைப் பண்புள்ளவர்களால் பதவி பெருமை பெறுகிறது. 

தலைமைப் பண்பில்லாதவர்கள் அந்தப் பதவியால் பெருமை பெறுகிறார்கள்.

பசித்திரு, தனித்திரு, விழித்திரு என்ற மூன்று பண்புகளும் தலைமைப் பதவிக்கான நற்தகுதிகளாகக் கருதலாம். திருக்குறளில் திருவள்ளுவர் தலைமைப் பண்பு பற்றிய பல்வேறு கருத்துகளை எடுத்துரைத்துள்ளார். நவில்தொறும் நூல் நயம் என்று அவர் சொல்லுவதுபோல திருக்குறளில் தலைமைப் பண்பு என்று தேடினால் தேடுவோர் அறிவுக்கேற்ப பல குறள்களை இனம்காண முடியும்.

திருவள்ளுவர் காலத்தில் தலைமை என்றால் அரச பதவியே இருந்திருக்கவேண்டும். இறைமாட்சி என்ற அதிகாரத்தில் அரசனின் பெருமைகளை எடுத்துரைத்துள்ளார். அரசனுக்கு அடுத்து அமைச்சர்களின் பெருமைகளை உரைத்துள்ளார். அரசனும் அமைச்சரும் மட்டும் தான் தலைமைப் பண்புக்குரியவர்களா… என்று சிந்தித்தால் அவர்கள் மட்டுமில்லை.. ஒவ்வொரு மனிதர்களுக்குள்ளும் தலைமைப் பண்பு உள்ளது ஆனால் அதைப் பலரும் உணர்வதில்லை. உணர்பவர்கள் யாவரும் தலைவரகலாம் என்பது புரியும்.

 தலைமைப் பண்புக்கான தகுதிகளாக திருக்குறளில் நான் உணர்ந்த பண்புகளை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்..

 

வாழ்க்கையின் இலக்கு

கான முயலெய்த அம்பினில் யானை
பிழைத்தவேல் ஏந்தல் இனிது. 772

என்ற திருக்குறளுக்கான விளக்கமாக இப்பதிவு அமைகிறது.

அவையஞ்சாமை - திருக்குறள்

திருக்குறள் - 73. அவையஞ்சாமை

 
வகையறிந்து வல்லமை வாய்சோரார் சொல்லின்
தொகையறிந்த தூய்மை யவர்.                               721
நல்ல பேச்சாளர், அச்சத்தினால் தவறாகப் பேசமாட்டார்கள்
 
கற்றாருள் கற்றார் எனப்படுவர் கற்றார்முன்
கற்ற செலச்சொல்லு வார்.                                       722
கற்றோரும் போற்றுமாறு பேசுவோர் கற்றோருள் கற்றோராவார்
 
பகையகத்துச் சாவார் எளியர் அரியர்
அவையகத்து அஞ்சா தவர்.                                       723
போருக்கு அஞ்சாதார் எளியவர், அவையில் அஞ்சாதாரே அரியவர்
 
கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லித் தாம்கற்ற
மிக்காருள் மிக்க கொளல்.                                           724
தெரிந்ததைப் புரியுமாறு, கூறி தெரியாததை  கேட்டு அறிக
 
ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவையஞ்சா
மாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு.                                  725
நற்சபையில் அஞ்சாமல் பேச, நல்ல நூல்களைப் படி
 
வாளொடென் வன்கண்ணர் அல்லார்க்கு நூலொடென்
நுண்ணவை அஞ்சு பவர்க்கு.                                          726
கோழைக்கு வாள் எதற்கு? அவையஞ்சுவோருக்கு நூல் எதற்கு?    


பகையகத்துப் பேடிகை ஒள்வாள் அவையகத்து
அஞ்சு மவன்கற்ற நூல்.                                     727
அவையயஞ்சுபவனின் அறிவு பேடியின் வாளுக்குச் சமம்
 
பல்லவை கற்றும் பயமிலரே நல்லவையுள்
நன்கு செலச்சொல்லா தார்.                                               728
பேச்சுத்திறன் இல்லாதவர்கள் பல கற்றாலும் பயனில்லை
 
கல்லா தவரின் கடையென்ப கற்றறிந்தும்
நல்லா ரவையஞ்சு வார்.                                      729
அவையச்சம் கொள்வோர், கல்லாதாரைவிடக் கீழானவர்
 
உளரெனினும் இல்லாரொடு ஒப்பர் களன்அஞ்சிக்
கற்ற செலச்சொல்லா தார்.                                                73

அவையச்சம் கொள்வோர், வாழ்ந்தும் பயனில்லை

 

வெஃகாமை - பிறர் பொருளை விரும்பாதே..

திருக்குறள் 18. வெஃகாமை

நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
குற்றமும் ஆங்கே தரும்.                       171
பிறா் பொருளை விரும்பியவனின் குடியும்கெட்டு குற்றமும் சேரும்

படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
நடுவன்மை நாணு பவர்.                       172
நடுநிலையாளர் பிறா் பொருளை விரும்பாதவராவா்

சிற்றின்பம் வெஃகி அறனல்ல செய்யாரே
மற்றின்பம் வேண்டு பவர்.                     173
அற இன்பம் பெரிதென உணா்ந்தவா்  சிற்றின்பங்களை விரும்பார்

இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
புன்மையில் காட்சி யவர்.                      174
புலன்களை வென்றவா் வறுமையால் பிறா் பொருளை விரும்பார்

அஃகி அகன்ற அறிவென்னாம் யார்மாட்டும்
வெஃகி வெறிய செயின்.                       175
பிறா் பொருளை விரும்பாமையல்லவா அறிவு   

அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
பொல்லாத சூழக் கெடும்.                     176
அருள்வழியென்பதே நல்வழி, பொருள் வழியே தீயவழி

வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம் விளைவயின்
மாண்டற் கரிதாம் பயன்.                      177
தவறாக சேர்த்த செல்வம் தேவையான நேரத்தில் பயன்படாது

அஃகாமை செல்வத்திற்கு யாதெனின் வெஃகாமை
வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள்.                 178
செல்வம் குறையாமலிருக்க வழி பிறர்பொருளை விரும்பாமை

அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்
திறன்அறிந் தாங்கே திரு.                      179
பிறா்பொருளை விரும்பாதவரிடமே செல்வம் தங்கும்

இறலீனும் எண்ணாது வெஃகின் விறல்ஈனும்
வேண்டாமை என்னுஞ் செருக்கு.               180
ஆசை அழிவின் வழி, ஆசையின்மையே வெற்றியின் வழி

நிற்க அதற்குத் தக

  மனித இனத்தின் கண்டுபிடிப்புகளில் தனித்துவமானது மொழியாகும். மொழியே ஒரு இனத்தின் வரலாறு, பண்பாடு, அறிவு, வளர்ச்சி என பலவற்றுக்கும் அடைப்படையாகிறது. உலக மொழிகளுள் தொன்மையானது, தொடர்ச்சியான இலக்கிய, இலக்கண மரபுடையது, காலத்திற்கேற்ப, தன்னைத் தகவமைத்துக்கொள்வது என பல்வேறு சிறப்புகளையுடைய தமிழ் மொழிக்கு, மேலும் பெருமை சேர்க்கும் தலைசிறந்த இலக்கியம் திருக்குறளாகும். உலகமே போற்றும் திருக்குறளை கற்பதும், கற்பிப்பதும் நமது கடமை மட்டுமின்றி காலத்தின் தேவையாகவும் அமைகிறது.

திருக்குறள் கற்றல்

      கற்க, கசடறக் கற்க, கற்பவை கற்க, கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக (391) என்று கல்வி கற்கும் நுட்பம் குறித்து வள்ளுவர் கூறும் சிந்தனையை திருக்குறள் கற்கும் அடிப்படை நுட்பமாகவும் கொள்ள இயலும். வள்ளுவர் கூறும் நுட்பத்தை ஆழ்ந்து நோக்கினால், 1. அறிதல்  2. தெரிதல்  3. தெளிதல் 4. நிற்க அதற்குத் தக ஆகிய கருத்துக்களைக் கற்றல், கற்பித்தல் சார்ந்த நுட்பங்களாகவே காணமுடிகிறது.

இயற்கையுடன் இயைந்து வாழ்வோம்!

இயற்கையின் குழந்தையான மனிதன் இன்று, உணவு, உடை, உறைவிடம் என எங்கும் செயற்கை எதிலும் செயற்கை!

மனித அறிவின் சமகால கண்டுபிடிப்புகளுள்,

செயற்கை நுண்ணறிவுத்திறன் (AI),

மெய்நிகர் தொழில்நுட்பம்(VR)

பொருள்களின் இணையம் (IOT),

போன்றவை எதிர்காலத்தில் இந்த வேலைக்கு மனிதர்கள் எதற்கு?

என்ற கேள்வியை முன்வைத்து வளர்ந்து வருகின்றன. இயற்கையை மறந்து செயற்கையை பெரிதும் சார்ந்து வாழும் இவ்வாழ்க்கை முறையே பல்வேறு நோய்களுக்கும் அடிப்படை.

வள்ளுவர் கூறும் அழகு!

                                                                              

உலகின் தலைசிறந்த நூல்களுள் ஒன்றாகவும், மொழி எல்லைகளைக் கடந்து மனிதகுலம் கொண்டாடும் நூலாகவும் திகழ்வது திருக்குறள் ஆகும். தமிழின் அடையாளமாகத் திகழும் இந்நூலில் தமிழ் என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்படவில்லை. இருந்தாலும் தமிழின் சிறப்பை மிகச் சிறப்பாகப் பதிவுசெய்துள்ளார் வள்ளுவர். அதுபோல அழகு என்ற சொல்லே திருக்குறளில் பயன்படுத்தப்படவில்லை. அச்சொல்லுக்கு இணையாக கவின், எழில், அணி ஆகிய சொற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். வள்ளுவர் பார்வையில் எது அழகு என்பதையும், அதை அவர் வெளிப்படுத்தும் பாங்கினையும் ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகிறது.

உறுப்புகளின் அழகு

                                உடலில் அமைந்துள்ள உறுப்புகளின் அமைப்பைப் பற்றிக் கூறுவது சாமுத்ரிகா லட்சனம். மனித உடலில் ஒவ்வோர் உறுப்புகளும் எப்படி அமைந்திருக்க வேண்டும் என்று இலக்கணம் வகுத்துக் கூறும் இந்த சாத்திரம் சிலை வடிப்பவர்களுக்கும் சித்திரம் வரைபவர்களுக்கும் அடிப்படையாகப் போற்றப்படுகிறது. சிலைகளிலும், ஓவியங்களிலும் அழகு என்ற கூறு இதை அடிப்படையாகக் கொண்டே பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் வள்ளுவரோ அன்புடைமை என்ற அதிகாரத்தில்,                          

               புறத்துறுப் பெல்லாம் எவன் செய்யும்  யாக்கை

                                 அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு – 79 என்று உரைக்கிறார்.

இவர் பார்வையில் அழகு என்பது புறத்தோற்றம் சார்ந்தது அல்ல. அன்பு என்னும் அகத்தின் உறுப்பு என்ற பார்வை புலனாகிறது.

அன்றே சொன்னார் வள்ளுவர்!

இன்றைய சூழலில் தமிழக அரசியலில் ஒவ்வொரு அரசியல்வாதிகளும் தமக்கு எது வசதியானது என்பதில் காட்டும் ஆர்வத்தில் எது சரியானது என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். இந்த அரசியல்வாதிகளின் இயல்பை வள்ளுவர் ஏதாவது குறளில் குறிப்பிட்டிருக்கிறாரா? என்று தேடினேன்..

கயமை அதிகாரத்தில் அவர் கூறிய தகுதிகள் இன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்கு மிகவும் பொருத்தமாகவே உள்ளன.

கயவர் என்பார், தமக்கு ஒரு துன்பம் வரும்போது அதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள, தம்மையே பிறரிடம் விரைவில் விற்றுவிடுவார்கள். தாம் அவர்களுக்கு அடிமையாவதற்காகத் தயங்காதவர்கள்!

இதற்கு அன்றி வேறு எந்தத் தொழிலுக்கு இவர் உரியவராவார் ஆவர்? என்று நம்மிடமே கேள்வி கேட்கிறார் வள்ளுவர்.

இதனை,
எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால் 
விற்றற்கு உரியர் விரைந்து - குறள் 1080:

என்ற குறள் வழி அறியலாம். 

ஈகை என்பது..

எமக்கு ஈவோர் பிறர்க்கு ஈவோர்

பிறர்க்கு ஈவோர் தமக்கு ஈப -    புறநானூறு 136

ஏழைகளான எமக்குக் கொடுப்பவர்கள் பயன்கருதாது மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்போராகக் கருதப்படுவர்!

எங்களுக்கு அல்லாமல் பிறருக்குக் கொடுப்போர் பயன்கருதிக் கொடுப்பதால் தங்களுக்கே கொடுத்துக் கொள்பவர் ஆவா்!

-          

                                                   - துறையூர் ஓடைக்கிழார்.

இளைஞர்களுக்கு வள்ளுவரின் அறிவுரை

இந்தி மொழிபெயர்ப்பில் திருக்குறள் அதிகாரப் பெயர்கள்

இந்தி மொழிபெயர்ப்பில் திருக்குறள் அதிகாரப் பெயர்கள்

மு.முரளி, தமிழ் உதவிப் பேராசிரியர்,

கே.எஸ்.ஆா் மகளிர் கலை அறிவியல் கல்லூரி, திருச்செங்கோடு, நாமக்கல் மாவட்டம்

முன்னுரை

உலகப் பொதுமறை என்று போற்றப்படும் திருக்குறள் பிற இந்திய மொழிகளிலும் பல்வேறு வெளிநாட்டு மொழிகளிலும் வெளிவந்து சிறப்பைப் பெற்றுள்ளது. உலகில் அதிகமான மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பெற்றுள்ள நூல்களில் விவிலியத்திற்கு அடுத்தபடியாகத் திருக்குறளையே குறிப்பிடுவர். நூற்றிற்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் இதற்கு மொழிபெயர்ப்புகள் வந்ததன் வழி அதன் பெருமையை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள திருக்குறளுக்கு இந்தோ - ஆரிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இந்தி மொழியில் மட்டும் பத்தொன்பது மொழிபெயர்ப்புகள் வெளிவந்துள்ளதை இணையதளக் குறிப்பின் வழி அறிய முடிகிறது (http://www.oocities.org/nvkashraf/kur-trans/Hind-Int.htm). இவ்வாறு ஒரு மொழியில் பல்வேறுபட்ட மொழிபெயர்ப்புகள் வந்துள்ள நிலையில் அவை பெயர்க்கப்பட்டுள்ள விதம் குறித்து ஒப்பிட்டு நோக்குவது உற்றுநோக்கத்தக்கதாகும். இந்தியில் திருக்குறளை மொழிபெயர்த்தப் பெயர்ப்பாளர்களில் கோவிந்தராஜ் ஜெயின் (1942), சு.சங்கரராஜீ நாயுடு (1958), கேமானந்தராஹத் (1960), பி.டி.ஜெயின் (1961), மா.கோ.வேங்கடகிருஷ்ணன் (1967), ராஜம் பிள்ளை மற்றும் நந்தகுமார் அவஸ்தி (1976), ரவீந்திரகுமார் சேட் மற்றும் எச். பாலசுப்பிரமணியம் (1999), ஆனந்த சந்திதத் (2000) போன்றோர் குறிப்பிடத்தக்கவராவர்கள். இவர்களில் 'கேமானந்தராஹத்' நேரடி மொழிபெயர்ப்பில்லாது ஆங்கிலம் வழியாகக் குறிப்பிட்ட சில குறள்களை மட்டும் மொழிபெயர்த்துள்ளார். மேற்சுட்டியவற்றுள் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாக வெளியாகியுள்ள சு.சங்கரராஜீ நாயுடு, மா.கோ. வேங்கடகிருஷ்ணன், ரவீந்தரகுமார் சேட் மற்றும் எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோரது மூன்று மொழிபெயர்ப்புகளின் அதிகாரத் தலைப்புகளை இங்கு ஓப்பீட்டிற்கு எடுத்துக்கொண்டு அதன் ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் இனம் காணப்படுகிறது.

மூன்று மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் ஒப்பீடு

          திருக்குறளை இந்தி மொழிக்கு நேரடியாக மொழிபெயர்த்துள்ள சங்கரராஜீ நாயுடு, ம.கோ. வேங்கட கிருஷ்ணன் மற்றும் ரவீந்திர குமார் சேட் & எச்.பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோரது மூன்று மொழிபெயர்ப்புகளின் அதிகாரத் தலைப்புகள் மூலமொழிக்குத் தக்கவாறு பெறுமொழியில் எவ்வாறு மொழிபெயர்க்கப் பெற்றுள்ளன என்பது சில சான்றுகளின் வழிப் பின்வருமாறு விளக்கப்படுகின்றது.

          இங்கு ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் என்பது மூலமொழியில் இருந்து பெறுமொழிக்கு மொழிபெயர்த்ததில் பொருள் மாறுபடும் இடம், சொல் மாறுபடும் இடம் என்று இருவகையாகப் பிரித்து சான்றுகள் கொடுக்கப் பெற்றுள்ளன. 

பொருள் நிலையில் மாறுபடுமிடங்கள்

மூவரும் மூலத்திலிருந்து விலகி மொழிபெயர்ப்பைத் தருமிடம்

          ‘ஒப்புரவறிதல்’ என்னும் அதிகாரத் தலைப்பிற்கு மூன்று மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பெயர்த்துள்ள மொழிபெயர்ப்பு பின்வருமாறு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

சங்கரராஜீ நாயுடு	शिष्टाचार का ज्ञन (ஷி2ஷ்டாசார் கா க்3யன்)
ம.கோ.வேங்கட கிருஷ்ணன்	लोकोपकारिता (லோகோ பகாரிதா)
ரவீந்திர் குமார் சேட்  & எச். பாலசுப்பிரமணியம்	लोकोपकार करना (லோகோ பகார் கர்னா)

          ஒப்புரவறிதல் எனும் அதிகாரத் தலைப்பானது ‘சமமாகப் பாவித்தல்’ என்னும் பொருண்மையைக் கொண்டதாகும். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சங்கரராஜீ நாயுடு மரியாதை காத்தல் (ஷி²ஷ்டாசார் கா க்³யன்) என்றும் வேங்கட கிருஷ்ணன் உலகுக்கு உபகாரம் (லோகோ பகாரிதா) என்றும் ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் பிறருக்கு உதவுதல் (லோகோ பகார் கர்னா) என்றும் மொழிபெயர்த்துள்ளனர். இம்மூன்று மொழிபெயர்ப்புகளும் மூலத்தின் ‘சமமாகப் பாவித்தல்’ என்ற பொருண்மையை நேரடியாக பெறுமொழி வாசகர்களுக்கு கொடுக்க முயற்சிக்காமல் மறைமுகமாக உணர்த்த முயற்சிக்கும் போது மூலத்தின் சரியான பொருள் வாசகர்களுக்கு சென்று சேராமல் மாறுபாடடைகிறது.

வேங்கடகிருஷ்ணன் பொருள் மாறுபாடு அடையும் இடம்

          ‘கொல்லாமை’ என்ற அதிகாரத் தலைப்புக்கு மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சங்கரராஜீ நாயுடுவும் ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியமும் வேங்கட கிருஷ்ணன் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பில் இருந்து மாறுபடுவதைக் காணமுடிகிறது.  ‘கொல்லாமை’ எனும் அதிகாரத் தலைப்பிற்கு மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சங்கரராஜீ நாயுடுவும் ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியமும் ‘அஹிம்ஸா’ (யாருக்கும் தீங்கு செய்யாமை) என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளனர். வேங்கட கிருஷ்ணன் கொல்லாமை என்பதற்கு வத்⁴ - நிஷேத்⁴ (கொலை தடுத்தல்) என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளார்.  

            ‘கொல்லாமை’ என்னும் அதிகாரத் தலைப்பிற்கு சங்கரராஜீ நாயுடுவும் ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியமும் மொழிபெயர்த்துள்ள ‘அஹிம்ஸா’ என்னும் மொழிபெயர்ப்பானது ‘யாருக்கும் தீங்கு செய்யாமை’ என்ற பொதுப் பொருளிலேயே அமைகிறது. வேங்கடக் கிருஷ்ணன்  ‘கொல்லாமை’ என்னும் அதிகாரத் தலைப்பிற்கு ‘வத்⁴ - நிஷேத்⁴’ என்று மொழிபெயர்த்துள்ளது ‘கொலை தடுத்தல்’ என்ற பொருளில் அமைந்துள்ளது. இங்கனம் வேங்கடகிருஷ்ணனின் மொழிபெயர்ப்பானது மற்ற இரு மொழிபெயர்ப்புகளிலிருந்து மூல மொழிக்கு மிக நெருக்க உறவுடையதாக அமைந்துள்ளதை அறியமுடிகிறது.

2. மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சொல் நிலையில் மாறுபடும் இடங்கள்

          மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மேற்கண்டவாறு ஒரு சில இடங்களில் பொருள் நிலையில் குறைவாக மாறுபட்டாலும் சொல் நிலையில் பல்வேறு நிலைகளில் மாறுபடுகின்றனர். அவை பின்னிணைப்புகளாக அட்டவணைப்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றை சில சான்றுகள் வழி அறியலாம்.

மூவரும் மூலத்தின் சரியான மொழிபெயர்ப்பைத் தந்து மாறுபடுமிடம்

          ‘வான் சிறப்பு’ என்ற அதிகாரத் தலைப்பினை சங்கரராஜீ நாயுடு, வேங்கட கிருஷ்ணன், ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோர் முறையே வர்ஷா வைஷி²ஷ்ட்ய (மழையின் சிறப்பு), வர்ஷா மஹத்வ (மழையின் பெருமை), வர்ஷா மஹிமா (மழையின் மகிமை) என்று மொழிபெயர்த்துள்ளனர். வான் என்பதற்கு वर्षा (வர்ஷா) என்ற சொல்லையே மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் தங்கள் மொழிபெயர்ப்புகளில் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இவ்வதிகாரத்தின் தலைப்பானது ‘வான் சிறப்பு’ என்று மூலமொழியில் இருப்பினும் அதிலுள்ள பத்து குறள்களும் மழையின் சிறப்பினை உணர்த்துவதாகவே அமைந்துள்ளன. இங்கு வான் என்பது மழைக்கு ஆகுபெயராகி வந்துள்ளது. இக்காரணத்தினாலேயே மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் वर्षा (வர்ஷா) என்ற சொல்லுக்கு ‘மழை’ என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளனர். இது மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் கூர்ந்து நோக்கும் தன்மைக்குச் சான்றாக அமைகிறது. 

சங்கரராஜீ நாயுடு சொல் நிலையில் மாறுபாடு அடையுமிடம்

           ‘கடவுள் வாழ்த்து’ என்னும் அதிகாரத் தலைப்பினை மொழிபெயர்க்கையில் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் வேங்கட கிருஷ்ணன், ரவீந்தர் குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோரிடமிருந்து மொழிபெயர்ப்பாளர் சங்கரராஜீ நாயுடு சொல் நிலையில் மாறுபடுவதைக் காணமுடிகிறது. ईश्वर-स्तुति (ஈஷ்²வர் – ஸ்துதி), ईश-वन्दना (ஈஷ்² வந்த³னா) என்பது வேங்கட கிருஷ்ணன், ரவீந்திர் குமார் சேட் ஆகியோரது மொழிபெயர்ப்பாகும். இதற்கு கடவுள் வாழ்த்து, கடவுள் வணக்கம் என்று பொருளமைகிறது. சங்கரராஜீ நாயுடு தனது மொழிபெயர்ப்பில் सर्वेश स्तुति (ஸர்வேஷ்² ஸ்துதி) என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளார். இதற்கு நேரடியான பொருள் ‘அனைத்துக்கும் மேலானவன் வாழ்த்து’ என்று அமைகிறது. இவ்வாறு நேரடியான சொற்களை பயன்படுத்தாது உயர்வுச் சொற்களாகவோ அல்லது மிகைப்படுத்தி கூறலாகவோ மொழிபெயர்ப்பு அமைத்துள்ளதை அறியலாம்.        

ரவீந்திர் குமார் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் சொல் நிலையில் மாறுபடுதல்

          ரவீந்தர் குமார் & எச்.பாலசுப்பிரமணியம் இருவரும் தங்கள் மொழிபெயர்ப்புகளில் மூல மொழியில் இல்லாத சொற்களை தேவைக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பொச்சாவாமை, வெருவந்த செய்யாமை என்னும் அதிகாரத் தலைப்பினை உற்றுநோக்கலின் வழி இதனை அறிய முடிகிறது.

பொச்சாவாமை என்பதற்கு ‘மறவாமை’ என்பதே பொருளாக அமைகின்றது. மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் வேங்கட கிருஷ்ணனும் சங்கரராஜீவும் இதற்கு மறவாமை (அவிஸ்ம்ருதி) என்றே மொழிபெயர்த்துள்ளனர். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ரவீந்தர் குமார் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் இருவரும் ‘கடமை மறவாமை’ (கத்ரதவ்ய ந பூ⁴ல்னா) என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளனர். இதில் கடமை என்பது மொழிபெயர்ப்பில் புதியதாக சேர்க்கப்பட்ட சொல்லாக அமைகிறது. இங்கனம் அரசருக்கு  இருக்கக் கூடிய ஒரு பண்பை விளக்கும் முகத்தான் கூறப்பட்டமையால் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ‘கடமை’ என்னும் சொல்லை மொழிபெயர்ப்பில் சேர்த்திருக்கலாம் என எண்ண வாய்ப்பிருக்கிறது.  

மற்றொரு அதிகாரத் தலைப்பான வெருவந்த செய்யாமை என்பதற்கு ‘அச்சம் தரும் செயல் செய்யாமை’ என்பது பொருளாகும். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சங்கரராஜீ நாயுடு வேங்கட கிருஷ்ணன் இருவரும் தங்களது மொழிபெயர்ப்பில் மூலத்திற்கு நிகரான சொற்களையே பயன்படுத்தியுள்ளனர். ரவீந்திர குமார் & எச்.பாலசுப்பிரமணியம் இருவரது மொழிபெயர்ப்பில் ‘தண்டனை விதிக்கையில் இரக்கம் காட்டல்’ (தண்ட³ மே(ங்) நர்மீ தி³கா²னா) என்று மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளனர். ‘தண்டனை விதிக்கையில்’ என்று பொதுவாகக் கூற எண்ணாமல் அரசனுக்கு உரிய பண்பைச் சுட்டும் விதமாக குறள்கள் அமைந்திருப்பதால் அதிகாரத் தலைப்பில் மொழிபெயர்ப்பாளர் தனது மொழிபெயர்ப்பில் பொருள் புரிதலுக்காகக்  கூடுதல் சொற்களைக் கையாண்டிருக்க எண்ணியிருக்கலாம்.                          

மூவரும் ஒன்றுபடுமிடங்கள்

          சங்கரராஜீ நாயுடு, வேங்கட கிருஷ்ணன், ரவீந்தர் குமார் & எச்.பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோர் இல்வாழ்க்கை, விருந்தோம்பல், செய்ந்நன்றி அறிதல், நடுவுநிலைமை, பிறனில் விழையாமை, பொறுமை, பொறாமை என நாற்பத்தி ஆறு அதிகாரத் தலைப்புகளில் சொல் நிலையிலும் பொருள் நிலையிலும் ஒன்றுபடுவதைக் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பின் வழி அறிய முடிகிறது.

முடிவுரை

          மூலத்தில் உள்ள ஒரு சொல்லுக்கு, அதே பொருளில் வெவ்வேறு சொற்களை அமைத்து சு.சங்கரராஜீ நாயுடு, மா.கோ. வேங்கடகிருஷ்ணன், ரவீந்தரகுமார் சேட் மற்றும் எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோர் மொழிபெயர்ப்பில் சொல் நிலையில் வேறுபடுகின்றனர். சொல் நிலையில் மட்டுமல்லாது பொருள் நிலையிலும் சில இடங்களில் மாறுபடுவதைச் சான்றுகள் வழிக் கண்டோம். இம்மூவரின் மொழிபெயர்ப்பும் தமிழிலிருந்து இந்திக்கு நேரடி மொழிபெயர்ப்பு என்பதால் சொல் நிலையில் மட்டுமே அதிகமாக மாறுபட்டு பொருள் நிலையில் குறைந்த ஒரு சில இடங்களில் மட்டும் மாறுபடுகின்றனர். ஒரு படைப்புக்குப் பிறிதொரு மொழியில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மொழிபெயர்ப்புகள் வரும் போது குறிப்பிடத்தக்க அளவில் ஒருபொருட் பன்மொழிகள் பெறு மொழிக்கு (Target Language) கிடைக்கின்றன. இது மொழிபெயர்ப்பின் வழி ஏற்படும் நன்மைகளுள் ஒன்றாகும். ஒரு படைப்புக்கு கிடைக்கும் பல்வேறு மொழிபெயர்ப்புக்களை ஒப்பிட இலக்கணம், மொழியியல் சார்ந்த இந்தப் பகுப்பாய்வை இன்னும் விரிவுபடுத்த வாய்ப்பிருக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பு ஒப்பீடு பற்றிக் கோட்பாட்டு அடிப்படையிலும் சிந்திக்கவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.

நன்றி : பேரா. எச். பாலசுப்பிரமணியம்

துணைநூற்பட்டியல்

முதன்மை ஆதாரங்கள்

சங்கரராஜீ நாயுடு (மொ.ஆ), (1958), திருவள்ளுவர் கிருத் திருக்குறள், சென்னை, சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்.

புலியூர் கேசிகன் (ப.ஆ), (2009), திருக்குறள் பரிமேழலகர் உரை, சென்னை, பூம்புகார் பதிப்பகம்.

ரவீந்தர் குமார் சேத், பாலசுப்பிரமணியம், எச், (1999), திருக்குறள், புதுதில்லி, சாகித்ய ஷோத் சன்ஸ்தான்.

வேங்கட கிருஷ்ணன், எம்.ஜி, (1967), திருக்குறள், சென்னை, சக்தி பைனான்ஸ் லிமிடெட்.

துணைமை ஆதாரங்கள்

வரதராசன், மு.வ. (2008), திருக்குறள் தெளிவுரை, சென்னை: தென்னிந்திய சைவசித்தானந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தார்.  

அகராதிகள்

சௌமியநாராயணன், டா.எஸ்.2010 (ஒ.ப) அகஸ்தியர் இந்தி – இந்தி – தமிழ் –ஆங்கில அகராதி, திருச்சி, அகஸ்தியர் பப்ளிகேஷன்ஸ்.

ராமாரவிடிட்ட், கிருஷ்ணமூர்த்தி, சி.என், குருமூர்த்தி, என். (2005), இந்தி - தமிழ்-ஆங்கிலம் மும்மொழி அகராதி, சென்னை, யங் மைண்ட்ஸ் பப்ளிஷர்ஸ்.

ஜகந்நாதன், வி.ரா. 2009. சாத்ரகோஷ் இந்தி – ஆங்கில அகராதி, புதுதில்லி, ஜனே பாபப்ளிஷர்ஸ்.

அட்டவணை: 1

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ஒன்றுபடுமிடங்களும் வேறுபடுமிடங்களும்:

இடங்களின் எண்ணிக்கை	அதிகாரத் தலைப்புகள்
1.    மூவரும் ஒன்றுபடும் இடங்கள் = 46	5, 9, 11, 12, 15, 16, 17, 18, 23, 27, 29, 35, 38, 40, 41, 42, 43, 44, 50, 55, 61, 68, 75, 79, 84, 90, 94, 95, 96, 98, 100,101, 102, 104, 105, 106, 107, 108, 110, 116, 120, 122, 124, 129, 131, 133
2.    சங்கரராஜீ நாயுடுவும் ம.கோ.வேங்கட கிருஷ்ணனும் ஒன்றுபடும் இடங்கள் = 18	10, 19, 24, 25, 48, 54, 66, 67, 69, 71, 73, 92, 97, 99,118, 119, 130, 132
3.    ம.கோ.வேங்கட கிருஷ்ணனும் ரவீந்திர குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஒன்றுபடும் இடங்கள் = 14	3, 4, 14, 31, 34, 37, 39, 112, 114, 115, 117, 125, 126, 128
4.    சங்கரராஜீ நாயுடுவும் ரவீந்திர குமார் சேட் & எச். பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோர் ஒன்றுபடும் இடங்கள் = 7	7, 21, 32, 33, 93, 111, 123
5.    மூவரும் வேறுபடும் இடங்கள் = 48	1, 2, 6, 8, 13, 20, 22, 26, 28, 30, 36, 45, 46, 47, 49, 51, 52, 53, 56, 57, 58, 59, 60, 62, 63, 64, 65, 70, 72, 74, 76, 77, 78, 80, 81, 82, 83, 85, 86, 87, 88, 89, 91, 103, 109, 113, 121, 127,