திருக்குறள் - அதிகாரம் - 69. தூது

 

அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் வேந்தவாம்

பண்புடைமை தூதுரைப்பான் பண்பு. - 681

அன்பு, குடி, பண்பில் சிறந்தவனே தூது உரைப்பான் தகுதி 

அன்பறிவு ஆராய்ந்த சொல்வன்மை தூதுரைப்பார்க்கு

இன்றி யமையாத மூன்று.- 682

அன்பு, அறிவு, ஆய்ந்த சொல்வன்மை தூதுவனுக்குரியன

நூலாருள் நூல்வல்லன் ஆகுதல் வேலாருள்

வென்றி வினையுரைப்பான் பண்பு.-  683

நல்ல நூலறிவுடையவனே தூது செல்லத் தகுதியானவன்

அறிவுரு வாராய்ந்த கல்விஇம் மூன்றன்

செறிவுடையான் செல்க வினைக்கு - 684

அறிவு, தோற்றம், கல்வி இம்மூன்றும் தூதுவனுக்குரியன

தொகச் சொல்லித் தூவாத நீக்கி நகச்சொல்லி

நன்றி பயப்பதாந் தூது. - 685

தேவையானதை மட்டும் மகிழக் கூறி நன்மை பயப்பது தூது

கற்றுக்கண் அஞ்சான் செலச்சொல்லிக் காலத்தால்

தக்கது அறிவதாம் தூது. - 686

கற்று, அஞ்சாமல், மனதில் பதியுமாறு கூறி குறிப்பறிவான் தூதுவன்

கடனறிந்து காலங் கருதி இடனறிந்கு

எண்ணி உரைப்பான் தலை. - 687

கடமை, காலம், இடமறிந்து செல்வபவனே தூதுவன்

தூய்மை துணைமை துணிவுடைமை இம்மூன்றின்

வாய்மை வழியுரைப்பான் பண்பு. - 688

தூய்மை, துணை, துணிவு இம்மூன்றும் தூதுவனின் இயல்பு

விடுமாற்றம் வேந்தர்க்கு உரைப்பான் வடுமாற்றம்

வாய்சேரா வன்க ணவன். -689

தன் அரசன் கருத்தை தடுமாற்றமின்றி சொல்பவன் தூதுவன்

இறுதி பயப்பினும் எஞ்சாது இறைவர்க்கு

உறுதி பயப்பதாம் தூது.- 690

தான் அழிவதாயினும் தன் அரசனுக்கு உறுதியுடன் நடப்பவன் தூதுவன்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 68. வினை செயல் வகை

 

 

சூழ்ச்சி முடிவு துணிவெய்தல் அத்துணிவு

தாழ்ச்சியுள் தங்குதல் தீது.- 671

ஆராய்வது துணிவடையத்தான், துணிந்தபின் காலந்தாழ்த்தக்கூடாது   

தூங்குக தூங்கிச் செயற்பால தூங்கற்க

தூங்காது செய்யும் வினை.- 672

செயலின் தன்மைக்கேற்ப மெதுவாகவோ, விரைந்தோ, செயல்படு

ஒல்லும்வா யெல்லாம் வினைநன்றே ஒல்லாக்கால்

செல்லும்வாய் நோக்கிச் செயல்.- 673

இயன்றவரை செயல்படுக, இயலாவிட்டால் வழியறிந்து செயல்படுக   

வினைபகை என்றிரண்டின் எச்சம் நினையுங்கால்

தீயெச்சம் போலத் தெறும். - 674

செயலும், பகையும் மிச்சம் வைத்தால் அவை வளர்ந்து கெடுக்கும்    

பொருள்கருவி காலம் வினையிடனொடு ஐந்தும்

இருள்தீர எண்ணிச் செயல்.- 675

பொருள், கருவி, காலம், செயல், இடவலிமை ஆராய்ந்து செய்க

முடிவும் இடையூறும் முற்றியாங்கு எய்தும்

படுபயனும் பார்த்துச் செயல். - 676

முடிவையும் தடைகளையும் அதன் பயன்களையும் பார்த்து செய்

செய்வினை செய்வான் செயன்முறை அவ்வினை

உள்ளறிவான் உள்ளம் கொளல். - 677

செய்யும் செயலின் தன்மையை அனுபவசாலியிடம் கேட்டு பின் செய்

வினையான் வினையாக்கிக் கோடல் நனைகவுள்

யானையால் யானையாத் தற்று.- 678

ஒரு நேரத்தில்  இருசெயல், யானையால் யானை பிடிப்பது போன்றது 

நட்டார்க்கு நல்ல செயலின் விரைந்ததே

ஒட்டாரை ஒட்டிக் கொளல். - 679

நண்பருக்கு செய்யும் நல்லதைவிட, பகைவரை நண்பராக்குதல் சிறந்தது

உறைசிறியார் உள்நடுங்கல் அஞ்சிக் குறைபெறின்

கொள்வர் பெரியார்ப் பணிந்து. -680

மக்கள் நலத்துக்காக, வலிமையானவரிடம் பணிந்து வாழ்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 67. வினைத்திட்பம்

 

வினைத்திட்பம் என்பது ஒருவன் மனத்திட்பம்

மற்றைய எல்லாம் பிற.- 661

செயல் சிறந்து விளங்குவது மன உறுதியாலேதான்

ஊறுஒரால் உற்றபின் ஒல்காமை இவ்விரண்டன்

ஆறென்பர் ஆய்ந்தவர் கோள். - 662

வருமுன் காத்தல், வந்தபின் தளராமை சிறந்தோர் கொள்கை

கடைக்கொட்கச் செய்தக்க தாண்மை இடைக்கொட்கின்

எற்றா விழுமந் தரும்.- 663

செயலைத் தடைபடாமல் முடிக்கும் மனவுறுதியே வினைத்திட்பம்

சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிய அரியவாம்

சொல்லிய வண்ணம் செயல். - 664

சொல்லுவது யார்க்கும் எளிது, சொல்லியபடி செய்துமுடிப்பதே அரிது

வீறெய்தி மாண்டார் வினைத்திட்பம் வேந்தன்கண்

ஊறெய்தி உள்ளப் படும்.- 665

செயலிற் சிறந்தோரை அரசரும் மதித்துப் போற்றுவார்

எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்

திண்ணியர் ஆகப் பெறின்.- 666

மனவுறுதி இருந்தால் நினைத்தது நிறைவேறும்

உருவுகண்டு எள்ளாமை வேண்டும் உருள்பெருந்தேர்க்கு

அச்சாணி அன்னார் உடைத்து. - 667

உருவத்தைப் பார்த்து யாரையும் குறைத்து மதிக்காதே,

கலங்காது கண்ட வினைக்கண் துளங்காது

தூக்கங் கடிந்து செயல்.- 668

மனந்தெளிந்து, தடுமாறாமல், தாமத்திக்காமல் செயலாற்றுக

துன்பம் உறவரினும் செய்க துணிவாற்றி

இன்பம் பயக்கும் வினை. - 669

துன்பம் வந்தாலும் நல்லதைத் துணிவுடன், இன்பமுடன் செய்க

எனைத்திட்பம் எய்தியக் கண்ணும் வினைத்திட்பம்

வேண்டாரை வேண்டாது உலகு.- 670

எத்தகு வலியவராயினும், செயல் உறுதியின்றிப்  போற்றப்படார்

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 66.வினைத்தூய்மை

 

 

துணைநலம் ஆக்கம் தரூஉம் வினைநலம்

வேண்டிய எல்லாந் தரும்.- 651

துணையால் நன்மை விளையும், வினைத் தூய்மை யாவும் தரும்

என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு

நன்றி பயவா வினை.- 652

புகழும், நன்மையும் தராததை விட்டுவிடுக

ஓஒதல் வேண்டும் ஒளிமாழ்கும் செய்வினை

ஆஅதும் என்னு மவர்.- 653

வாழ்வில் உயர எண்ணுபவர் கெடுதல் செய்யக்கூடாது   

இடுக்கண் படினும் இழிவந்த செய்யார்

நடுக்கற்ற காட்சி யவர்.- 654

மனவலிமையுடையவர் துன்பம் வந்தபோதும் இழிசெயல் செய்யார்

எற்றென்று இரங்குவ செய்யற்க செய்வானேல்

மற்றென்ன செய்யாமை நன்று.- 655

தவறு செய்யாதீர், தவறிச் செய்தால் அத்தவறை மீண்டும் செய்யாதீர்

ஈன்றாள் பசிகாண்பான் ஆயினுஞ் செய்யற்க

சான்றோர் பழிக்கும் வினை.- 656

தாயின் பசி தீர்ப்பதாயினும் இழிசெயல்களை செய்யாதீர்

பழிமலைந்து எய்திய ஆக்கத்தின் சான்றோர்

கழிநல் குரவே தலை.- 657

பழியைச் சுமந்து செல்வதைவிட சான்றோர் வறுமையை மேல்

கடிந்த கடிந்தொரார் செய்தார்க்கு அவைதாம்

முடிந்தாலும் பீழை தரும்.- 658

இழிசெயலை முடித்த பின்பும் துன்பம் வரும்    

அழக் கொண்ட எல்லாம் அழப்போம் இழப்பினும்

பிற்பயக்கும் நற்பா லவை.- 659

பிறர் அழப் பெற்ற செல்வம் நீ அழ நீங்கும், நற்செல்வமே நிலைக்கும்

சலத்தால் பொருள்செய்தே மார்த்தல் பசுமண்

கலத்துள்நீர் பெய்திரீஇ யற்று. - 660

பழிச்செல்வம் பசுமண் கலத்தில் இட்ட நீர் போன்றது

 

திருக்குறள் - அதிகாரம் -65. சொல்வன்மை

 

நாநலம் என்னும் நலனுடைமை அந்நலம்

யாநலத்து உள்ளதூஉம் அன்று.- 641

நாவன்மை பிற வன்மைகளைவிட சிறந்தது

ஆக்கமுங் கேடும் அதனால் வருதலான்

காத்தோம்பல் சொல்லின்கட் சோர்வு.- 642

உயர்வும், தாழ்வும் பேச்சில் உள்ளதை, உணர்ந்து பேசு

கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்க் கேளாரும்

வேட்ப மொழிவதாம் சொல்.- 643

கேட்டார் மகிழ, கேட்காதவரும் விரும்ப அமைவதே நல்ல பேச்சு

திறனறிந்து சொல்லுக சொல்லை அறனும்

பொருளும் அதனின்ஊங்கு இல்.- 644

அறத்தையும் பொருளையும் விட உயர்வானது திறனறிந்து கூறுதல்

சொல்லுக சொல்லைப் பிறிதோர்சொல் அச்சொல்லை

வெல்லுஞ்சொல் இன்மை அறிந்து.- 645

ஒவ்வாரு சொல்லையும் ஒன்றை ஒன்று வெல்வதாகப் பேசு

வேட்பத்தாஞ் சொல்லிப் பிறர்சொல் பயன்கோடல்

மாட்சியின் மாசற்றார் கோள். - 646

இனியன கூறி, பயனறிந்து நல்லவை கேள்

சொலல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சான் அவனை

இகல்வெல்லல் யார்க்கும் அரிது. - 647

சொல்வன்மை,சோர்வின்மை,அஞ்சாமை உடையாரை வெல்லலாகாது 

விரைந்து தொழில்கேட்கும் ஞாலம் நிரந்தினிது

சொல்லுதல் வல்லார்ப் பெறின். - 648

சொல்லுபவர் சொன்னால் இவ்வுலகமே அதனை விரைந்து கேட்கும்

பலசொல்லக் காமுறுவர் மன்றமா சற்ற

சிலசொல்லல் தேற்றா தவர். - 649

பேச்சுத் திறனில்லாதவரே அதிகம் பேச விரும்புவர்

இணரூழ்த்தும் நாறா மலரனையர் கற்றது

உணர விரித்துரையா தார். - 650

கற்றதைப் பிறர் உணரக் கூறாதவர், மணமில்லா மலர் போன்றவர்