திங்கள், 30 நவம்பர், 2020

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 101. நன்றியில் செல்வம்

 

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்

செத்தான் செயக்கிடந்தது இல். - 1001   

சேர்த்த பொருளை அனுபவிக்காதவனுக்கு அப்பொருளால் பயனில்லை

பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்

மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு. - 1002

பொருள்தான் எல்லாம் என எண்ணி ஈயாதவர் இழிவானவர்

ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்

தோற்றம் நிலக்குப் பொறை. - 1003

புகழை விரும்பாமல் பொருள் சேர்ப்பவர்  நிலத்துக்கு சுமையாவர்    

எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்

நச்சப் படாஅ தவன். - 1004

பிறருக்கு உதவாத ஒருவனின் மறைவுக்குப் பின் ஏதும் எஞ்சி நிற்காது

கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்க்கிய

கோடியுண் டாயினும் இல். - 1005

வழங்கி, அனுபவித்து வாழாதவர்களுக்கு பொருளால் பயனில்லை

ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று

ஈதல் இயல்பிலா தான். - 1006

நுகராமல், வழங்காமல் வாழ்பவன், சேர்த்த செல்வத்தின் நோயாவான்

அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்

பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று. - 1007

உதவாதவன் செல்வம், பேரழகி தனித்து முதுமையடைந்தது போன்றது

நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்

நச்சு மரம்பழுத் தற்று. - 1008

கஞ்சனின் செல்வம், ஊர் நடுவே நச்சுமரம் பழுத்தது போன்றது

அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய

ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர். - 1009

அன்பு, அறம் நீக்கிச் சேர்த்த செல்வத்தை பிறரே அனுபவிப்பர் 

சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி

வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து. - 1010

வள்ளல் வறுமையடைதல் மேகம் வறண்டதைப் போன்றது

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக