திருக்குறள் - அதிகாரம் - 130. நெஞ்சொடு புலத்தல்

 

அவர்நெஞ்சு அவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சே

நீஎமக்கு ஆகா தது? - 1291

என் நெஞ்சே உன்னை நினைக்காதவரையே நீ நினைப்பது ஏன்?      

உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச்

செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு. -1292

அன்பில்லாதவரைக் கண்டும் ஏன் அவரிடம் செல்கிறாய் நெஞ்சே!    

கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீ

பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல்? - 1293

கெட்டோருக்கு நட்பில்லை என்பதாலோ, நெஞ்சே அவா்பின் சென்றாய்

இனிஅன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சே

துனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று. - 1294

நெஞ்சே! ஊடலால் விளையும் கூடலை அறியாத உன்னிடம் பேசேன் 

பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்

அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு. - 1295

அவரைக் காணாத போதும் அச்சம்!, கண்டாலும் பிரிவெண்ணி அச்சம்  

தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்

தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு. - 1296

தனிமையில் பிரிவு பற்றி நினைத்தால் என் நெஞ்சம் மேலும் வருத்தும்

நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்

மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு. - 1297

அவரை மறக்கமுடியாததால், மறக்கக்கூடாத நாணத்தை மறந்தேன்

எள்ளின் இனிவாம்என்று எண்ணி அவர்திறம்

உள்ளும் உயிர்க்காதல் நெஞ்சு. - 1298

பிரிந்தாலும் அவரை இகழ்வது இழிவென்பதால் புகழ்கிறது என் நெஞ்சு

துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடைய

நெஞ்சந் துணையல் வழி. - 1299

துன்பத்தில் நெஞ்சமும் துணைவராவிட்டால் யார் துணை வருவார்!   

தஞ்சம் தமரல்லர் ஏதிலார் தாமுடைய

நெஞ்சம் தமரல் வழி. - 1300

நம் நெஞ்சமே எதிர்க்கும் போது, அயலார் எதிர்ப்பது இயல்பே          

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 129. புணர்ச்சி விதும்பல்

 

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்

கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு. - 1281

கள் குடித்தால்தான் இன்பம், காதல் நினைத்தாலே இன்பம்

தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத் துணையும்

காமம் நிறைய வரின். - 1282

பனையளவு காமத்தில், திணையளவும் கோபம் கொள்ளாதே

பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்

காணா தமையல கண். -1283

என்னை அவர் விரும்பாது மறந்தாலும் அவரையே தேடும் கண்கள்   

ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து

கூடற்கண் சென்றது என் னெஞ்சு.-1284

அவரிடம் சண்டையிடச் சென்றேன், மறந்து தழுவயது என் நெஞ்சு

எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்

பழிகாணேன் கண்ட இடத்து.-1285

மைதீட்டும் கோல் நாமறிவதில்லை! அதுபோன்றே அவரின் குற்றமும்

காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்

காணேன் தவறல் லவை.- 1286

அவரைக் கண்டால் நல்லனவும், காணாதபோதே குறையும் காண்பேன்

உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்

பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து?- 1287

வெள்ளத்தில் குதிப்பவர் போல, ஊட முடியாது என்பதறிந்தும் ஊடுகிறேன்

இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்

கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு.- 1288

குடிகாரர்களுக்குக் கள்போல, காமமுடையார்க்கு காதலர் நெஞ்சம்         

மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்

செவ்வி தலைப்படு வார்.-1289

மலரைவிட மெல்லியது காமம், இதை உணர்ந்தோர் சிலரே            

கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்

என்னினும் தான்விதுப் புற்று. - 1290

கண்களில் ஊடலையும், தழுவுதலில் அன்பையும் வெளிப்படுத்துவாள்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 128. குறிப்பறிவுறுத்தல்

 

கரப்பினுங் கையிகந் தொல்லாதின் உண்கண்

உரைக்கல் உறுவதொன் றுண்டு. -1271

சொல்ல மறைத்தாலும் மையுண்ட உன்கண்கள் காட்டிவிடும்

கண்ணிறைந்த காரிகைக் காம்பேர்தோட் பேதைக்குப்

பெண்நிறைந்த நீர்மை பெரிது. - 1272

அழகிய இப்பெண்ணிற்கு பெண்மைத்தன்மை நிறைந்து விளங்குகிறது

மணியில் திகழ்தரு நூல்போல் மடந்தை

அணியில் திகழ்வதொன்று உண்டு. -1273

மாலையுள் நூலைப்போல, இவளின் அழகில் மயக்கும் குறிப்புள்ளது

முகைமொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் பேதை

நகைமொக்குள் உள்ளதொன் றுண்டு. -1274

அரும்பில் நிறைந்த மணம்போல, அவள் சிரிப்பில் அவன் நினைவுள்ளது

செறிதொடி செய்திறந்த கள்ளம் உறுதுயர்

தீர்க்கும் மருந்தொன்று உடைத்து. -1275

வளையணிந்த என்னவளின் பார்வையில் துயா்தீர்க்கும் மருந்துள்ளது 

பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றி

அன்பின்மை சூழ்வ துடைத்து.- 1276

ஆரத்தழுவி, அன்புகாட்டும் அவரியல்பு பிரிவையே உணர்த்துகிறது

தண்ணந் துறைவன் தணந்தமை நம்மினும்

முன்னம் உணர்ந்த வளை. -1277

அவர் பிரிவை என்னைவிட என் வளையல்களே முன் உணர்கின்றன

நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்

எழுநாளேம் மேனி பசந்து.- 1278

ஒருநாள் பிரிந்தாலும் ஏழுநாள் பசலை தோன்றுகிறது    

தொடிநோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அடிநோக்கி

அஃதாண் டவள்செய் தது. -1279

தன் பசலைகாட்டி அழைத்துச் செல் என்று குறிப்பால் உணர்த்துகிறாள்

பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்

காமநோய் சொல்லி இரவு.-1280

கண்களாலே காதல் சொல்லிப் பெண்மைக்குப் பெருமை சேர்க்கிறாள்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 127. அவர் வயின் விதும்பல்

 

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற

நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல். - 1261

அவரின் வழிபார்த்தே கண்களும், நாட்குறித்தே விரல்களும் தேய்ந்தன 

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்

கலங்கழியும் காரிகை நீத்து. -1262

தோழி பிரிவால் வாடும் நான், அவரை மறந்தால்  மேலும் மெலிவேன்

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்

வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன். - 1263

ஊக்கமுடன் போருக்குச் சென்றவரை, எதிர்பார்த்தே இன்னும் உள்ளேன்

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்

கோடுகொடு ஏறுமென் நெஞ்சு. - 1264

என்னுள் கலந்தவா் வருகையை, மரங்களின் உச்சியில் தேடும் நெஞ்சம்

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்

நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு. - 1265

காதலரைக் கண்ணாரக் கண்டால் என் பசலை நோய் நீங்கும்

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்

பைதல்நோய் எல்லாம் கெட.- 1266

ஒருநாள் வருவார் காதலர், அப்போது துன்பம் தீர இன்பம் துய்ப்பேன் 

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்

கண்அன்ன கேளிர் வரன்? - 1267

என்னவரைக் கண்டால் ஊடுவேனோ! தழுவுவேனோ! கூடுவேனோ

வினைகலந்து வென்றீக வேந்தன் மனைகலந்து

மாலை அயர்கம் விருந்து. - 1268

வெற்றியுடன் வரும்நாளில், மனைவியுடன் விருந்துண்டு மகிழ்வோம்

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்

வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு. - 1269

பிரிந்தவளுக்கு ஒருநாள்கூட ஏழுநாள் போலச் செல்லும்

பெறின்என்றாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்றாம்

உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால். -1270

பிரிவால் மனம்வாட பெற்ற வெற்றியால் பயன் இல்லை

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 126. நிறையழிதல்

 

காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்

நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு.- 1251

காமம், கோடரியாக மாறி, நாணத்தாழிட்ட மனஅடக்கத்தை வீழ்த்தும் 

காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை

யாமத்தும் ஆளும் தொழில். - 1252

இரக்கமற்ற காமம் நள்ளிரவிலும் என்னை ஆள்கிறது     

மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்

தும்மல்போல் தோன்றி விடும். - 1253

தும்மலைப் போன்றது இக்காதல் எப்படி மறைத்தாலும் வெளிப்படும்   

நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்

மறையிறந்து மன்று படும். - 1254

அடங்கியிருந்த காமம், தற்போது அடங்கமறுத்துத் பொதுவில்தோன்றும்

செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்

உற்றார் அறிவதொன்று அன்று. - 1255

பிரிந்த காதலர்பின் செல்லாத தன்மானம் காதலுற்றவா்களுக்கு இல்லை

செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ

எற்றென்னை உற்ற துயர். - 1256

விரும்பாதவா் பின் செல்வதால் காமம்நோய் கொடியது

நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்

பேணியார் பெட்ப செயின். - 1257

காமத்தால் நாணத்தை மறக்கிறேன்

பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்

பெண்மை உடைக்கும் படை. - 1258

பலமாயம் செய்யும், காதலரின் அன்புமொழியே பெண்மையை அழிக்கும்

புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்

கலத்தல் உறுவது கண்டு.-1259

சண்டையிடச் சென்றவள், நெஞ்சம் அவருடன் கலந்ததால் தழுவினேன்

நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ  

புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்.- 1260

கொழுப்பை தீயிலிட்டாரன்ன நெஞ்சுடையார் கூடி பின் ஊட முடியுமா