செவ்வாய், 8 செப்டம்பர், 2020

திருக்குறள் - அதிகாரம் - 30. வாய்மை

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்

தீமை இலாத சொலல்.- 291

நற்சொற்களே வாய்மை எனப்படும்              

பொய்மையும் வாய்மை இடத்த புரைதீர்ந்த

நன்மை பயக்கும் எனின். - 292

நன்மைக்காகப் பேசும் பொய்களும் வாய்மை எனக் கருதப்படும்

தன்நெஞ்சு அறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்

தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.- 293

மனமறிந்து பொய்கூறின் மனமே அவனைத் துன்புறுத்தும்

உள்ளத்தால் பொய்யாது ஒழுகின் உலகத்தார்

உள்ளத்துள்ளெல்லாம் உளன். - 294

உள்ளமறிய பொய் கூறாதவன், உலகத்தார் உள்ளத்தில் வாழ்வான்

மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானஞ்செய் வாரின் தலை.-295

தானம், தவத்தைவிட வாய்மை உயர்ந்தது

பொய்யாமை அன்ன புகழ்இல்லை எய்யாமை

எல்லா அறமும் தரும்.- 296

உண்மையே புகழையும். அறத்தையும் கொடுக்கும்

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று.- 297

உண்மை பேசுவது அறம் செய்வதைவிட உயர்ந்தது

புறம்தூய்மை நீரான் அமையும் அகம்தூய்மை

வாய்மையான் காணப் படும்.-298

உண்மையால் அகமும், நீரால் புறமும் தூய்மையாகும்

எல்லா விளக்கும் விளக்குஅல்ல சான்றோர்க்குப்

பொய்யா விளக்கே விளக்கு.-299

சான்றோர்க்கு உண்மையே மெய்யான விளக்கு 

யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்துஒன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற.-300

நான் கண்டவற்றுள் உண்மையைவிட உயர் அறம் வேறில்லை


1 கருத்து: