யானை புக்க புலம்போல... - UPSC EXAM TAMIL - புறநானூறு -184

பொன் முட்டையிடும் வாத்து என்று ஒரு பழையகதை கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்...

தினம் ஒரு பொன்முட்டையிடும் வாத்து ஒன்று ஒருவனுக்குக் கிடைத்ததாம்.  பேராசை கொண்டு, அவன் அதன் வயிற்றுக்குள் இன்னும் நிறைய பொன்முட்டைகள் இருக்கும் என்று எண்ணி அதன் வயிற்றை அறுத்தானாம். அது இறந்து போனதாம் அவன் ஏமாந்து போனானாம்.. என்று..

ஒரு நாடும் அதனை ஆளும் அரசனும் அறிந்துகொள்வேண்டிய கதையிது.

ஒரு நாடு தன்னிறைவு அடைந்த நாடாகத் திகழ “வரி” அடிப்படையான ஒன்றாகும்.

மக்களின் நிலை உணர்ந்து ஒரு அரசு வரி விதித்தல் வேண்டும். அவ்வாறு விதித்தால் மக்கள் ஏமாற்றவேண்டும் என்று எண்ணமாட்டார்கள்.

பெறும் வரியையும் தன் குடும்ப வளர்ச்சிக்காக மட்டுமே அரசன் பயன்படுத்தாது, நாட்டு வளர்ச்சிக்காகவும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இவ்வாறு செய்தால் பொன்முட்டையிடும் மக்கள் என்னும் வாத்துக்கூட்டங்கள் நிறைய பொன்முட்டை (வரி) இடுவார்கள். பேராசை கொண்டு வாத்தின் (மக்களின்) வயிற்றைக் கிழித்து பொன் முட்டைகளை மொத்தமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று அரசன் நினைத்தால் நாட்டை யாராலும் காப்பாற்ற முடியாது.

இடிப்பாரை இல்லாத ஏமரா மன்னன்

கெடுப்பா ரிலானுங் கெடும்.

என்பார் வள்ளுவர்.

அன்றைய அரசனுக்குப் பின்னும், இன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்குப் பின்னும் புகழ்பாடும் கூட்டங்கள் தானே நிறைந்திருக்கின்றன..

 

கா கா கா கா என்ற பறவையின் ஒலியல்லவா எங்கும் கேட்கிறது. இவர்களுக்கெல்லாம் வாய் என்று ஒன்று வெற்றி பெறும் வரைதான் இருக்கிறது. வெற்றி பெற்ற பின்னால் அவர்களுக்கு வயிறு மட்டுமே, அதுவும் அவர்களுக்கு மட்டுமே இருப்பது போலத்தானே எண்ணிக்கொள்கிறார்கள்

 

நம்ம ஊரு அரசியல்வாதி ஒருவர் வெளிநாட்டு அரசியல்வாதியோட வீட்டுக்குப் போனாராம். அவரோட வீட்டைப் பார்த்து நம்மாளு வியந்துபோனாராம்..

 எப்படி இவ்வளவு பெரிய வீடு கட்டினீங்கன்னு கேட்டாராம்.

அதுக்கு அவரு சொன்னாராம்...

இங்க ஒரு பாலம் கட்டித்தரும் திட்டத்தில கொஞ்சம் கைவெச்சேன்..

அதான் இவ்வளவு பெரிய வீடு என்று..

சில நாட்களில் அந்த வெளிநாட்டு அரசியல்வாதி நம்மஊரு அரசியல்வாதி வீட்டுக்கு வந்து நம்மாளவிட அதிகமாக வியந்து போனாராம்.

அவர் நம்மாளப் பார்த்துக் கேட்டாராம்..

என்னைவிடப் பெரிய வீடாக் கட்டியிருக்கீங்களே எப்படி என்று...

அதற்கு நம்மாளு சொன்னாராம்..

அதோ பாருங்க ஒரு பாலம் தெரியுது... என்று..

அவரும் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரைப் பார்த்துவிட்டு..

எங்கப்பா காணோம் என்றாராம்...

நம்மாளு சொன்னாராம்..

கட்டாத அந்தப் பாலத்தைக் கட்டினதாத்தான் கணக்குக் காட்டி இந்த வீட்டைக் கட்டினேன் என்று...

வெளிநாட்டு அரசியல்வாதி மனதில் நினைத்துக்கொண்டாராம்..

இந்தியாவ யாராலயும் காப்பாத்த முடியாதுடா!!!!!

என்று..

இன்றைய அரசில் பற்றி நாம பேசக்கூடாது.. அப்படிப் பேசுனா இது ஒரு நகைச்சுவை இடுகையா மாறிப்போகும்.. வாங்க நம் மன்னராட்சி காலத்துக்கே போவோம்..                                            

பிசிராந்தையார் என்றவுடன் கோப்பெருஞ்சோழன் தான் பலருக்கும் நினைவுக்கு வருவான். இவர்களுக்குள் இருந்த நட்பு தமிழுலுலகம் நன்கறிந்த ஒன்றாகும். பிசிராந்தையார் பாண்டிய நாட்டைச் சேர்ந்தவர். தம் மன்னன் மக்களிடம் அதிகமான வரி சுமத்தி வந்தான். அப்போது அவனை அறிவுறுத்தவேண்டிய அமைச்சர்களும், சுற்றத்தாரும் எதுவும் சொல்லவில்லை. தம் நாடு அழிந்துபோகுமே என்று வருந்திய பிசிராந்தையார் பாண்டியனிடம்...

 மன்னா..

யானையின் பசிக்கு நெற்கதிர்களை உணவாக்கிச் சிறிது சிறிதாகக் கொடுக்கவேண்டும்.

 நாட்டு மக்களிடம் வரியைச் சிறிது சிறிதாகப் பெறவேண்டும்.

அப்படிச் செய்யாமல், யானையை நிலத்தில் மேயவிட்டால் என்ன ஆகும்??

நூறு வயல்களாயினும் யானை தனித்துச் சென்று உண்டால் யானை உண்ணும் நெல்லைவிட அதன் காலடியில் பட்டு அழிந்துபோகும் நெற்கதிர்கள் அதிகமாக இருக்கும் அல்லவா?

என்று அறிவுறுத்தி பாண்டியனுக்குப் புரியவைத்தார். இதனைக் கீழ்காணும் பாடல் விளக்கும்.  

காய்நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளினே

மாநிறைவு இல்லதும் பன்னாட்கு ஆகும்;

நூறுசெறு ஆயினும் தமித்துப்புக்கு உணினே

வாய்புகு வதனினும் கால்பெரிது கெடுக்கும்;

5 அறிவுடை வேந்தன் நெறியறிந்து கொளினே

கோடி யாத்து நாடுபெரிது நந்தும்;

மெல்லியன் கிழவன் ஆகி வைகலும்

வரிசை அறியாக் கல்லென் சுற்றமொடு

பரிவுதப எடுக்கும் பிண்டம் நச்சின்

10 யானை புக்க புலம்போலத்

தானும் உண்ணான் உலகமும் கெடுமே.

                   புறநானூறு -184

பாண்டியன் அறிவுடை நம்பியை பிசிராந்தையார் பாடியது.

 திணை: பாடாண். ஒருவருடைய புகழ், வலிமை, கொடை, 

அருள் ஆகிய  நல்லியல்புகளைச் சிறப்பித்துக் கூறுவது.

துறை: செவியறிவுறூஉ. அரசன் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை முறைதவறாமல் செய்யுமாறு அவன் கேட்க அறிவுறுத்தல்.

விளைந்த நெல்லை அறுத்து உணவுக் கவளங்களாக்கி யானைக்குக் கொடுத்தால்..

 ஒருமா அளவுகூட இல்லாத நிலத்தில் விளைந்த நெல்கூட பல நாட்களுக்கு யானைக்கு உணவாகும்.

ஆனால், நூறு வயல்கள் இருந்தாலும், யானை தானே புகுந்து உண்ண ஆரம்பித்தால் , யானை தின்பதைவிட யானையின் கால்களால் மிதிபட்டு அழிந்த நெல்லின் அளவு அதிகமாகும்.

அறிவுடைய அரசன் வரி திரட்டும் முறை தெரிந்து மக்களிடமிருந்து வரி திரட்டினால் நாடு கோடிக் கணக்கில் பொருள்களைப் பெற்றுத் தழைக்கும்.

அரசன் அறிவில் குறைந்தவனாகி, முறை அறியாத, புகழ்பாடும் கூட்டத்தோடு  ஆரவாரமாக மக்கள் அன்பு கெடுமாறு,  நாள்தோறும் வரியைத் திரட்ட விரும்பினால், யானை புகுந்த நிலம் போலத் தானும் பயனடையாமல் அந்நாடும் கெடும்.

 தமிழ்ச்சொல் அறிவாம்.

1. காய் நெல் = விளைந்த நெல்.

2. மா = ஒருநில அளவு (ஒருஏக்கரில் மூன்றில் ஒருபங்கு).

3. செறு = வயல்

4 தமித்து = தனித்து

5. புக்கு = புகுந்து.

6. யாத்து = சேர்த்து

7. நந்தும் = தழைக்கும்.

8. வரிசை = முறைமை

9.கல் - ஒலிக்குறிப்பு.

9. பரிவு = அன்பு

 10.தப = கெட

11. பிண்டம் = வரி, பொருள்

12. நச்சின் = விரும்பினால்.

13.புலம்

14.கவளம்- உணவு.

 பாடல் வழியே..

1.பாடாண் என்னும் புறத்திணை விளக்கப்படுகிறது.

2.செவியறிவுறூஉ என்னும் புறத்துறை உரைக்கப்படுகிறது.

3. சங்ககால வரி விதிப்பு முறையை அறிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

4. மன்னனாகவே இருந்தாலும் தவறு செய்தபோது தட்டிக் கேட்கும் தெளிந்த வீரம் புலர்களிடம் இருந்தது என்பதையும் தெரிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

5. யானைபுக்க புலம் என்னும் உவமை மனம் கொள்ளத்தக்கதாக உள்ளது.

தொடர்புடைய இடுகைகள்

1. நரை நீக்கும் நல்ல மருந்து

2. நம் உயிர் உள்ள இடம்?

3. இதுவல்லவோ அரசு!

மரங்களும் நானும் (450வது இடுகை)

நிலத்தின் பச்சை இதயங்கள் மரங்கள்!

இரும்பு இதயம் கொண்டவன் நான்!

மரங்கள் இன்றும் சலசல எனத் தன்

தாய்மொழிதான் பேசுகின்றன!

நான் தாய்மொழி பேசினால் கலகல

எனச் சிரிக்கின்றன வளர்ந்த குழந்தைகள்!!

கரியமில வாயுவை உண்டாலும்

உயிர்காற்றைத் தருகின்றன மரங்கள்!

நான் மரங்களை வெட்டினாலும்

கட்டிடங்கள் வளர்த்துத் தருகிறேன்!

வெயிலில் நின்றாலும் மரங்கள்

குளிர்க்காற்றைத் தருகின்றன!

குளிர்சாதன அறைக்குள் இருந்துகொண்டு

புவி வெப்பத்தை அள்ளி வழங்குகிறேன் நான்!

மரங்கள்..

மலர், காய், கனி, நிழல் தந்தாலும்

தன்னை விளம்பரம் செய்துகொள்வதில்லை!

அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளாமல்

என்னால் வாழமுடிவதில்லை!

மரங்கள் எங்கும் சென்று கல்வி பயில்வதில்லை!

இருந்தாலும் இன்றும்

பறவைகளின் பல்கலைக்கழகமாக

மரங்களே திகழ்கின்றன!

கட்டிடக் கல்விச் சாலைக்குச் சென்றாலும்

எனக்கு அறிவு முதிர்ச்சியடைவில்லை!

நானும் மரமும் என்று

சொல்லிக்கொள்ளும் அளவுக்கு

நான் இன்னும் வளரவில்லை!

அதனால்தான் மரமும் நானும்

என்று சொல்லிக்கொள்கிறேன்..

தமிழ் உறவுகளே நான் வாங்கிய பட்டங்களெல்லாம் எனக்கு வேலை மட்டுமே வாங்கிக்கொடுத்தன..

இயற்கைதான் எனக்கு வாழ்க்கையை வாழக் கற்றுக்கொடுத்தது..

450 வது இடுகை வெளியிடும் இந்த மகிழ்ச்சி நிறைந்த நாளில் வருகைதரும் அன்பு உறவுகளே “இயற்கையைப் பாதுகாப்போம்“ என்னும் சிந்தனையை முன்வைத்து..

நான் விரும்பி எழுதிய சில இயற்கை சார்ந்த இடுகைகளைத் தங்கள் பார்வைக்கு முன் வைக்கிறேன்...

1. சகோதரியான புன்னை மரம் 

2. மொழி பெயர்ப்பாளர் தேவை

3. சந்தன மரம்

4. இயற்கையின் இசையங்கு

5. அந்தியிளங்கீரனார்

6. இயற்கையின் காவலர்கள் 

7. இயற்கைக்கும் மனிதனுக்கும் 20/20 


தங்கள் தொடர் வருகைக்கும், 
வாசித்தலுக்கும், 
புரிதலுக்கும், 
பின்தொடர்தலுக்கும்,
அறிவுறுத்தலுக்கும், 
ஆற்றுப்படுத்தலுக்கும், 
கருத்துரைகளுக்கும்...
மனம் நிறைந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்...


!நன்றி -00O00- நன்றி -00O00- நன்றி -00O00- நன்றி -00O00- நன்றி -00O00-நன்றி!

முதியோர்தின (சிறப்பு இடுகை)

முதுமை ஒரு வரம்

அது எல்லோருக்கும் வாய்க்காது!

“வயதாகிறதே என்று வருத்தப்படாதீர்கள் அந்தவாய்ப்பு

எல்லோருக்கும் கிடைப்பதில்லை“

என்றொரு பொன்மொழி இருக்கிறது.

கருவுற்ற நிலையிலிருந்து இன்று வரைநாம் எத்தனை தோற்றங்களை இழந்து வந்திருக்கிறோம்..

நாம் நினைத்தாலும் மீண்டும் குழந்தைப் பருவத்துக்குச் செல்லமுடியுமா..?

சரி அதற்காக என்றாவது அழுதிருக்கிறோமா?

நாளும் நாளும் சாகும் நாம் என்றாவது நமக்காக அழுதிருக்கிறோமா?என்று நம்மைச் சிந்திக்கச் சொல்கிறது இந்தப்பாடல்..

“பாளையாம் தன்மை செத்தும் பாலனாம் தன்மை செத்தும் 
காளையாம் தன்மை செத்தும் காமுறும் இளமை செத்தும் 
மீளும் இவ் இயல்பும் இன்னே மேல்வரும் மூப்பும் ஆகி 
நாளும் நாள் சாகின்றாமால் நமக்குநாம் அழாதது என்னோ“

குண்டலகேசி -9

உறங்குவது போன்றது இறப்பு

உறங்கி விழிப்பது போன்றது பிறப்பு என்கிறார் வள்ளுவர்..

இதனை,

உறங்கு வதுபோலுஞ் சாக்காடு உறங்கி
விழிப்பது போலும் பிறப்பு.

என்ற குறள் விளக்கும்.

பிறப்புக்கும் இறப்பும் இடைப்பட்ட இந்த வாழ்க்கையில் இளமை என்பதும் முதுமை என்பதும் நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் போன்றவை!

மனிதக் காட்சிசாலை!

“விலங்குகள் வந்து

இங்கே மனிதர்களைப் பார்த்துசெல்லும்

இதன் பெயர்

முதியோர் இல்லம்!“

என்னும் கவிதை முதியோர்களுக்கு மனிதவிலங்குகள் தரும் மதிப்பை அடையாளம் காட்டுவதாக அமைகிறது.

பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட முதுமையடைந்த பெற்றோர்களை நாளும் நாளும் தெருவில் காணமுடிகிறது.

இது ஒருவகை என்றால்...

இன்னும் நாகரீகமாக பெற்றோருக்கு கடமையாற்றுகிறேன் என்ற பெயரில் “முதியோர் இல்லத்தில்“ சேர்க்கும் உயர்ந்த உள்ளம் படைத்தவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

உயிரற்ற சிலைகளை வணங்குவதைவிட பெற்றெடுத்த உறவுகளை வணங்குவதல்லவா உண்மையான வழிபாடு!

மகன்தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி இவன்தந்தை
என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்.

என்ற வள்ளுவரின் வழிகாட்டலின்படி ஒவ்வொரு மகன்களும் தம் பெற்றோர்களை நல்லபடி பார்த்துக்கொண்டாலே முதியோர்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வார்கள் என்பது என் கருத்து.

  

முதுமை என்பது இரண்டாம் குழந்தைப் பருவம் என்கின்றன இலக்கியங்கள்..

குழந்தைகளையே பார்த்துக்கொள்ளமுடியாத இயந்திர மனிதர்களிடம்...

வளர்ந்த குழந்தைகளைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்வது அறியாமையுடைய அறிவுரையாகத்தான் எனக்கே தோன்றுகிறது..

இருந்தாலும்... சொல்வது நம் கடமையல்லவா...

சொல்லிவைப்போம்..

முதியோர் தினம் கொண்டாடுவதைவிட

முதியோர்களைக் கொண்டாடவேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான்..

இருந்தாலும் முதுமை என்னும் விருதுபெற்ற சாதனையாளர்களுக்கு வாழ்த்துச் சொல்லவிரும்புகிறேன்..

அன்புநிறைந்த வாழ்த்துக்கள் முதியோர்களே!!

இந்த நன்னாளில் முதியோர்கள் உங்களுக்கான சிறப்பு இடுகைகள்..

1. தொடித்தலைவிழுத்தண்டினார்

2.கணம் கணமாக வாழ

என்னும் இரு இடுகைகளையும் வழங்கி மகிழ்கிறேன்.

சிரிப்பும் சிந்தனையும்.

நண்பர்களே...

எனக்கு வந்த குறுந்தகவல்களில் நான் விரும்பிப்படித்த, சிரித்த, சிந்தித்த தகவல்கள் சில உங்களுக்காக..

காதல்

ஒரு எறும்பு ஒரு யானையைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொண்டதாம்...

ஒரே நாளில் யானை இறந்துவிட்டதாம்..

எறும்பு அழுது புலம்பியதாம்..

“ஒரு நாள் காதலித்துக்காக என் ஆயுள் முழுவதும் குழி தோண்டவைத்துவிட்டாயே!“ என்று.

வாய்ப்பு

திருமண விழாக்களில் மணமகனை காரிலோ, குதிரையிலோ வைத்து அழைத்துச் செல்கிறார்களே அது ஏன் தெரியுமா..?

மண மகன் தப்பித்துச் செல்லத் தரும் இறுதி வாய்ப்பாம் அது!

கனவு

கனவு பெரியாதாக இருக்கும்போது

உழைப்பு அதைவிடப் பெரியதாக இருக்கவேண்டும்!  

-          -கலாம்.

சோம்பல்

உன் சோம்பலை நீ தூக்கி எறிந்தால்

உன் சாம்பல் கூட சாதனை பேசும்!

-          -கலாம்.

நடத்தை

உங்கள் திறமை உங்களை உயர்ந்த இடத்துக்கு அழைத்துச் செல்லலாம்

உங்கள் நடத்தைதான் அந்த இடத்தை நீங்கள்

தக்கவைத்துக்கொள்ளத் துணைநிற்கும்!

சிரிப்பு

உன்னைச் சிரிக்கவைக்க நினைப்பவர்களை

நீயும் சிரிக்க வை!

உன்னைப் பார்த்துச் சிரிப்பவர்களை நீ சிந்திக்கவை!

பிறப்பும் இறப்பும்

நீ காணும் யாவும் உனக்கு மகிழ்ச்சி தரவேண்டுமா?

இன்று தான் நீ பிறந்தாய் என எண்ணிக் கொள்!

நீ சாதனைபுரிய வேண்டுமா?

இன்றோடு நீ இறந்துபோவாய் என எண்ணிக்கொள்!

காரணங்கள்

நம் வாழ்வில் நாம் அழுவதற்காக 100 காரணங்கள் உள்ளன!

நாம் சிரிக்க 1000 காரணங்கள் உள்ளன!

வாழ்க்கை

வாழும்வரை நம்மை யாரும் வெறுக்கக் கூடாது!

நாம் இறந்தபின் நம்மைய யாரும் மறக்க்க்கூடாது!

கடிகாரம்

இலக்கில்லாத வாழ்க்கை முள் இல்லாத கடிகாரம் போன்றது!

ஓடாத கடிகாரம் கூட ஒருநாளில் இரண்டுமுறை சரியாக நேரம் காட்டும்!