திருக்குறள் - அதிகாரம் - 119. பசப்பு பருவரல்

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்

பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற. - 1181

காதலரின் பிரிவை ஏற்றேன். இப்பசலையை யாரிடம் கூறுவேன்      

அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்

மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு.- 1182

காதலர் தந்தார் என்ற உரிமையுடன் என் உடல் பரவுகிறது பசலை

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா

நோயும் பசலையும் தந்து. - 1183

அழகும், நாணமும் கொண்டு அவர், காமமும், பசலையும் தந்தார்     

உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால்

கள்ளம் பிறவோ பசப்பு. -1184

அவரைப்பற்றியே பேசுகிறேன், நினைக்கிறேன், இருந்தும் வந்தது பசலை

உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்

மேனி பசப்பூர் வது. - 1185

அதோ! காதலர் என்னைப் பிரிகிறார், இதோ! என்மேல் படர்கிறது பசலை

விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்

முயற்கற்றம் பாரக்கும் பசப்பு. -1186

விளக்கில்லா இடத்தில் இருள் போல, அவரில்லா இடத்துப்படரும் பசலை

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்

அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு. -1187

அவரைத் தழுவிப் பிரிந்தேன், உடனே விரைந்து பரவியதே பசலை

பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத்

துறந்தார் அவர்என்பார் இல். -1188

பசலை கொண்டாள் என்பார் உண்டு! பசலை தந்தார் என்பார்

இல்லை பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்

நன்னிலையர் ஆவர் எனின். -1189

காதலர் நலமுடனிருப்பாரென்றால் இப்பசலை இப்படியே இருக்கட்டும் 

பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்

நல்காமை தூற்றார் எனின். -1190

காதலரை ஊரார் திட்டாவிட்டால், பசலையும் மகிழ்ச்சி தருவதுதான்  

 

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 118. கண் விதுப்பழிதல்

 

கண்தாம் கலுழ்வ தெவன்கொலோ தண்டாநோய்

தாம்காட்ட யாம்கண்டது.- 1171

கண்கள் தந்ததே இக்காதல் நோய், அவரைக்கண்டு அழுவதும் கண்ணே

தெரிந்துணரா நோக்கிய உண்கண் பரிந்துணராப்

பைதல் உழப்பது எவன்.-  1172

கண்களால் வருவதே காதல் துயர், இதைக் கண்கள் உணர்வதில்லை

கதுமெனத் தாம்நோக்கித் தாமே கலுழும்

இதுநகத் தக்க துடைத்து. - 1173

காதலரைக் கண்டு மகிழ்ந்ததும், காணாமல் அழுவதும் கண்களே      

பெயலாற்றா நீருலந்த உண்கண் உயலாற்றா

உய்வில்நோய் என்கண் நிறுத்து. - 1174

காம நோய்தந்த கண்கள் தாமும் அழமுடியாமல் நீர்வற்றி வறண்டன

படலாற்றா பைதல் உழக்கும் கடலாற்றாக்

காமநோய் செய்தஎன் கண். - 1175

கடலினும் பெரிய காமம்தந்த கண்கள் இன்று தூங்காது வருந்துகின்றன

ஓஒ இனிதே எமக்கிந்நோய் செய்தகண்

தாஅம் இதற் பட்டது. - 1176

எனக்குக் காமத்துயர்தந்த கண்கள் தூங்காது வாடுவது எனக்கு மகிழ்வே

உழந்துழந் துள்நீர் அறுக விழைந்திழைந்து

வேண்டி அவர்க்கண்ட கண். - 1177

பார்த்துப் பார்த்து மகிழ்ந்த கண்கள் இன்று தூங்காது வற்றிப்போகட்டும்

பேணாது பெட்டார் உளர்மன்றோ மற்றவர்க்

காணாது அமைவில கண். - 1178

மனதால் விரும்பாதவரை எண்ணி என் கண்கள் வருந்துகின்றன      

வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை

ஆரஞர் உற்றன கண். - 1179

காதலர் வராவிட்டாலும், வந்தாலும் தூக்கமின்றித் தவிப்பன கண்களே

மறைபெறல் ஊரார்க்கு அரிதன்றால் எம்போல்

அறைபறை கண்ணார் அகத்து. - 1180

பறை போன்றன எம் அழும் கண்கள்! அதனால் பிரிவை ஊரார் அறிவர்

 

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 117. படர் மெலிந்திரங்கல்

 

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு

ஊற்றுநீர் போல மிகும். - 1161

இறைக்க இறைக்க நீர் ஊரும், மறைக்க மறைக்க காதல் பெருகும்    

கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு

உரைத்தலும் நாணுத் தரும். - 1162

இக்காதல் நோயை மறைக்கவோ, அவரிடம் உரைக்கவோ முடியாது   

காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்

நோனா உடம்பின் அகத்து. - 1163

காமமும், நாணமும் என் உடலையும், உயிரையும் வருத்தும்

காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்

ஏமப் புணைமன்னும் இல். - 1164

காமம் என்ற கடலைக் கடக்க காதலன் என்ற படகுதான் இல்லை

துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு

நட்பினுள் ஆற்று பவர். - 1165

நட்பிலே துன்பம் தருபவர், பகையில் என்ன செய்வாரோ

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்

துன்பம் அதனிற் பெரிது. - 1166

காமம் கடல் போன்றது, அதுதரும் துன்பமோ கடலைவிடப் பெரியது   

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்

யாமத்தும் யானே உளேன். - 1167

நள்ளிரவிலும் காம வெள்ளத்தில் நீந்தி கரையைக் காணவில்லை      

மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா

என்னல்லது இல்லை துணை. - 1168

யாவரும் தூங்க இந்த இரவுக்கு நான் மட்டுமே துணையானேன்

கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்

நெடிய கழியும் இரா. - 1169

காதலரின் பிரிவுத்துயரை விட, இந்த நீண்ட இரவு கொடுமையானது

உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்

நீந்தல மன்னோஎன் கண். - 1170

என் உள்ளத்தைப் போல், கண்களும் அவருடனிருந்தால் அழமாட்டேன்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 116. பிரிவாற்றாமை

 

செல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்றுநின்

வல்வரவு வாழ்வார்க் குரை. - 1151

செல்லாவிட்டால் என்னிடம் கூறு, பிரிவதென்றால் வாழ்பவரிடம் கூறு

இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும்

புன்கண் உடைத்தால் புணர்வு. - 1152

அவருடன் சேர்ந்திருந்தாலும் பிரிவாரே என்ற அச்சமே மிகுகிறது     

அரிதரோ தேற்றம் அறிவுடையார் கண்ணும்

பிரிவோ ரிடத்துண்மை யான்.- 1153

பிரியேன் என்ற சொல்லை நம்பாதே! அறிவுடையாருக்கும் பிரிவுண்டு

அளித்தஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் தெளித்தசொல்

தேறியார்க்கு உண்டோ தவறு. - 1154

பிரியமாட்டேன் என்றவர் பிரிந்தால், நம்பியவர் மேல் என்ன தவறு?  

ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர்

நீங்கின் அரிதால் புணர்வு. - 1155

காதலர் பிரிந்தால் பின்னர் சேருவது கடினம்

பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் அரிதவர்

நல்குவர் என்னும் நசை.- 1156

பிரிவைத் தெரிவிக்கும் கல்நெஞ்சமுடையவர் பின் சேருவது கடினம் 

துறைவன் துறந்தமை தூற்றகொல் முன்கை

இறைஇறவா நின்ற வளை. - 1157

தலைவனின் பிரிவை, கழன்றுவிழும் என் முன்கை வளையே காட்டும்

இன்னாது இனன்இல்ஊர் வாழ்தல் அதனினும்         

இன்னாது இனியாரப் பிரிவு. -1158

உறவினர் பிரிவைவிட, காதலர் பிரிவு கொடுமையானது

தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல

விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ. - 1159

தொட்டால்தான் சுடும் தீ, நீங்கினாலே சுடும் காமம்

அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப்

பின்இருந்து வாழ்வார் பலர். -1160

பிரிவுத்துயரைப் பொறுத்து வாழ்பவர் பலர்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 115. அலர் அறிவுறுத்தல்

 

அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்

பலரறியார் பாக்கியத் தால். - 1141

பழிமொழியால் நிற்கும் என்னுயிர். இதை ஊரார் அறியாதது என் வரம் 

மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது

அலர்எமக்கு ஈந்ததுஇவ் வூர். - 1142

என்னவள் அருமையறியாது அலர் தூற்றி எம்காதலை சேர்த்தது இவ்வூர்

உறாஅதோ ஊரறிந்த கௌவை அதனைப்

பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து. - 1143

ஊரார் தூற்றும் பழிமொழியால் பெறாத இன்பத்தை பெற்றது போன்றது

கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்

தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து. - 1144

பழிமொழியால் வாழ்கிறது எம் காதல், அஃதின்றி ஏது இன்பம்        

களித்தொறும் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றால் காமம்

வெளிப்படுந் தோறும் இனிது. - 1145

உண்ணும்போதே மயக்கும் கள்! பேசும்போதெல்லாம் இனிக்கும் அலர் 

கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்

திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று. - 1146

ஒரே பார்வைதான் நிலவைப் பாம்பு விழுங்கியதுபோல, ஊரே பரவியது

ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னைசொல்

நீராக நீளும்இந் நோய். - 1147

அலரே எருவாக, தாயின் கடுஞ்சொல்லே நீராக வளர்கிறது காதல்

நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கௌவையால்

காமம் நுதுப்பேம் எனல். - 1148

நெய்யால் தீயை அணைக்கமுடியாது! அலரால் காதலைத் தடுக்கமுடியாது

அலர்நாண ஒல்வதோ அஞ்சலோம்பு என்றார்

பலர்நாண நீத்தக் கடை. - 1149

அஞ்சாதே என்றவரே நீங்கியபின் அலருக்கு அஞ்சியிருக்கமுடியுமா?  

தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்

கௌவை எடுக்கும்இவ் வூர். - 1150

ஊரார் தூற்றும் பழிமொழியால்தான் இன்று அவருடன் செல்கிறேன்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 114. நாணுத் துறவுரைத்தல்

 

காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்

மடலல்லது இல்லை வலி.- 1131

காதல் நிறைவேறாதவர்களுக்கு மடலன்றி வேறு துணையில்லை   

நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்

நாணினை நீக்கி நிறுத்து. - 1132

அவள் பிரிவைத் தாங்காது, வெட்கத்தைவிட்டு மடலேறத் துணிந்தேன்

நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்

காமுற்றார் ஏறும் மடல். - 1133

காமம் வந்தால் நாணமும், நல்லாண்மையும் நீங்கிவிடும்            

காமக் கடும்புனல் உய்க்குமே நாணொடு

நல்லாண்மை என்னும் புணை. -  1134

நாணம், நல்லாண்மை என்ற படகுகளை காமவெள்ளம் அழித்துவிடும்

தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு

மாலை உழக்கும் துயர்.  1135

மடலும், மாலை மயக்கமும் தந்தாள் அவள்

மடலுர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற

படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண். - 1136

அவள் பிரிவால் இரவிலும் மடலூர்தலை நினைக்கிறேன் 

கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்

பெண்ணின் பெருந்தக்க தில். - 1137

கடலளவு காமத்திலும் மடலேறாத பெண்னின் பெருமைக்கு நிகரேது  

நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்

மறையிறந்து மன்று படும். - 1138

நெஞ்சுறுதி இல்லாதார் காமம் ஊரறிய வெளிப்படும்

அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்

மறுகின் மறுகும் மருண்டு. - 1139

பலரும் அறியவில்லை என்றெண்ணி பொதுவில் வெளிப்படும் காமம் 

யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்

யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு. - 1140

காமத்தின் துயர் அறியாதவர்கள், காமவயப்பட்டாரைக் கண்டு நகைப்பர்